Μηλοπιτάκι ευκολάκι!

 Η Λία ανεβάζει τις λαχταριστές συνταγές της στο olives & olive μπλογκάκι της και με ξεσήκωσε παρουσιάζοντας Μίνι Κολοκυθόπιτες! Μια συνταγή που φαντάζομαι δεν σας έχει ξεφύγει!

Πάντως εμένα μου έγινε... έμμονη ιδέα! Διάβασα ότι φτιάχνει και μηλόπιτα με την ίδια ζύμη! Είχα αγοράσει μήλα σε μεγάλη ποσότητα και αποφάσισα να τα αξιοποιήσω! Την συνταγή της... "κολοκυθοπιτούλας" σύντομα θα την κάνω γιατί μου άρεσε πολύ η ζύμη, έκανα κάποια λαθάκια στην πρώτη εκτέλεσή της και πρέπει να την επαναλάβω με στόχο το σωστό αποτέλεσμα, λατρεύω τις κολοκυθόπιτες-κολοκυθόταρτες!

Την συνταγή για την ζύμη για 12 μηλοπιτάκια θα την δείτε εδώ!

Διευκρινίζω μόνο ότι το baking pownter είναι 1 φακελάκι. Και επειδή εδώ τα φακελάκια είναι μεγαλούτσικα, έβαλα 1 και 1/2 κουταλάκι του γλυκού baking pownter.

Όμως εδώ ο καιρός είναι ζεστός, η θερμοκρασία του δωματίου ήταν μεγάλη και η μαργαρίνη έλιωσε και δεν είχα το τριφτό οπτικό αποτέλεσμα της Λίας. Η Λία μου είπε ότι αφού δεν έγινε τριφτό έπρεπε να συμπληρώσω αλευράκι. Εγώ ήδη τα είχα τελειώσει όταν το έμαθα... Διατήρησα την ψυχραιμία μου, έβαλα το μείγμα μαργαρίνης- αλευριού στο ψυγείο και μετά το έτριψα στον τρίφτη του κρεμμυδιού, μα τελικά η ζύμη μου έγινε σαν κεκάκι! 

Πρέπει λοιπόν να επαναληφθεί για να την κάνω όπως πρέπει! Πρέπει να τονίσω στο σημείο αυτό ότι, το αποτέλεσμα που θα το πω "όπως δεν πρέπει", είναι υπέροχο! 

Για την γέμιση, έκοψα 6 καθαρισμένα μηλαράκια, αφρικάνικα, σε κυβάκια (μπορεί τα μήλα σας να είναι μεγαλύτερα από τα δικά μου, γιαυτό υπολογίστε την ποσότητα για τα 12 μάφινς που θα κάνετε) και τους έριξα μερικές σταγόνες λεμόνι να μη μαυρίσουν. Τα έβαλα στο αντικολλητικό τηγάνι με λίγο νερό (3 περίπου κουταλιές της σούπας). Τα πασπάλισα με μπόλικη κανέλα και εσάνς βανίλιας (1 κουταλάκι του γλυκού) και τα άφησα λίγα λεπτά να μαραθούν, ανακατεύοντας πότε πότε. Όταν το νερό εξατμίστηκε πασπάλισα με 3-4 κουταλιές καστανή ζάχαρη (αυτήν είχα! Αν έχετε την κανονική μη τρέχετε να αγοράσετε άλλη!)  και τα άφησα να καραμελώσουν ανακατεύοντας.
Στην συνέχεια το έριξα στα... μαθηματικά! Μοίρασα τα 2/3 της ζύμης σε 12 φορμάκια για μάφινς μετά διαίρεσα τα καραμελωμένα μηλαράκια και τα πρόσθεσα πάνω από την ζύμη. Τέλος έβαλα σε κάθε μάφιν το 1/12 της υπόλοιπης ζύμης και πρόσθεσα αμύγδαλα φιλέ.
Έψησα για 20 λεπτά τα μάφινς σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς στον αέρα και έτοιμα!

Η περιγραφή είναι πολύπλοκη! Η εκτέλεση ταχύτατη! Το αποτέλεσμα υπέροχο!

Δοκιμάστε το! Γίνεται με απλά υλικά σε 40 λεπτά το πολύ!

Λία μου σε ευχαριστώ πολύ!

Γρήγορο αρωματικό Rissotto με Quinoa

Για την quinoa τελευταία έχουμε κυριολεκτικά "βομβαρδιστεί" από πληροφορίες για την εξαιρετική σημασία της σαν τρόφιμο, την ψηλή περιεκτικότητά της σε φυτικής προέλευσης πρωτεΐνη, σε αμινοξέα, σε μαγνήσιο, σίδερο, όπως και για τα οφέλη που προκαλεί σε όσους την τρων κλπ κλπ

Πάντα σε αυτές τις ξαφνικές ανακαλύψεις αντιδρώ με σύνεση... Όμως συμπληρωματικά σε όλα αυτά που διαβάζω έχω προσθέσει πως η quinoa είναι βολικό τρόφιμο! Ετοιμάζεται μέσα σε λίγα λεπτά, είναι εύγευστη, δένει αρμονικά με όλα τα ζαρζαβατικά, αν ισχύουν έστω και τα μισά από τα χαρακτηριστικά του super food που της αποδίδουν, αξίζει τον κόπο να την βάζουμε στο τραπέζι μας!

Στο περιοδικό Marmiton του Σεπτεμβρίου 2013, όταν ήμουν στο Παρίσι, είχα δει μια συνταγή για rissotto de quinoa, που μου είχε αποτυπωθεί. Αποφάσισα να το δοκιμάσω το αποτέλεσμα ήταν πολύ ικανοποιητικό! Ένα εντυπωσιακό, εύκολο, γρήγορο, νόστιμο, θρεπτικό, vegeterian πρώτο πιάτο, που σας προτείνω να δοκιμάσετε! 

Rissotto με Quinoa

Υλικά για 4 άτομα

• 1 κόκκινη πιπεριά σε καρεδάκια
• 1 μέτριο κολοκυθάκι σε κύβους
• 2 κούπες quinoa
• 2 κουταλιές της σούπας κάρυ
• 1 κούπα γάλα καρύδας (η συνταγή του περιοδικού λέει 50cl)
• 3 κούπες νερό
• 1 κουταλιά της σούπας λάδι
• αλάτι πιπέρι
• μαϊντανό ψιλοκομμένο

Ετοιμάζουμε την quinoa όπως περιγράφουν οι οδηγίες στο πακέτο. Την μουσκεύουμε σε νερό την ξεπλένουμε καλά την στραγγίζουμε και την βάζουμε σε κατσαρόλα με 3 κούπες νερό, το κάρυ, αλάτι πιπέρι και βράζουμε περίπου 15 λεπτά. Η σωστή αναλογία quinoa προς νερό είναι 1:2, αλλά βάζουμε λιγότερο νερό γιατί θα προσθέσουμε το γάλα καρύδας.

Στο μεταξύ σοτάρουμε στο λάδι την πιπεριά και το κολοκυθάκι ανακατεύοντας να μαραθούν ελαφρά.

Ενώνουμε τα λαχανικά με την quinoa και προσθέτουμε το γάλα καρύδας ανακατεύοντας απαλά σε σιγανή φωτιά μέχρι να απορροφηθούν τα υγρά και οι σπόροι της quinoa να είναι διάφανοι και άσπροι.

Σερβίρουμε και πασπαλίζουμε με τον μαϊντανό.

Η ετοιμασία του χρειάζεται το πολύ 20 λεπτά το άρωμα και η γεύση του είναι υπέροχα! Την εικόνα την βλέπετε!

Δοκιμάστε το!

Μίνι Κρέμα Καραμελέ

Την πρώτη μου κρέμα καραμελέ θυμάμαι πότε την δοκίμασα!
Ήμουν σε προσχολική ηλικία. Με είχε πάρει η μαμά μου μαζί της, για να μου αγοράσει κάτι. Συνάντησε μια γνωστή της και μπήκαμε στου Ζόναρ'ς για ένα καφέ. Βαριόμουνα την ζωή μου, αλλά ήξερα ότι, αν δεν καθόμουν ήσυχη, θα είχα συνέπειες... Περιμένοντας τον σερβιτόρο, είδα να "την" σερβίρουν στο διπλανό τραπέζι. Ήταν το σχήμα της που ήταν ψηλόλιγνο? Το υπόλευκο χρώμα? Η σως που έτρεχε από την κορφή ως το πιατάκι? Με μιας ξεσηκώθηκα! Η μυρωδιά της καραμέλας με ξετρέλανε! Άρχισα να κάνω νοήματα στη μαμά μου, δεν με πρόσεχε... Έρχεται ο σερβιτόρος παραγγέλνουν καφέ και τυρόπιτα για μένα, χωρίς να με ρωτήσουν...Βλέπεις δεν μου άρεσαν τα γλυκά τότε! Έπρεπε κάτι να κάνω!
" Όχι τυρόπιτα! Θέλω το γλυκό αυτό!" φώναξα και έδειξα το πιατάκι δίπλα!
Τα χρόνια εκείνα να δείχνεις στο διπλανό τραπέζι, να έχεις άποψη για τι ήθελες και τι όχι, να λες "Όχι" ήταν ανεπίτρεπτες συμπεριφορές για κοριτσάκια με καλούς τρόπους... Όμως το διακινδύνευσα! Υπήρχε πιθανότητα να θυμώσει η μαμά, να μη μου πάρει τίποτα και να γυρίσουμε σπίτι, για να ακούσω το μάλωμα του αιώνα και να έχω ένα σωρό τιμωρίες "δεν θα βγεις να παίξεις με τις φίλες σου για μια βδομάδα", "δεν θα πάμε στο σινεμά για 1 μήνα",  κλπ κλπ !
Δεν ξέρω τι έγινε, φαίνεται η μαμά μου ήταν στις καλές της, πάντως σε λίγο η κρέμα καραμελέ βρισκόταν μπροστά μου! Ακόμα θυμάμαι την αίσθηση! Πως κοβόταν με το κουταλάκι, το ελαφρύ γλυκό της κρέμας, την απίστευτη υφή της, με την πικρούτσικη καραμέλα, που κατρακυλούσε από την κορφή!
"Μαμά, πώς λέγαν το γλυκό?"
"Κρέμα καραμελέ!"
"Μπορείς να μας την φτιάχνεις κάθε μέρα?"
"Δεν ξέρω την συνταγή!"
" Η θεία Νίκη θα την ξέρει?"
"Δεν νομίζω..."
"Αν είμαι καλό παιδί, θα ερχόμαστε να με κερνάς εδώ?"
"Θα δούμε..."
Δεν άφησα θεία μου, νονά μου, γειτόνισσα, γνωστή να μη την ρωτήσω για την συνταγή!

Κάποια στιγμή η συνταγή βρέθηκε, μα η μαμά μου ποτέ δεν μου την έκανε...
Απωθημένο το είχα το γλυκό! Μόλις μεγάλωσα πήρα τα σχετικά αλουμινένια φορμάκια και άρχισα να προσπαθώ να το πετύχω! Πάντα η παιδική μνήμη ήταν απείρως καλύτερη! Και όλο αναζητούσα μια καλή συνταγή!

Η Κική από την Μικρή Κουζίνα της μου έδωσε μια πολύ καλή συνταγή! Αν δεν την έχετε εντοπίσει ρίξτε μια ματιά εδώ! Από όσες συνταγές έχω δοκιμάσει, νομίζω ότι είναι η πιο κοντινή στην παιδική μου ανάμνηση!

Τελευταία ήθελα να κάνω την κρέμα, σε μικρό μέγεθος για να μπορεί να σερβιριστεί μαζί με άλλα μικρά γλυκά και αλμυρά σε ένα high tea.  Αποφάσισα να μη κάνω αυτή τη φορά την συνταγή της Κικής, για να βάλω λιγότερα αυγά. Δοκίμασα την συνταγή που γράφει επάνω το κουτί του ζαχαρούχου γάλακτος Nestlé, που πωλείται στα Σούπερ Μάρκετ της Ν Αφρικής.. Σας μεταφράζω την συνταγή παρακάτω. Η συνταγή δεν συγκρίνεται με εκείνη της Κικής, όμως μπορεί να την φάει κάποιος που έχει ψηλή χοληστερίνη, χωρίς να έχω τύψεις! 

Έκανα μικρές ασήμαντες προσαρμογές, όπως λιγόστεψα το νερό στην καραμέλα, πρόσθεσα ξύσμα λεμονιού, ετοίμασα την μισή δόση από αυτή που γράφω και την φορμάρισα στις μικρές φόρμες σιλικόνης, που χρησιμοποιώ για τα μίνι μάφινς.

Ας δούμε την συνταγή!

Για την καραμέλα
250 ml ζάχαρη (ήταν περισσότερη απ ότι ήθελα, την επόμενη φορά θα βάλω 180-200 ml)
50ml νερό (η συνταγή στο κουτί έλεγε 125 ml)

Για την κρέμα
1 κονσέρβα των 385γρ ζαχαρούχο γάλα
300 ml νερό
600 ml γάλα φρέσκο
4 μεγάλα αυγά
5 ml  εσάνς βανίλια
ξύσμα ενός λεμονιού (δική μου προσθήκη, προαιρετική αν σας αρέσει η γεύση του λεμονιού)


Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 160 βαθμούς

Σε ένα τηγάνι βάζουμε την ζάχαρη και το νερό και ανακατεύουμε ελαφρά σε δυνατή φωτιά, να υγρανθεί η ζάχαρη. Όταν αρχίζει να βράζει, σταματάμε το ανακάτεμα και αφήνουμε την ζάχαρη να γίνει καραμέλα. Προσέχουμε (παρατηρώντας το χρώμα της, που προοδευτικά γίνεται πιο σκούρο) να μην ανέβει υπερβολικά η θερμοκρασία, για να μην καεί η καραμέλα και γίνει πικρή. Η καραμέλα είναι έτοιμη όταν είναι σκούρο χρυσαφί το χρώμα. Την κατεβάζουμε από την φωτιά. Αν μας ξεφύγει και δούμε το χρώμα να γίνεται σκούρο καστανό, αμέσως καθίζουμε το τηγάνι σε κρύο νερό (ή πετσέτα βρεγμένη) να ελεγχθεί η θερμοκρασία της. Προσοχή καίει τρομερά!

Βάζουμε την καραμέλα σε μια φόρμα χωρητικότητας 2 λίτρων ή σε ατομικά πυράντοχα μπολάκια. Ή, αν θέλετε να γίνουν μικρούτσικες οι κρέμες, χρησιμοποιείτε τα φορμάκια για τα μικρά μάφινς. Σε αυτή την περίπτωση θα χρειαστείτε την μισή δόση, διαφορετικά δεν θα ξέρετε τι να κάνετε τα χιλιάδες κρεμάκια που θα ετοιμάσετε! Χρησιμοποίησα για την μισή δόση 24 φορμάκια μικρά και 6 φορμάκια αλουμινένια για κρέμα καραμελέ.

Χειριστείτε προσεκτικά τα φορμάκια μη στάξει πάνω σας καραμέλα, γιατί όπως είπαμε είναι σε πολύ ψηλή θερμοκρασία!

Σε ένα μεγάλο μπολ αδειάζουμε το ζαχαρούχο γάλα. Προσθέτουμε το νερό, το γάλα, τα αυγά (χτυπημένα να ενώσουν), το ξύσμα του λεμονιού και την βανίλια. Χτυπάμε απλά να ενώσουν τα υλικά. Δεν παραχτυπάμε, γιατί δημιουργούνται φυσαλίδες στην κρέμα. Ρίχνουμε την κρέμα στη φόρμα ή στα φορμάκια με την καραμέλα, αφού την περάσουμε από λεπτή σήτα για να απομακρύνουμε κομματάκια αυγού, που δεν διαλύθηκαν! Για να λέμε την αλήθεια, εγώ δεν το έκανα αυτό με την σήτα, γιατί δεν ήθελα να απομακρύνω το ξύσμα. Απλά έριξα το μείγμα σε ένα δοχείο με καλή ροή, για να μπορέσω εύκολα να γεμίσω τα φορμάκια.

Βάζουμε την φόρμα σε μπαιν μαρί: Στρώνουμε με ένα πανί ένα ταψάκι και τοποθετούμε μέσα την φόρμα με την κρέμα. Προσθέτουμε στο ταψί χλιαρό νερό, να φτάνει στα 2/3 της κρέμας στη φόρμα και τα τοποθετούμε όλα μαζί στο φούρνο.

Αν βάλουμε όλο το μείγμα σε μια φόρμα ψήνουμε για 1 ώρα, σβήνουμε τον φούρνο και αφήνουμε την κρέμα να κρυώσει στο φούρνο. Στην συνέχεια βάζουμε την φόρμα με την κρέμα στο ψυγείο να κρυώσει καλά. Αν όμως έχουμε μικρά φορμάκια αρκούν 10 λεπτά στο φούρνο και τα αφήνουμε έξω να κρυώσουν σε θερμοκρασία δωματίου.

Βάζουμε στο ψυγείο 1-4 ώρες, ανάλογα με το μέγεθος, να κρυώσουν για τα καλά!

Όταν η κρέμα κρυώσει αναποδογυρίζουμε σε πιατέλα και σερβίρουμε! Η πιατέλα πρέπει να είναι λίγο βαθιά ώστε η καραμέλα να μην χυθεί έξω… Αν έχουμε φορμάκια σιλικόνης, πιέζουμε λίγο να ξεκολλήσει από τις άκρες, παραμορφώνουμε την σιλικόνη και ξεφορμάρουμε.

Τα μικρά κρεμάκια τα ξεφορμάρισα πάνω σε έτοιμα μπισκοτάκια, ώστε να μπορούμε να τα κρατήσουμε (με χάρη) και να τα γευτούμε με λίγες τύψεις, αν αρκεστούμε σε ένα!

Καλό Σαββατοκύριακο σας εύχομαι!

Εύκολο Σοκολατένιο Trifle στο ποτήρι

Ένα ωραίο γλυκό επιδόρπιο πάντα είναι ευπρόσδεκτο στο τέλος ενός καλού δείπνου. Ένα γλυκό μάλιστα που να γίνεται γρήγορα, βοηθάει πολύ την νοικοκυρά (που ως συνήθως είναι δούλα και κυρά)! 

Το trifle που ετοίμασα προχθές, μου πήρε λιγότερο από 10 λεπτά για να το ολοκληρώσω.

Θέλησα λοιπόν να σας το παρουσιάσω, γιατί ίσως κάποια στιγμή το δοκιμάσετε! 

Για το σοκολατένιο trife θα χρειαστείτε (για 6 ποτήρια):

Ένα κομμάτι κέικ σοκολάτας έτοιμο (6 φέτες πάχους ενός δακτύλου)

200 γρ ζαχαρούχο γάλα

100γρ στραγγιστό γιαούρτι

ξύσμα από δυο λεμόνια

χυμό δυο λεμονιών

300 γρ φράουλες ή άλλο φρούτο του γούστου σας.

100 γρ  αμύγδαλο φιλέ

Χτυπάμε ελαφρά το ζαχαρούχο γάλα με το χυμό λεμόνι και προσθέτουμε ανακατεύοντας το γιαούρτι και το ξύσμα του ενός λεμονιού. Ανάλογα πόσο γλυκιά θέλουμε ατή την κρέμα αυξομειώνουμε την αναλογία του ζαχαρούχου γάλακτος. Αφήνουμε την κρέμα στο ψυγείο να δέσει λίγο.

Κόβουμε το κέικ σε κυβάκια 1cm Χ1cm. Μοιράζουμε τα κυβάκια στα 6 ποτήρια μας. 

Καθαρίζουμε τις φράουλες, κρατάμε 6 ολόκληρες για στολισμό και τις υπόλοιπες τις κόβουμε σε φέτες. Τις μοιράζουμε στα ποτήρια μας πασπαλίζουμε με ξύσμα λεμονιού και αμυγδαλάκια. Σκεπάζουμε το κέικ και τα φρούτα με την κρέμα και στολίζουμε με φράουλες και αμύγδαλα κάθε ποτήρι.

Απλό και εύκολο! Ανακύκλωσα και το σοκολατένιο κέικ που μου είχε περισσέψει...

Καλό Σαββατοκύριακο να έχετε!

To Γαλακτομπούρεκο

 Από τα σιροπιαστά γλυκά το πιο αγαπημένο μου είναι το γαλακτομπούρεκο! 

Λατρεύω την υφή του: το τραγανό του φύλλο με την ανάλαφρη  κρέμα και το σιρόπι. Λατρεύω την γλύκα του σιροπιού και ας μη μου αρέσουν τα "πολύ γλυκά". Λατρεύω το άρωμα βανίλιας και λεμονιού στην βελούδινη κρέμα. Λατρεύω το άρωμα του καλού βουτύρου τόσο στην κρέμα όσο και στα φύλλα και ας μη τρώω βούτυρο σε άλλα γλυκά. Λατρεύω ότι έχει σχέση με αυτό το γλυκό!

Όσο ζούσα στην Ελλάδα, το αγόραζα έτοιμο! Είχα εντοπίσει που κάνουν καλό γαλακτομπούρεκο και όταν ο δρόμος μου με έφερνε προς τα εκεί, όλο και έκανα τις προμήθειές μου! Όταν ήρθαμε στην Αφρική, πού καλό γαλακτομπούρεκο... Αρχίσαμε να έχουμε στερητικό σύνδρομο όλη η Ελληνική παρέα! Αναγκάστηκα να στρωθώ στην μελέτη να το κάνω μόνη μου! Διάβασα σε κάμποσα μπλογκ και σάιτ συνταγές! Πάνω κάτω τα ίδια λέγαν! Προτίμησα λοιπόν την συνταγή που είχε επάνω η συσκευασία του σιμιγδαλιού "Μέλισσα" και το αποτέλεσμα ήταν υπέροχο!

Το γαλακτομπούρεκο για να πετύχει έχει κυρίως ένα μυστικό! Αγοράστε τα καλύτερα υλικά που μπορείτε! Αν κάνετε δίαιτα μη το φτιάξετε ή δοκιμάστε μόνο μια μπουκιά! Όμως δεν σηκώνει λάιτ λύσεις! Γάλα με όλα τα λιπαρά, αν σας βγάλει ο δρόμος πάρτε το από τον Βάρσο όπως συμβούλευε πριν από καιρό ο Ορλάντο. Βούτυρο γάλακτος, όσο πιο εκλεκτό βρείτε! Φρέσκα αυγά βιολογικά, να μη μυρίζουν ιχθυάλευρα... Βανίλια αληθινή και όχι βανιλίνη. Το υπέροχο αυτό γλυκό μπορεί να έχει κρέμα δεμένη με σιμιγδάλι ή με κορν φλάουρ ή με αλεύρι. Ποια λύση να προτιμηθεί? Είναι θέμα γούστου! Προτιμώ το λεπτό σιμιγδάλι, γιατί έτσι το έχω συνηθίσει και γιατί δένει η κρέμα χωρίς να χρειάζεται υπερβολικά πολλά αυγά (ήδη έχει πάρα πολλά, ας μην υπερβάλουμε). Κάποιοι φτιάχνουν την κρέμα μόνο με κρόκους, εγώ εκνευρίζομαι να μου περισσεύουν υλικά (δεν μπορώ να φτιάχνω και γαλακτομπούρεκο και μαρέγκες:))... Οπότε, δεν έχω επιχειρήσει να το κάνω μόνο με κρόκους και δεν ξέρω αν είναι καλύτερο. Μου αρέσει η κρέμα να είναι αρωματισμένη με λεμόνι και βανίλια. Έτσι δεν νιώθεις ούτε τα αυγά ούτε το σιμιγδάλι. Μπορούμε να αρωματίσουμε την κρέμα με βανίλια και φλούδα λεμονιού ή και ένα κουταλάκι ξύσμα ή με πορτοκάλι. Βέβαια το λεμόνι δεν είναι απαραίτητο όπως η βανίλια! Στο στρώσιμο των φύλλων πρέπει να γίνουν προσεκτικά οι γωνίες, να πατηθούν ελαφρά για να γεμίσουν σωστά με την κρέμα, γιατί οι περισσότεροι τις λατρεύουν. Επίσης μεγάλη συζήτηση γίνεται για το χάραγμα των φύλλων. Αν τα χαράξουμε πριν το ψήσιμο μπορεί η κρέμα να βγει πάνω από τα φύλλα και στο ψήσιμο να σκουρύνει με αποτέλεσμα το γαλακτομπούρεκό μας να είναι καρό ή ριγέ ή πουά.. Επίσης, αν χαραχτεί το φύλλο, θα σιροπιαστεί περισσότερο το γλυκό και θα έχουμε πιο γλυκό αποτέλεσμα. Είναι θέμα προσωπικής επιλογής! Προτιμώ το καλά σιροπιασμένο γαλακτομπούρεκο, γιαυτό το χαράζω ελαφρά με πολύ κοφτερό μαχαίρι, χωρίς να πιέζω. Αν με πιάσει προκοπή, το χαράζω μόνο στην μια κατεύθυνση. Έτσι και σιροπιάζεται χωρίς υπερβολή και μειώνεται ο κίνδυνος να ξεχειλίσει η κρέμα.  Πολύ σημαντικό είναι το καλό ψήσιμο του γλυκού, ώστε με το σιρόπι τα φύλλα να μην υγρανθούν και φαίνονται σαν ωμά. Και το σιρόπι θέλει τον τρόπο του...Κάποιοι του βάζουν και γλυκόζη, που εμένα δεν μου αρέσει, γιατί στέκει σαν πλαστικό πάνω στα φύλλα, προτιμώ λίγο μέλι. Επίσης άλλοι βάζουν κρύο το σιρόπι και ζεστό το γλυκό, όπως βγαίνει από τον φούρνο. Εγώ τα βάζω και τα δυο ζεστά καυτά και γίνεται υπέροχο το φύλλο!   

Βέβαια το γλυκό αυτό δεν είναι για χόρταση! Θέλει παρέα να το μοιραστεί, γιατί είναι θερμιδική βόμβα! Αυτή τη φορά το έφτιαξα για να το προσφέρω! Ούτε γωνίτσα δεν δοκίμασα! Γιαυτό δεν έχω και φωτογραφίες του κομμένο! Έμαθα ότι ήταν πετυχημένο και άρεσε πολύ!

Ας μοιραστώ μαζί σας την συνταγή να παρηγορηθώ....

Για την κρέμα

1 κούπα σιμιγδάλι ψιλό
1 κούπα ζάχαρη
1 λίτρο γάλα πλήρες
5 αυγά
3 κουταλιές βούτυρο αγελάδας, λιωμένο
1 φασόλι βανίλια
Το φλούδι από ένα λεμόνι (ή ξύσμα λεμονιού)
400-500 γρ φύλλο κρούστας
½ φλιτζάνι του τσαγιού βούτυρο λιωμένο για τα φύλλα

Για το σιρόπι

3 και 1/2 φλιτζάνια ζάχαρη
2 και 1/2 φλιτζάνια νερό
Χυμό ενός λεμονιού
Το φλούδι από ένα λεμόνι
1 κουταλιά της σούπας μέλι
Βανίλια.



Ξεκινάμε με την κρέμα!

Βάζουμε το γάλα στη φωτιά να κάψει μαζί με φλούδα λεμονιού και ένα χαραγμένο φασόλι βανίλιας, από το οποίο έχουμε βγάλει τα μαύρα σποράκια και τα έχουμε βάλει και αυτά στο γάλα. Ρίχνουμε το σιμιγδάλι από ψιλά σαν βροχή και ανακατεύουμε συνέχεια με ξύλινη κουτάλα να μη μας κολλήσει, μέχρι να πάρει βράση και να αρχίσει να πήζει. Αφαιρούμε το φασόλι της βανίλιας και το λεμόνι.

Μόλις αρχίσει η κρέμα να κοχλάζει κατεβάζουμε αμέσως από την φωτιά και ρίχνουμε τα αυγά χτυπημένα με την ζάχαρη, λίγα-λίγα, ανακατεύοντας συνέχεια, μέχρι να ενώσουν κάθε φορά. Τέλος ρίχνουμε το βούτυρο. Ανακατεύουμε πολύ καλά! Αφήνουμε την κρέμα να κρυώσει. Από καιρό σε καιρό ανακατεύουμε να μη πιάσει πέτσα. Μπορούμε και να τοποθετήσουμε διαφανή μεμβράνη να εφάπτεται στην επιφάνειά της, πετυχαίνοντας το ίδιο αποτέλεσμα.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180ο.

Βουτυρώνουμε καλά ένα ταψί (42Χ35). Το στρώνουμε με τα φύλλα κρούστας βουτυρωμένα ανά ένα. Κάθε φύλλο φροντίζουμε να εξέχει το μισό από το ταψί μας, έτσι ώστε τελικά να δημιουργήσουμε φάκελο για την κρέμα. Προσεκτικά πατάμε το φύλλο στις γωνίες του ταψιού. Επαναλαμβάνουμε αυτή την διαδικασία μέχρι να καλύψουμε το ταψί και να φτάσουμε στα μισά φύλλα. Τα φύλλα δεν τα στρώνουμε όλα ίσια. Μερικά τα τσαλακώνουμε για να γίνουν πιο αφράτα.

Στρώνουμε πάνω στα φύλλα την κρέμα ομοιόμορφα. Να πάει και στις γωνίες.

Μετά κλείνουμε ένα, ένα τα φύλλα διαδοχικά, προς την μέσα πλευρά του ταψιού, βουτυρώνοντας με το πινελάκι, ξανά ένα ένα, τα φύλλα. Μόλις τελειώσει αυτή η διαδικασία αρχίζουμε να προσθέτουμε τα υπόλοιπα βουτυρωμένα φύλλα, κομμένα στο μέγεθος του ταψιού. Ρίχνουμε από πάνω και το υπόλοιπο βούτυρο και έπειτα χαράζουμε με το πιο κοφτερό μας μαχαίρι τα επάνω φύλλα προσεκτικά χωρίς να ζουλάμε, να μη βγει έξω η κρέμα.

Ψήνουμε το γλυκό περίπου 1 ώρα στον φούρνο στους 180ο. Τα πρώτα 30 λεπτά ρυθμίζουμε τις αντιστάσεις πάνω κάτω, μετά για 20 λεπτά μόνο κάτω, ενώ τα τελευταία 10 λεπτά στον αέρα! Τουλάχιστον εγώ έτσι το ψήνω για να βεβαιωθώ ότι έχει ψηθεί τέλεια και στο κάτω μέρος το γλυκό, χωρίς να καεί το πάνω φύλλο. Αν δούμε ότι το φύλλο σκουραίνει επικίνδυνα χαμηλώνουμε την θερμοκρασία του φούρνου στους 170.

Στο μεταξύ φτιάχνουμε το σιρόπι. Βράζουμε όλα τα υλικά, εκτός από τον χυμό του λεμονιού, περίπου 30 λεπτά να δέσει το σιρόπι. Δέκα λεπτά πριν ολοκληρωθεί το βράσιμο ρίχνουμε τον χυμό να δέσει. Φροντίζουμε να είναι έτοιμο το σιρόπι την ίδια ώρα που ετοιμάζεται το γλυκό. Τα θέλουμε και τα δυο καυτά!

Μόλις το γλυκό είναι έτοιμο και βγει από τον φούρνο το περιχύνουμε με το σιρόπι καυτό, λίγο-λίγο με μια κουτάλα. Προσέχουμε να σιροπιάσουμε και τις γωνίες, τόση δουλειά κάναμε γιαυτές! Το τελευταίο φλιτζανάκι του καφέ από το σιρόπι δεν το ρίχνουμε σε αυτή τη φάση στο γαλακτομπούρεκο. Το βάζουμε ξανά στην φωτιά και το βράζουμε περισσότερο να δέσει ακόμα περισσότερο και για να «σταθεί» πάνω στα φύλλα του γλυκού.

Έπειτα περιμένουμε για μία περίπου ώρα τουλάχιστον μέχρι να ωριμάσει το γλυκό, να ρουφήξει το σιρόπι, έτσι ώστε να είναι έτοιμο για σερβίρισμα. Το αφήνουμε να κρυώσει, χωρίς να το καλύψουμε, για να μη μαλακώσει το φύλλο.

Αν το αποφασίσετε να το φτιάξετε μη τρομάζετε με την πολυλογία μου! Απλά είναι αναλυτικές οι οδηγίες μου! Το γλυκό είναι εύκολο ακόμα και για πρωτάρη! Μεράκι θέλει!

Καλή επιτυχία!

Στην Πράγα για Σμέτανα στο ποτήρι.

Γύρισα από το σούπερ μάρκετ φορτωμένη με ψώνια. Τόσες μέρες το σπίτι στο Σάντον κλειστό, χρειαζόταν χίλια δυο πράγματα! Μηχανικά πήγα να πλύνω τα χέρια μου για να αρχίσω να τακτοποιώ. Ο απαλός αφρός του σαπουνιού με το χαρακτηριστικό άρωμα λεβάντας λειτούργησαν σαν την μηχανή του χρόνου! Με γύρισαν λίγους μήνες πριν στην Πράγα!

Βρέθηκα με μιας στο εργένικο διαμέρισμα της μικρής κόρης μου, στην περιοχή Křižíkova, που μοσχοβολούσε με την μυρωδιά του σαπουνιού αυτού, που πήρα μαζί μου φεύγοντας!

Κάθε πρωί η μικρή πήγαινε στην δουλειά της και εγώ έβγαινα βόλτα στην πολύβουη καλοκαιρινή Πράγα, φορτωμένη με την περιέργειά μου, την κάμερα, και τους χάρτες, που λειτουργούν σαν τον μίτο της Αριάδνης: Μελετώντας τους μπορείς να απομακρυνθείς όσο θες, διατηρώντας την δυνατότητα της επιστροφής στην αφετηρία, ακόμα και αν δεν μπορείς να συνεννοηθείς με τους ντόπιους σε καμιά από τις γλώσσες που ξέρεις!

Κάθε πρωί βυθιζόμουν στην Πράγα, την πρωτεύουσα της Τσεχίας, μια πόλη με ιστορία 1.100 χρόνων! Μια πόλη του υπήρξε  πρωτεύουσα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, σημαντική πόλη της μοναρχίας των Αψβούργων και της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας, που έπαιξε ρόλο στην Προτεσταντική Μεταρρύθμιση, στον Τριακονταετή Πόλεμο, και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους! Στη μεταπολεμική εποχή πέρασε σε Κομμουνιστικό καθεστώς ως το 1989 και τώρα παλεύει να ορθοποδήσει οικονομικά στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έμπαινα στο μετρό ή στο τραμ και μεταφερόμουν στο κέντρο της πόλης! Μια περιοχή σαν ζωντανό μουσείο! Όπου να κοιτάξεις είναι ένας καμβάς ζωγραφισμένος με πλούσια  ιστορία χρόνων!

Παρατηρούσα τον Μολδάβα ποταμό να κυλά ήρεμα μέσα στην πόλη. Αυτό το ποτάμι που αποτελεί τον λόγο της ύπαρξης της πόλης κόντεψε να την πνίξει το 2002! Τεράστιες καταστροφές έγιναν, κατακλύστηκαν μεγάλες περιοχές από νερό, καταστράφηκαν σταθμοί του μετρό, ισοπεδώθηκαν οικιστικές περιοχές! Όμως με σκληρή δουλειά σχεδόν όλα αποκαταστάθηκαν! Μόνο στις φωτογραφίες, που έχουν αναρτήσει σε μόνιμη έκθεση κοντά στο ποτάμι, μπορείς να δεις τι συνέβη και, αν το μάτι σου κόβει, σε κάποιες γειτονιές, που έχουν κτιστεί από την αρχή!

Οι γέφυρες του Μολδάβα είναι μοναδικές! Ιδιαίτερα η γέφυρα του Καρόλου! Μια πανέμορφη πέτρινη γέφυρα, γοτθικού ρυθμού, στολισμένη με 30 αγάλματα! Έχει μήκος πάνω από 600 μέτρα και πλάτος 10. Στηρίζεται σε 16 καμάρες. Στις δυο άκρες τις προστατεύεται από δυο πύργους γοτθικού ρυθμού!

Θεμελιώθηκε από τον βασιλιά Κάρολο IV, στις 9.7.1357,  στις 5.31 π.μ! Ο ακριβής χρόνος για την τοποθέτηση του πρώτου θεμελίου λίθου είναι γνωστός, γιατί λαξεύτηκε πάνω στην γέφυρα: 135797531. Περπατάω στην γέφυρα και φαντάζομαι τον Βασιλιά Κάρολο, με το χρυσό στέμμα του στολισμένο με ρουμπίνια, να συμβουλεύεται τους βασιλικούς αστρολόγους και αριθμολόγους, ποια είναι η καλύτερη στιγμή για την έναρξη της κατασκευής γέφυρας και εκείνοι να του προτείνουν ένα παλινδρομικό αριθμό, έναν αριθμό που διαβάζεται το ίδιο από την αρχή προς το τέλος και αντίστροφα: 135797531! Ο αριθμός που καθόριζε απόλυτα ώρα, μέρα, χρόνο κατασκευής! Οι οπαδοί των αριθμών και της θεωρίας τους ισχυρίζονται ότι οι αριθμοί αυτοί έχουν μυστήριες ιδιότητες! Κάποιοι φέρνουν τύχη! Σίγουρα αυτός ήταν τυχερός αριθμός! 
Η  γέφυρα πρωτοστάτησε σε όλη την μετέπειτα ιστορία της πόλης!   Η πέτρινη αυτή κατασκευή που ένωσε τις δυο όχθες του ποταμού λειτούργησε καταλυτικά στην οικονομική άνθιση της Πράγας!  Δημιούργησε τον  εμπορικό δρόμο μεταξύ της Ανατολικής και της Δυτικής Ευρώπης και η πόλη που αναπτύχθηκε πάνω σε αυτόν τον άξονα απέκτησε ιδιαίτερη εμπορική αξία! 
Τώρα πια η γέφυρα έχει πεζοδρομηθεί για να προστατευτεί από τα διερχόμενα φορτία. Χιλιάδες τουρίστες την επισκέπτονται καθημερινά. Συγκροτήματα παίζουν μουσική, αναμνηστικά μικροπράγματα πωλούνται από υπαίθριους πάγκους, οι περαστικοί φωτογραφίζονται κοντά στα αγάλματα, τα χαϊδεύουν για καλή τύχη, τους κρεμούν κλειδαριές με στόχο να κλειδώσουν αγάπες ή όνειρα! Προφανώς, τα μπαρόκ αγάλματα της γέφυρας είναι αντίγραφα των πραγματικών, που φυλάσσονται σε μουσείο.

Το Αστρονομικό Ρολόι της Πράγας βρίσκεται στην στη βάση του γοτθικού πύργου του Δημαρχείου εδώ και 6 αιώνες! Παρουσιάζει την ώρα και αστρονομικές πληροφορίες! 

Τοποθετήθηκε για πρώτη φορά στον πύργο το 1410! Είναι το τρίτο παλαιότερο αστρονομικό ρολόι στην Ευρώπη! Υπήρχαν άλλα δυο ακόμα πιο παλιά ρολόγια του είδους του, ένα στην Πάδοβα και ένα στο Στρασβούργο, πολύ πιο απλά στην λειτουργία τους! Το σημερινό ρολόι της Πράγας είναι ένα ακριβές αντίγραφο του παλιού ρολογιού. Δυστυχώς, στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο στρατός των Ναζί βομβάρδισε το Δημαρχείο της Παλαιάς Πόλης και από την πυρκαγιά που ακολούθησε καταστράφηκαν εντελώς και το κτίσμα και το ρολόι. Οι Τσέχοι ευτυχώς είχαν τα λεπτομερή σχέδια, έτσι μπόρεσαν μετά τον πόλεμο και τα ανακατασκεύασαν στην αρχική τους μορφή!

Γύρω από το ρολόι υπάρχουν μύθοι και θρύλοι! Φοβούνται ότι αν το ρολόι σταματήσει, κάποια μεγάλη συμφορά θα βρει την πόλη! Λέγεται επίσης ότι, το πρώτο ρολόι το κατασκεύασε ο ορολογοποιός  Mikuláš z Kadaně. Μερικά χρόνια αργότερα, τον 15 αιώνα, ο πλοίαρχος και μαθηματικός Master Hanus ανέλαβε να το διορθώσει, να το μετατρέψει και να τοποθετήσει τον μηχανισμό του αστρολάβου. Έτσι το ρολόι σχεδόν πήρε την μορφή και την λειτουργία που έχει σήμερα. Στολίστηκε με πάνω από 16 αγαλματάκια. Κάθε ώρα που περνά, ένας σκελετός- ο θάνατος δείχνει την ώρα και κρατά μια κλεψύδρα!  Είναι μια υπενθύμιση για το προς τα πού βαδίζουμε… Άλλα αγαλματάκια αναπαριστούν στερεότυπα του Μεσαίωνα: ένας Τούρκος- η λαγνεία κρατά μια λύρα, ένας Εβραίος τοκογλύφος- η πλεονεξία τραντάζει μια σακούλα χρήματα και ένας φιλάρεσκος άνθρωπος-η ματαιοδοξία κοιτά μάταια το πρόσωπό του σε έναν καθρέφτη. Κάθε ώρα δύο μικρά παράθυρα στο επάνω μέρος του ρολογιού ανοίγουν, αποκαλύπτοντας την κυκλική πομπή των 12 Αποστόλων! Όταν η πομπή ολοκληρωθεί, τα παραθυράκια κλείνουν, ένας κόκορας λαλεί και ακούγεται μουσική. Στο ρολόι αποτυπώνονται οι τροχιές του ήλιου και της σελήνης γύρω από την γη (που θεωρείται ακίνητη σύμφωνα με τις γνώσεις της εποχής) και μέσα από τα 12 αστρικά ζώδια. Όπως είναι φυσικό, όταν το ρολόι ολοκληρώθηκε, θεωρήθηκε τεχνολογικό θαύμα και πλήθη από άλλες περιοχές της Ευρώπης πήγαιναν για να το θαυμάσουν! Η ιστορία λέει ότι το ρολόι σταμάτησε απότομα λειτουργία το 1497. Αυτό, σύμφωνα με το μύθο, δεν συνέβη τυχαία.  Το ρολόι έφερνε δόξα, πλούτο και δύναμη στην Πράγα! Το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης φοβήθηκε μήπως κάποια άλλη πόλη θελήσει να αποκτήσει ένα ρολόι σαν και αυτό, ή και καλύτερο! Δεν αρκέστηκε στον λόγο του Master Hanus, ότι δεν θα πρόδιδε την Πράγα και δεν θα έφτιαχνε σε άλλη πόλη ρολόι πιο μεγάλο και πιο τέλειο από αυτό. Έβαλε κακοποιούς να επιτεθούν και να τυφλώσουν τον άτυχο πλοίαρχο! Ως εκ θαύματος, ο Master Hanus επέζησε από την επίθεση, έμαθε ποιος την είχε διατάξει, οργίστηκε για την αδικία και θέλησε να εκδικηθεί! Κατάφερε να φθάσει στο ρολόι και αυτή τη φορά κατέστρεψε τον μηχανισμό του εκπληκτικού δημιουργήματός του! Όμως μαζί με τον μηχανισμό έπαψε να λειτουργεί και η καρδιά του! Έπαθε καρδιακή προσβολή, παίρνοντας μαζί του στον τάφο τα μυστικά για την επισκευή του ρολογιού. Για τα επόμενα 80 χρόνια, το ρολόι του Δημαρχείου της Πράγας δεν λειτουργούσε, μέχρι να βρεθεί νέος άξιος ωρολογοποιός για να το επιδιορθώσει! Η ιστορία αυτή γράφτηκε από τον μυθιστοριογράφο Jirásek Alois στηριγμένη στον μύθο που υπήρχε! Η διακόσμηση του ρολογιού ολοκληρώθηκε το 1865 με το ζωγραφιστό «ημερολόγιο» σε έναν κυκλικό δίσκο κάτω από το Ρολόι, έργο του Τσέχου ζωγράφου και αρχιτέκτονα Josef Manes. Η ιδιόμορφη αυτή απεικόνιση, κάτω ακριβώς από τις πλάκες του κυρίως Ρολογιού, αντικατέστησε το παλαιότερο περιστρεφόμενο ημερολόγιο.

Είναι φανερό ότι οι κατασκευές αυτές έχουν να κάνουν με την ιδιαίτερη παιδεία των κατοίκων της Πράγας! Το Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα , ιδρύθηκε το 1348, ήταν το πρώτο πανεπιστήμιο στην Κεντρική Ευρώπη! Σκεφτείτε ότι, την εποχή εκείνη στον Ελληνικό χώρο κατέρρεε το Δεσποτάτο της Ηπείρου, που θεωρείται νόμιμη συνέχεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και η περιοχή υπέφερε από πολέμους, επαναστάσεις και εισβολές… 
Και δεν είναι το μόνο Πανεπιστήμιο στην πόλη αν θυμάμαι καλά λειτουργούν άλλα 12….

Υπάρχουν τόσα κτίσματα, αγάλματα και κατασκευές στην πόλη και το καθένα έχει την δική του ιστορία που τελειωμό δεν έχουν οι περιγραφές και τα παραμύθια! 

Η πόλη των Αλχημιστών, το θέατρο που ο Μότσαρτ έδωσε την πρεμιέρα του Ντον Τζιοβάνι και του Φίγκαρο, το Κάστρο απ όπου εκπαραθύρωσαν τους απεσταλμένους του Πάπα,το κτίριο Faust όπου ίσως ο ιδιοκτήτης του έκανε όσα του καταλογίζουν ...

Νοιώθω το νερό να τρέχει ακόμα στα χέρια μου! Είμαι πολύ μακριά από την Πράγα, στο Νότιο ημισφαίριο, σε μια πόλη που δεν έχει παλιές ιστορίες, που δυσκολεύεσαι να περπατήσεις στο δρόμο, που δεν χρησιμοποιείς αστικές συγκοινωνίες! Έχει όμως άνοιξη και όλα είναι ανθισμένα!

Το κτίριο του 1992 που είναι γνωστό σαν Dancing House ή Fred and Ginger των Frank Gehry και Vlado Milunić

Και πριν κλείσω ας μιλήσω για το γλυκό Σμέτανα στο ποτήρι,  που απολαμβάναμε με την μικρή μου εκείνες τις όμορφες καλοκαιρινές μέρες μιλώντας, κάνοντας χίλια δυο όνειρα και αστεία!

Την ιδέα για το γλυκό την είχα ακούσει σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή του Βασίλη Καλλίδη! Βέβαια την έκανα με τον δικό μου τρόπο και σηκώνει χιλιάδες παραλλαγές! Η σμέτανα είναι σαν ξινούτσικη κρέμα ή γιαούρτι στραγγιστό με κρέμα γάλακτος, είναι πολύ δημοφιλής στην Πράγα (και σε άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης) και την πουλούν στα σούπερ μάρκετ. Στην Ελλάδα θα την βρείτε σε επιλεγμένα Σ/Μάρκετ στο κέντρο ή στην Καλλιθέα με ρώσικα προϊόντα.

Σμέτανα στο ποτήρι!

10-12  κουταλιές της σούπας σμέτανα

2 κουταλιές του καφέ ζάχαρη αρωματισμένη με βανίλια

Μια κονσέρβα κομπόστα ροδάκινο (ή άλλο φρούτο της αρεσκείας σας),μόνο τα φρούτα

6 μπισκότα γεμιστά με λεμόνι σπασμένα, σπασμένα σε μικρά κομματάκια.

3-4 γκοφρέτες με γέμιση λεμόνι, σε κομμάτια 1Χ1 εκ.

Red berries (προαιρετικό)

Ανακατεύουμε την σμέτανα με την αρωματισμένη ζάχαρη, σπάμε τα γεμιστά μπιστότα και κόβουμε σε κομμάτια την κομπόστα.

Μοιράζουμε σε στρώσεις τα υλικά (εκτός από τις γκοφρέτες) σε 4 ποτήρια. Τα αφήνουμε στο ψυγείο και κρυώσουν. Στολίζουμε με την γκοφρέτα και σερβίρουμε! Βάζουμε τις γκοφρέτες την τελευταία στιγμή για να μη μουλιάσουν και χάσουν την τραγανή υφή τους.

Τρώμε χωρίς πολλές τύψεις, γιατί η σμέτανα έχει χαμηλά λιπαρά…

Πανεύκολα ταρτάκια-μπουκίτσες λεμονιού από σπίτι...

Πιο εύκολα ταρτάκια μπουκίτσες από σπίτι δεν γίνονται! 

Είπαμε, αποφεύγω τα γλυκά, αλλά όλο και θέλω να προσφέρω μια γλυκιά μπουκίτσα στους καλεσμένους μου μετά από ένα δείπνο! Χρειάζεται κάτι μικρό, ιδιαίτερο, που να αλλάζει την γεύση, χωρίς να βαραίνει άλλο το στομάχι!

Τι έκανα? Έφτιαξα μια πατ μπριζέ λίγο γλυκιά έφτιαξα μικρά ταρτάκια, τα γέμισα με lemon curd, τα στόλισα και έτοιμα. 
Την συνταγή?
ταρτάκια-μπουκίτσες λεμονιού από σπίτι...
Για την βάση
100γρ κρύο βούτυρο, σε κομματάκια
200γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 πρέζα αλάτι
60γρ άχνη ζάχαρη
1 αυγό
3 κουταλιές της σούπας κρύο νερό (από το ψυγείο)
1 κουταλάκι του γλυκού ξύσμα λεμονιού.
Γέμιση και στόλισμα
1 βαζάκι lemon curd των 300γρ
φρουτάκια

Έβαλα το αλεύρι, την άχνη, το αλάτι και το ξύσμα στον επεξεργαστή τροφίμων και τα ανάμιξα. Πρόσθεσα τα κομματάκια του βουτύρου και τα ανακάτεψα μέχρι να γίνουν σαν ψίχουλα. Πρόσθεσα το αυγό και το νερό και χτύπησα ελαφρά να γίνει μια ζύμη. Έβγαλα την ζύμη από τον επεξεργαστή, σχημάτισα μια μπάλα, την πίεσα να γίνει σαν δίσκος και την έβαλα στο ψυγείο για 1 ώρα.

Άνοιξα χοντρό φύλλο με τον πλάστη (3 χιλιοστά περίπου) και έκοψα δίσκους με κουπ πατ διαμέτρου περίπου 6,5 εκ. Τοποθέτησα την ζύμη σε φορμάκια για mini muffins (αυτά που χωρούν 1 κουταλιά της σούπας υγρό) στο εσωτερικό έβαλα χαρτάκια και τα γέμισα με μπίλιες για τάρτες (ή φασόλια ή ρύζι). Προσοχή: Μη παραλείψετε αυτή τη διαδικασία, γιατί η ζύμη θα φουσκώσει και θα γίνει σαν μπισκότο, όχι σαν βάση ταρτούλας! Την έχω πατήσει...

Έψησα τα ταρτάκια για 16 λεπτά, σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς. Έβγαλα τις μπίλιες και τα χαρτάκια και συνέχισα το ψήσιμο για άλλα 10 λεπτά, μέχρι να πάρουν ωραίο χρώμα!

Γέμισα τα ταρτάκια με έτοιμη Lemon Curd. Αν δεν θέλετε την έτοιμη λύση ετοιμάστε την ωραιότατη κρέμα λεμονιού της Martha Stewart!

Στόλισα τις μικρές τάρτες με φρούτα (έβαλα φράουλες και Gooseberries) και ξύσμα λεμονιού!

Με την ζύμη μπορούμε να φτιάξουμε περίπου 30 ταρτάκια. Μπορούμε αν θέλουμε, να μην τα φτιάξουμε όλα μαζί!

Ψήνουμε πχ 12 και διατηρούμε τα υπόλοιπα στην κατάψυξη μέχρι να έρθει η στιγμή να τα χαρούμε φρεσκοψημένα! 

Για να φαίνονται σπιτικά δεν προσπαθώ να τα κάνω πολύ "επαγγελματικά". Νομίζω ότι βάσεις αν μοιάζουν σπιτικές είναι πιο λαχταριστές! Η υπερβολική τελειότητα παραπέμπει σε έτοιμα...

Βέβαια μπορούμε να κάνομε χιλιάδες παραλλαγές! Με διαφορετική κρέμα, χωρίς φρούτα, με άλλα φρούτα, μαρέγκα, ζελέ κλπ κλπ! 

Είναι υπέροχα! Δοκιμάστε τα!

Cupcakes καρότου ανανά

Χάθηκα για λίγο...Ο λόγος τεχνικός! Πολύ συχνά έχουμε πρόβλημα με την τηλεφωνική μας σύνδεση εδώ στην Ν Αφρική :((
Τελευταία ξανά μας έκοψαν το τηλέφωνο (και την σύνδεση ίντερνετ), όπως συχνά γίνεται... Όταν καλούσες τον αριθμό μας, απαντούσε μια ευγενική, άγνωστη κυρία, που ζει στον ίδιο δρόμο με μας! Της είχαν διακόψει την σύνδεση για πολλές μέρες και όταν συνδέθηκε ξανά με το δίκτυο, είχε τον δικό μας αριθμό!!!! Από τον τοπικό οργανισμό τηλεφωνίας αποδέχτηκαν το "λαθάκι" που έγινε, μα τους πήρε λίγο καιρό να το διορθώσουν, γιατί δεν υπήρχε πλέον ελεύθερη γραμμή που να όδευε προς την περιοχή μας...

Στο διάστημα που έχασα την επαφή με τον "έξω κόσμο", ανακάλυψα πόσο ωραίο είναι να αφιερώνει κανείς περισσότερο χρόνο σε βόλτες με το σκυλί στο πάρκο, να γίνεται πιο εξωστρεφής, να έχει άλλες δραστηριότητες μακριά από το λαπ τοπ, το ίντερνετ και την κουζίνα!
Μόλις όμως η σύνδεση αποκαταστάθηκε, η εξάρτηση επανήλθε!

Στην προηγούμενη ανάρτηση σας είχα δείξει τα καπ κέικ καρότου και ανανά, που έφτιαξα για το Λαμπριάτικο τραπέζι μας. Καιρός να σας πω και πως τα έφτιαξα!
Πασχαλινά Cupcakes καρότου και ανανά
(δόση για 12 cupcakes)
1 κούπα αλεύρι μαλακό (έβαλα Cake flour)
1 κουταλάκι του γλυκού baking soda
1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1 κουταλάκι του γλυκού τριμμένη κανέλα
1/4 κουταλάκι του γλυκού τριμμένο μοσχοκάρυδο
1 κουταλάκι του γλυκού τριμμένο ginger
1/2  κουταλάκι all spice (τριμμένο μπαχάρι)
1 κούπα καστανή ζάχαρη
1/2 κούπα σπορέλαιο
4 φέτες ανανά ψιλοκομμένο στο μούλτι
1/2 κουταλάκι του γλυκού βανίλια extract
2 αυγά σε θερμοκρασία δωματίου
2 τριμμένα καρότα

Για το γλάσο:

2 κουταλιές της σούπας βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου
200 γρ τυρί κρέμα Φιλαδέλφεια, σε θερμοκρασία δωματίου
2 κούπες άχνη ζάχαρη,
1 κουταλάκι του γλυκού βανίλια extract
ανοικτό πράσινο χρώμα ζαχαροπλαστικής ή σκόνη πράσινη sparkles ή τίποτα

Για τα στολίδια

Ζαχαρόπαστα
Χρώματα κατάλληλα για τρόφιμα
Φορμάκια

1. Κοσκινίζουμε το αλεύρι με την σόδα, το αλάτι, την κανέλα, το μοσχοκάρυδο, το ginger και το all spice, αφού τα ανακατέψουμε ελαφρά, να αναμιχθούν.

2. Χτυπάμε καλά σε ένα μπολ την ζάχαρη με το σπορέλαιο μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη. Προσθέτουμε ένα- ένα τα αυγά να ενώσουν και να γίνει μια κρέμα. Στην συνέχεια προσθέτουμε το μείγμα των ξηρών υλικών. Προσθέτουμε τον πουρέ του ανανά, το τριμμένο καρότο και την βανίλια.

3. Μοιράζουμε την ζύμη σε ειδικό ταψί για 12 καπ κέικ, αφού το έχουμε στρώσει με τα ειδικά χαρτάκια. Τα χαρτάκια που χρησιμοποίησα ήταν καταπληκτικά! Στόλιζαν τα κέικ από μόνα τους!

4. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160-170 βαθμούς για 20 περίπου λεπτά. Βγάζουμε τα καπ κέικς από το ταψί και τα αφήνουμε να κρυώσουν σε σχάρα.

5. Για το γλάσο χτυπάμε μαζί το τυρί, με την άχνη να γίνουν ένα αφράτο μείγμα. Προσθέτουμε το βούτυρο και την βανίλια. Για να γίνουν πιο Πασχαλινά τα καπ κέικ έβαψα μέρος του γλάσου του τυριού με ανοικτό πράσινο χρώμα ζαχαροπλαστικής. Αν κάνει ζέστη όπως εδώ και το μείγμα του τυριού είναι πολύ μαλακό, το αφήνουμε λίγο στο ψυγείο να δέσει. Λίγο πριν σερβίρουμε τα καπ κέικ, τα στολίζουμε με το γλάσο του τυριού χρησιμοποιώντας κορνέ με μεγάλο στόμιο.

6. Για τα στολίδια με την ζαχαρόπαστα: φορώντας γάντια, την βάφουμε με σταγόνες χρώματος για τρόφιμα και ανοίγουμε «φύλλο» με την βοήθεια ενός πλάστη. Κόβουμε με κουπ πατ τα σχήματα που θέλουμε ή πιέζουμε την ζαχαρόπαστα στα ειδικά φορμάκια και φτιάχνουμε τα σχήματα. Τα αφήνουμε να στεγνώσουν για όσες ώρες χρειαστεί ανάλογα με το κλίμα. Και στολίζουμε τελευταία στιγμή τα κέικ.
Αλλά ας το δούμε βήμα βήμα:

Τα κουνελάκια έγιναν με την ζαχαρόπαστα στο λευκό της χρώμα και κουπ πατ σε σχήμα κουνελιού. Στην συνέχεια τα έβρεξα με καθαρό πινελάκι στη θέση των ματιών και της ουράς και ακούμπησα μικρά μπαλάκια από ζαχαρόπαστα βαμμένη ροζ.

Για τα αυτιά χρησιμοποίησα ξανά το ίδιο κουπ πατ και έκοψα τα αυτιά μόνο, σε ροζ ζαχαρόπαστα. Έβρεξα τα άσπρα αυτάκια των κουνελιών και ακούμπησα επάνω τα ροζ σε δεύτερη στρώση.

Με τον τρόπο αυτό ετοίμασα 12 κουνελάκια.

Για να βάψω την ζαχαρόπαστα, χωρίς να βάψω και τα χέρια μου ακολούθησα την συμβουλή της δασκάλας μου Νίκης Λαμπρινού. Έβαλα το χρώμα ζαχαροπλαστικής στη ζαχαρόπαστα και το τύλιξα στο εσωτερικό της, για να μην έρθει απ ευθείας σε επαφή με τα χέρια μου!

Βέβαια για καλό και για κακό φόρεσα και γάντια...:). Μια φορά την "παθαίνεις", μετά προσέχεις:))

Για να φτιάξω τα χρωματιστά λουλουδάκια χρησιμοποίησα ζαχαρόπαστα και κουπ πατ με σχήμα λουλουδιού σε δυο μεγέθη.

Εκτός από τα κουπ πατ, που φαίνονται στις φωτογραφίες, χρησιμοποίησα και κάποια μικρά εργαλεία, που με βοήθησαν να διαμορφώσω τα λουλουδάκια.

Στις φωτογραφίες φαίνεται τι ακριβώς έκανα για να διαμορφώσω την κομμένη ζαχαρόπαστα και να πάρει σχήμα πιο ανάγλυφο. Εδώ φαίνεται το εργαλείο που η άκρη του είναι σφαιρική.

Χρησιμοποίησα και χρωματισμένη ζαχαρόπαστα, λίγο νερό για να ενώσω δυο-δυο τα πέταλα.

Το εργαλείο που έχει μύτη σαν αστέρι, το χρησιμοποίησα για να διαμορφώσω εσωτερικά τα πέταλα κάποιων λουλουδιών.

Τα καρότα τα έφτιαξα σε φορμάκι από σιλικόνη.

Πίεσα την βαμμένη ζαχαρόπαστα στο καλούπι και το άφησα 1 λεπτό. Παραμόρφωσα το καλούπι και έβγαλα το "καρότο".

Τα φύλλα του καρότου τα πίεσα χωριστά στο καλούπι και τα ένωσα με το υπόλοιπο καρότο χρησιμοποιώντας λίγο νεράκι.

Το καλούπι δεν είναι απαραίτητο. Μπορούμε να τα διαμορφώσουμε φτιάχνοντας με το χέρι κώνους κατάλληλου σχήματος και μήκους 2 εκατοστών και με ένα μαχαίρι, που δεν κόβει, να χαράξουμε απαλά κάθετες ραβδώσεις, όπως φαίνεται στην φωτογραφία.  

Αφού έφτιαξα αρκετά λουλουδάκια, καρότα και κουνελάκια τα άφησα να στεγνώσουν στον αέρα προστατευμένα με τούλι, για να μην έχω προβλήματα με έντομα.

Στην συνέχεια τα έκλεισα σε αεροστεγές κουτί, για να τα έχω έτοιμα, να στολίσω τα καπ κέικ μου την τελευταία στιγμή, για να μην μαλακώσει η ζαχαρόπαστα μέσα στο γλάσο!

Η αλήθεια είναι ότι βιαζόμουν και δεν έκανα προσεκτικά τα λουλούδια, και η ζέστη δεν με βοήθησε με το γλάσο που δεν κρατήθηκε στο ύψος του... Όμως το τελικό αποτέλεσμα εντυπωσίασε όλους στο τραπέζι! "Είναι τόσο όμορφα, που δεν θέλω να τα φάω, να μη τα χαλάσω!" είπε ο Κ. λίγο πριν τα φάει...

Τα καπ κέικ αυτά αποτελούν την συμμετοχή μου στο παιχνίδι Μήνας μπαίνει Μήνας βγαίνει η Κουζίνα μας χορεύει! Ένα έδεσμα για το Πασχαλινό Τραπέζι! Είναι μια Πασχαλινή Λιχουδιά, για αισθητικούς κυρίως λόγους!

Προσπάθησα να βρω μια συνταγή Πασχαλινή από την Ν Αφρική και με έκπληξη διαπίστωσα ότι δεν υπάρχει κάτι τέτοιο! Η γιορτή του Πάσχα, όπως έχω ξαναπεί, δεν γιορτάζεται τόσο έντονα όπως στην χώρα μας! Φτιάχνουν Hot Cross Buns επηρεασμένοι από την Αγγλική κουλτούρα, περιμένουν το Πασχαλινό Κουνέλι και τρώνε άπειρες σοκολάτες που έχουν σχήμα αυγού!! Τίποτα άλλο! 

Βέβαια κάθε λαός που ζει εδώ, διατηρεί τα έθιμα της χώρας καταγωγής του! 

Δεν νοιώθω το Πάσχα, όπως στην Ελλάδα, γιατί εδώ είναι και η εποχή που δεν βοηθάει. Μη ξεχνάτε εδώ είναι φθινόπωρο (ή μάλλον καλοκαίρι)...

Πασχαλιά χωρίς Άνοιξη δεν λέει!