ΛΕΜΟΝΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΛΑ

Πίτες για το ψητό της Τσικνοπέμπτης!

2012-02-16T23:29:00.000+02:00

Την Τσικνοπέμπτη την γιορτάζουμε όπου και να είμαστε! Δεν έχει σημασία αν ο καιρός είναι καλοκαιρινός, δεν έχει σημασία έχουν αλλάξει κάποια πράγματα, εμείς επιμένουμε Ελληνικά! Το ψητό, όπου και να βρίσκεται κανείς, εύκολα το ετοιμάζει! Αυτό που θέλησα να ετοιμάσω φέτος είναι πίτες για το ψητό μας! Και τα κατάφερα!

Την συνταγή για τις πίτες την είχα διαβάσει στο περιοδικό real food. Βέβαια έκανα κάποιες μικρές αλλαγές για να έρθει στα μέτρα μου... Δηλαδή να γίνει ξεκούραστα! Δεν είχα διάθεση να κουράζω τα χέρια μου και να ιδρώνω, οπότε τη ζύμη τη ζύμωσα και την άφησα να φουσκώσει στον αρτοπαρασκευαστή.
Χρειάστηκα:

2 κούπες χλιαρό νερό

2 κουταλιές της σούπας λάδι

2 κουταλιές της σούπας καστανή ζάχαρη

1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι

1 κουταλιά της σούπας γάλα σε σκόνη

2 κούπες αλεύρι ολικής άλεσης

3 κούπες αλεύρι για ψωμί (σκληρό)

1 φακελάκι ξερή μαγιά

Επιπλέον αλεύρι και καλαμποκάλευρο για το άνοιγμα της πίτας.

Έριξα τα υλικά με την σειρά που γράφονται στον κάδο του αρτοπαρασκευαστή και τον ρύθμισα στο πρόγραμμα για τις ζύμες. Σε μιάμιση ώρα η ζύμη ήταν έτοιμη και φουσκωμένη. Την έβγαλα από τον κάδο και την ξεφούσκωσα πιέζοντας απαλά. Πασπάλισα τη ζύμη με καλαμποκάλευρο και λίγο αλεύρι γιατί ήταν πολύ μαλακή και κολλούσε στα χέρια και με απαλές κινήσεις έπλασα μια μπάλα. Τοποθέτησα τη ζύμη σε ένα μπολ ελαφρά λαδωμένο, την σκέπασα με διαφανή μεμβράνη και την άφησα να φουσκώσει για δεύτερη φορά. Επειδή είναι καλοκαίρι εδώ και η θερμοκρασία είναι 30 βαθμοί, σε μισή ώρα η ζύμη είχε διπλασιάσει τον όγκο της. Την πάτησα να ξεφουσκώσει και έπλασα ένα ρολό. Χώρισα το ρολό σε 12 ίσου μεγέθους μπαλάκια. Τα σκέπασα με πετσέτα και ένα ένα άρχισα να τα ανοίγω με τον πλάστη σε αλευρωμένη επιφάνεια σε δίσκο διαμέτρου περίπου 20 εκατοστών.

Ζέστανα το αντικολλητικό τηγάνι και έψησα τα πιτάκια σε δυνατή φωτιά για 3-5 λεπτά από κάθε πλευρά!

Το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό! Οι πιτούλες συνόδευσαν ωραιότατα το ψητό κοτόπουλο που είχα ετοιμάσει, την σαλάτα κλπ Έδωσαν μια νότα γιορταστική στο τραπέζι της Τσικνοπέμπτης!
Και του χρόνου! Με υγεία!

Το μάτι της Τίγρης!

2012-01-30T17:24:00.000+02:00

Αν πιστέψουμε τις ιδιότητες που λένε ότι έχουν οι ημιπολύτιμοι λίθοι, τότε σίγουρα το Μάτι της Τίγρης φέρνει καλή τύχη και ευνοεί τις μετακινήσεις! (Πηγή: http://www.orky.gr/stones-gr/tiger-eye-gr.html) Επίσης:

Βοηθάει στην αυτοσυγκέντρωση και την καθαρή σκέψη
Φέρνει χρήματα και επιτυχία σε αυτόν που τη φοράει
Είναι μια πέτρα-προστάτης από το κακό μάτι
Ενισχύει την αυτοπεποίθηση και την θετική συμπεριφορά απέναντι στους αδύναμους
Βοηθάει να αναγνωρίσουμε τα ταλέντα και τις ικανότητες μας
Διώχνει τους φόβους και προσδίδει σιγουριά

Μου αρέσουν οι καφέ κίτρινες, σχεδόν χρυσές, αποχρώσεις-ανταύγειες που έχει, με την ιδιαίτερη λάμψη. Φαντάζομαι ότι το όνομα της πέτρας θα οφείλεται στην ομοιότητά της με τις αποχρώσεις που έχει το μάτι της τίγρης. Δεν έχω δει μάτια τίγρης, στην Αφρική δεν υπάρχει το ζώο αυτό παρά σε ζωολογικούς κήπους, πάντως καστανοκίτρινα θα είναι!

Χρησιμοποιώντας δυο διαφορετικά σχήματα και μεγέθη από τις πέτρες αυτές έφτιαξα ένα σετ βραχιολάκι και κοντό κολιέ με ασημένια κουμπώματα.

Το αποτέλεσμα είναι πολύ κλασσικό, συμμετρικό και ...ήσυχο! Όμως φοριέται εύκολα και αναδεικνύονται οι πέτρες με την απλότητά του.

Ελπίζω η Φ να το χαρεί, αν και είναι σοβαρό για την ηλικία της!

Καλή τύχη να έχεις μωρό μου! Όσο για τα ταξίδια σου να είναι πάντα ασφαλή! Φιλάκια!

Ροδονίτης και ασήμι

2012-01-18T01:20:00.001+02:00

Λέγεται ότι ο Ροδονίτης είναι μια πέτρα που φέρνει συναισθηματική ισορροπία, που θρέφει την Αγάπη και ενθαρρύνει το αίσθημα της αδελφοσύνης για όλη την ανθρωπότητα. Η πληροφορία αυτή προέρχεται από σάιτ zen-shop.gr! Και θα ήθελα πολύ να είναι αληθινή! Φοράς μια πέτρα και ισορροπείς! :)) Αχ πώς μου ξέφυγε αυτή η πληροφορία τόσα χρόνια!!!
Βέβαια για να ισορροπήσω (συναισθηματικά) μάλλον χρειάζομαι κοτρόνες...

Οι πέτρες αυτές του ροδονίτη μου άρεσαν πολύ για το χρώμα τους, που μου θυμίζει τριαντάφυλλο, ή καραμέλα! Οι φωτογραφίες δεν το αποδίδουν σωστά όσο και να προσπάθησα χρησιμοποιώντας lightbox, ανακλαστήρες κλπ για την φωτογράφησή τους...

Οι πέτρες όσο καιρό τις είχα δεν βοήθησαν σε ...συναισθηματικό επίπεδο, αλλά έχουν υπέροχο ρόδινο χρώμα και σίγουρα μου φτιάχνουν το κέφι! Νομίζω ότι ταιριάζουν πολύ με την ασημένια αλυσίδα που τις έδεσα! Δεν είναι η πιο πρωτότυπη σύνθεση που έχω κάνει, είναι όμως ανάλαφρη και φοριέται εύκολα!

Χρησιμοποίησα έτοιμη αλυσίδα. Την έκοψα σε ίσα κομμάτια. Πέρασα τις πέτρες σε γράνες με κρίκο και τις ένωσα ανά δυο.

γράνες με κρίκο

Συνέδεσα τις γράνες με τα κομμάτια της αλυσίδας, όπως σας έχω δείξει εδώ.

Συνέχισα ενώνοντας τις πέτρες του ροδονίτη με τα κομμάτια της έτοιμης αλυσίδας και έφτιαξα ένα μακρύ κολιέ.

Ελπίζω η φίλη η Μ. να το χαρεί, γιατί της ταιριάζουν τα ροζ χρώματα!

Η Μ έχει περισσευούμενη ισορροπία δεν περιμένει από τις πέτρες να την βρει...:))

Με κοράλλι, φεγγαρόπετρα και μαργαριτάρι.

2012-01-16T00:58:00.000+02:00

Μετά τα Χριστούγεννα αποφεύγω τις επισκέψεις στην κουζίνα για λόγους, που δεν χρειάζεται να αναλύσω... Γιαυτό ας ασχοληθώ με κατασκευές!

Θέλω να σας δείξω κάποια κοσμήματα που έφτιαξα τελευταία! Ξεκινάω με αυτό που μου αρέσει περισσότερο! Ένα μακρύ κολιέ φτιαγμένο με κοράλλια διαφορετικών χρωμάτων και σχημάτων, φεγγαρόπετρες και λίγα μαργαριτάρια ( Freshwater pearls) .

Η φεγγαρόπετρα είναι ο λίθος της νέας αρχής. Όπως το φεγγάρι, έτσι κι αυτός ο λίθος αντανακλά, και μας θυμίζει, ότι όπως το φεγγάρι έχει φάσεις γέμισης και χάσης, έτσι κι όλα τα πράγματα γύρω είναι μέρος του κύκλου της αλλαγής. (πηγή http://www.crystalight.gr/el/krystallotherapeia/krystalloi/100-feggaropetra)

Στην αρχαία Ελλάδα τα κοράλλια ονομάζονταν “γοργονίδες”, γιατί πίστευαν ότι σχηματίστηκαν από το αίμα της γοργόνας. Σε πολλές περιοχές στην Ελλάδα πιστεύουν ότι το κοράλλι προστατεύει από το κακό μάτι, αλλά και τους ναυτικούς από τη μανία της θάλασσας.

(πηγή http://www.jewelpedia.com/lex160-koralli+coral.html)

Το κολιέ αυτό ελπίζω να προστατεύει την φίλη μου την Β. που το φορά, καθώς ακολουθεί τον κύκλο της αλλαγής!

Top 10? Δύσκολο να ξεχωρίσω!

2012-01-11T19:31:00.000+02:00

Πριν λίγες μέρες η αγαπητή e-φίλη Tante Kiki με κάλεσε να παίξω στο παιχνίδι Top 10! To γεγονός αυτό με προβλημάτισε πολύ, γιατί διάβασα την συνταγή της για το Σοκολατένιο κέικ με ζεστή σως καραμέλας και έτσι παραβίασα την υπόσχεση που είχα δώσει στον εαυτό μου στην αρχή της χρονιάς ότι θα κόψω τα γλυκά για μερικούς μήνες! Στην συνέχεια με προβλημάτισε το γεγονός ότι μου είναι δύσκολο να ξεχωρίσω το top 10 μου στα θέματα που ζητά το παιχνίδι! Όλο στο "μάλλον" είμαι!
Περνάω όμως άμεσα στο παιχνίδι!

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ: Δύσκολο να ξεχωρίσω. Μάλλον τα Εκατό χρόνια μοναξιά του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες .
ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΟΛΗ: Δύσκολο να ξεχωρίσω. Μάλλον η Ρώμη!
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΓΛΥΚΟ: Δύσκολο να ξεχωρίσω. Μάλλον τα σοκολατάκια-πραλίνες πολυτελείας!
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΑΡΩΜΑ: Άρωμα δεν φορώ! Απολαμβάνω την ελαφριά δροσιά των Εau de Toilette! Δύσκολο να όμως να ξεχωρίσω το καλύτερο! Μάλλον το eau de toilette της Lolita Lempicka ή το Taj Sunset της Escada
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ BLOG: Δύσκολο να ξεχωρίσω μόνο ένα αγαπημένο blog! Όλα που έχω στις λίστες ιστολογίων είναι αγαπημένα μου, καθημερινά τα διαβάζω!
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Αυτό και αν είναι δύσκολο να ξεχωρίσω! Αγαπημένα μου είναι η μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων του Μάνου, το ταξίδι στα Κύθηρα της Καραΐνδρου, Sodade με την Cesaria Evora, το Lagrima με την Dulce Pontes, το Hijo de la luna με τους Mecano, το Locomotive Breath με τους Jethro Tull, το Hotel California με τους Eagles, το Wish You Were Here των Pink Floyd, το Still Loving You των Scorpions, βεβαίως το Angie με τους Rolling Stones, το House of The Rising Sun με τους Doors και τόσα άλλα είναι τραγούδια που αγαπώ πολύ!
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ: Δύσκολο να ξεχωρίσω! Άλλες φορές είναι εκεί που θα συναντήσω την οικογένειά μου, άλλες φορές εκεί που δεν έχω πάει!
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΕΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΦΕ: Δύσκολο να ξεχωρίσω! Στο Παρίσι μου αρέσει το καφέ "Les Deux Magots" στην πλατεία Saint-Germain-des-Pres, αλλά δεν θα ξεχάσω και ένα καφέ στην Κένυα στο Sarova Stanley Hotel στο Ναϊρόμπι!
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΦΑΓΗΤΟ: Δύσκολο να ξεχωρίσω! Μου αρέσουν τόσο οι παραδοσιακές-οικογενειακές συνταγές που μαγειρεύονται με αγάπη στο σπίτι, αλλά και όλα τα gourme πιάτα που είχα την τύχη κατά καιρούς να δοκιμάσω! Αρκεί να γίνονται με γνώση και κυρίως με φρέσκα και καλά υλικά!
ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ: Δύσκολο να ξεχωρίσω! Ήταν όλες τους...παιδιά μου!

Με τη σειρά μου προσκαλώ και εγώ 8 μπλογκερς να μας γνωρίσουν τα Top 10 τους! Θα ήθελα να σας καλέσω όλους όσους δεν έχετε γράψει το καλύτερα σας 10 μα δεν γίνεται...:(( Ψάχνω να βρω ποιοι δεν έχουν δεχτεί πρόσκληση! Ε δεν το ψάχνω και τόσο πολύ μπορεί και να κάνω λάθη...

την Ειρήνη από το food 4 peace
την Λίλα από τα Λιλά της Λίλας
Την Vita από τον Κρητικό γαστρονομικό περίπλου
Την Πηνελόπη από το άρωμα βανίλιας
Την Νοτούλα από την Μαφια
Την Νατάσα από το ταξίδι στις γεύσεις
Την Μάγδα από την εκπατρισμένη κουζίνα
Την Σοφία Ζ από το Να λείπει το βύσσινο

HOHOHOchef και τα …γλυκολούλουδα!

2011-12-21T13:37:00.001+02:00

Η αγαπημένη μας Μωβ , που γράφει στο γνωστό μπλογκ "είναι μιαμ ή μπλιάξ", είχε την ιδέα! Να παίξουμε ένα παιχνίδι για μπλοκο-κουζίνες με το όνομα HOHOHOChef! Ο στόχος του παιχνιδιού, όπως τον έθεσε, είναι να δοκιμάσουμε νέες συνταγές από την ελληνική μπλογκόσφαιρα και κυρίως την κουζίνα συμπλόγκερ μας, που ακόμη (ίσως) δεν δοκιμάσαμε! Για τους κανονισμούς του παιχνιδιού δείτε εδώ !

Προφανώς ενθουσιάστηκα με την ιδέα και δήλωσα άμεσα συμμετοχή!

Η τύχη μου στις κληρώσεις είναι παγκοσμίως γνωστή!:)) Συνήθως δεν κληρώνομαι (εδώ δεν γινόταν) και αν κληρωθώ ματαιώνεται το παιχνίδι (χμ, δεν έχω δει αν άλλος/άλλη μπλοκομάγειρας ανάρτησε ποστ... Δεν φαντάζομαι όμως τόση ατυχία)! Αυτή τη φορά απλά μου έτυχαν δύσκολα! Η κλήρωση έβγαλε σαν τυχερό μου μπλόγκερ την Νίκη Λαμπρινού που γράφει στο "sugar flowers creations" και παρουσιάζει την διακοσμητική ζαχαροπλαστική της ! Η Νίκη δεν είναι μια απλή μαγείρισσα! Είναι χαρισματική καλλιτέχνης στην κουζίνα! Οι φόρμες, τα χρώματα, η πρωτοτυπία των αριστουργημάτων/γλυκών της αποτελούν έκφραση δημιουργικότητας και τέχνης! Άντε τώρα να προσπαθήσω να την μιμηθώ… Πού πας βρε Καραμήτρο? Θα μου πείτε! Και θα έχετε δίκιο! Παρακαλώ να είσαστε επιεικείς μαζί μου! Άλλο ο επαγγελματίας-καλλιτέχνης, άλλο ο άσχετος!

Όπως θα έχετε δει, δεν διακοσμώ ιδιαίτερα αυτά που φτιάχνω. Άλλες φορές από άποψη, άλλες από ανικανότητα… Μου αρέσει η απλότητα, η λειτουργικότητα, η χρηστικότητα, δίνω ιδιαίτερη έμφαση σε γεωμετρικές φόρμες και στο φυσικό χρώμα. Συχνά αποφεύγω την υπερβολή στα περιττά διακοσμητικά στοιχεία, θεωρώντας πως η ίδια η πρώτη ύλη περιέχει ένα είδος «φυσικής διακοσμητικής ικανότητας» (τόσα χρόνια η δουλειά μου με χαρακτηρίζει και στην κουζίνα).

Αποφεύγω όσο γίνεται τα πρόσθετα συστατικά στα τρόφιμα που παρασκευάζω σπίτι, αν και ξέρω ότι πολλά υπάρχουν μέσα στα υλικά που χρησιμοποιώ. Αρκετά βασανίζομαι από τροφικές αλλεργίες, δεν χρειάζεται να πειραματίζομαι σε αυτό τον τομέα! Αυτός είναι ο λόγος που εν γνώσει μου δεν βάζω πρόσθετα χρώματα και αρώματα σε ότι ετοιμάζω! Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τα τρώω άμα μου τα προσφέρουν… Όλα αυτά τα υπέροχα γλυκολούλουδα και γλυπτά που φτιάχνει η Νίκη έχουν μέσα χρώμα κατάλληλο για βρώση, που εγώ αποφεύγω, ή καλύτερα φοβάμαι να φάω… Άσε που λυπάμαι να χαλάσω κάτι τόσο όμορφο!

Επίσης τα τελευταία χρόνια πασχίζω να μειώνω την ζάχαρη στα γλυκά που τρώμε σαν οικογένεια! Οπότε σπάνια θα χρησιμοποιήσω ζαχαρόπαστα ή βουτυρόκρεμα για το καλό όλων μας που θα το γευτούμε. Όσο και να γίνονται πιο γλυκά τα κέικ, ή πανέμορφα αν τα τυλίξω με μια ονειρική αρωματική ζαχαρόπαστα, που θα τα κρατήσει ζουμερά για λίγες περισσότερες μέρες, δεν το κάνω συστηματικά! Θα το κάνω μόνο για μια ιδιαίτερη στιγμή! Και τότε ίσως να αγοράσω έτοιμο το γλυκό από καλλιτέχνιδα, για να μην έχω αποτυχία και άγχος …

Όμως ας περάσουμε στα ουσιώδη! Ξεκίνησα φτιάχνοντας ζαχαρόπαστα σύμφωνα με τις οδηγίες της Νίκης! Δεν δυσκολεύτηκα καθόλου! Στην αρχή κολλούσε λίγο η πάστα στα χέρια μου. Τα tips της Νίκης ήταν σαφή! Χρειάστηκα λίγη ακόμα άχνη και βουτύρωμα χεριών! Αν κάποιος έχει ασχοληθεί με ζύμη, δεν έχει κανένα πρόβλημα με την πάστα! Στην συνέχεια φύλαξα το αποτέλεσμα των κόπων μου σε πλαστική σακούλα και τάπερ και με μικρότερα κομματάκια πάστας άρχισα τα πειράματα με κόκκινο χρώμα, κουπ πατ και πλάστη με στόχο να φτιάξω τριαντάφυλλα όπως δείχνει η Νίκη εδώ!

Οι προθέσεις μου ήταν αγαθές, αλλά ποια ήταν τα αποτελέσματα…

Πρώτο αποτέλεσμα ήταν ότι έβαψα κόκκινα τα χέρια μου και τα νύχια μου! Το χρώμα αρνήθηκε να με αποχωριστεί, προφανώς για να με εκδικηθεί για την στάση μου απέναντι στις τροφικές μπογιές χρόνια τώρα! Τι έπλυνα τα χέρια, τα μαλλιά, τα κατσαρολικά, οι παλάμες μου παρέμειναν ροζ τριανταφυλλί! Και με αυτές έδωσα περίπου 120 χειραψίες στη δεξίωση που ήμουν καλεσμένη το ίδιο βράδυ! :)) Κατάφερα να απαλλαγώ από το χρώμα δυο μέρες μετά, αφού έπλυνα και τα τζάμια και ότι άλλο βρήκα εμπρός μου! Μπορεί να έφταιγε η Αφρικάνικη μπογιά (ούτε ανιλίνη να είχε μέσα), μπορεί να έπρεπε να βάλω γάντια… Προσοχή λοιπόν! Όποιος σκοπεύει να δοκιμάσει να βάψει ζαχαρόπαστα, ας εξασφαλίσει πρώτα τι θα κάνει με τα χεράκια του!

Χρησιμοποίησα ξύλινο πλάστη και όχι σιλικόνης χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα! Όμως τα πλαστικά κουπ πατ μου ήταν "της πλάκας" και δεν έκοβαν τέλεια την πάστα! Σαν να την «μασούσαν» στις άκρες… Καλύτερα είναι τα μεταλλικά κουπ πατ, που είναι αιχμηρά και κόβουν με ακρίβεια. Με βασάνισε λίγο που τα πέταλα των λουλουδιών ακολουθούσαν στεγνώνοντας τον αμείλικτο νόμο της βαρύτητας!:(( Χρειάστηκα να πάρω έκτακτα μέτρα στήριξης (όχι οικονομικά! Αμέσως εκεί το μυαλό μας! Σε στατικά μέτρα αναφέρομαι!) Έφτιαξα ρολά με χαρτί κουζίνας για να τα υποστηρίξω! Τα χάιδευα για να σταθούν και να μη ριγματωθούν! Χρονοβόρες δραστηριότητες! Τελικά απέφυγα τα μεγάλα τριαντάφυλλα! Τα μικρά ήταν ευκολότερα στην υλοποίηση και πιο όμορφα! Πράσινο χρώμα δεν αγόρασα για να κάνω και φυλλαράκια. Το θεώρησα περιττό, αν και θα έκανε πιο όμορφο το λουλουδάκι! Ευτυχώς, σκέφτηκα μετά, για το χρώμα των χεριών μου! Γιατί καλά να χαιρετώ τα πλήθη με ροζ παλάμες, αλλά το πράσινο ίσως δημιουργούσε μεγαλύτερο πρόβλημα…

Τα λουλουδάκια τρόμαξαν να στεγνώσουν, γιατί η υγρασία αυτές τις μέρες στο Σάντον ήταν κάτι το ελεεινό! Γύρω στο 70%! Το καλοκαίρι είναι περίοδος βροχών στην Ν Αφρική! Ευτυχώς η ζέστη βοήθησε!

Όμως με τα ζαχαρολούλουδα δεν τελείωσα! Έπρεπε κάπου να τα ακουμπήσω! Τι καλύτερο από καπ κέικς από το μπλογκ της Νίκης!

Για τα κέικς ακολούθησα την συνταγή που έχει αναρτήσει για τα ΒΑΝΙΛΙΑ CUP CAKES by Magnolia Bakery cook book. Η συνταγή είναι εξαιρετική! Τα κέικς ήταν αφράτα, ζουμερά και μοσχοβόλαγαν βανίλια (έβαλα πραγματική βανίλια όχι εσάνς)! Το άλλο που έκανα ήταν να βάλω καστανή ζάχαρη που μου αρέσει περισσότερο στα κέικ (και είναι φθηνότερη εδώ). Το μόνο που θα είχα να παρατηρήσω είναι ότι θα μπορούσε να είχαν λίγο λιγότερη ζάχαρη (αυτό είναι θέμα γούστου,: μου αρέσουν τα κάπως "άγλυκα" γλυκά!). Επίσης, αν τα κάνετε, μη παραλείψετε την (μπόλικη) βανίλια, γιατί τα καπ κεικς περιέχουν λίγο αλεύρι και μπορεί το αυγό να γίνεται αισθητό.

Αφού ολοκλήρωσα την σύνθεση αποφάσισα με την πάστα να κάνω και κάτι δικά μου (τι είπαμε για τον Καραμήτρο?). Κάτι Αφρικάνικο! Όχι λουλούδι αυτή τη φορά και όχι χρωματιστό! Να λοιπόν το λευκό μου ελεφαντάκι!

Η κόρη μου η Φ. λέει ότι είναι υβρίδιο! Ότι αποτελεί διασταύρωση δύο γενετικών ειδών: ελέφαντα με γουρούνι… Δεν το κρύβω ότι με πλήγωσε :))

Ήταν χαρά μου που έπαιξα στο παιχνίδι! Ήταν απόλαυση ματιών να ψάξω το μπλογκ της Νίκης και να ξαναθυμηθώ τα υπέροχα δημιουργήματά της! Ήταν διασκεδαστικό να προσπαθήσω να κάνω μερικά από όσα προτείνει! Η ζαχαρόπαστα, τα γλυκοτριαντάφυλλα και και καπ κέικς έχουν λιγότερα μυστικά από μένα, οπότε, αν θελήσω, δύναμαι να τα κάνω! Ευχαριστώ την Μωβ που με έβαλε στο παιχνίδι και την Νίκη για την απόλαυση! Φιλάκια και καλές γιορτές με ένα Αφρικάνικο Μπάομπαπ στην θέση του έλατου!

Για γλυκά και αλμυρά muffins!

2011-12-05T09:00:00.000+02:00

Καλημέρα από Ν Αφρική!
Με τα πήγαινε-έλα, Αθήνα - Ν. Αφρική έχω χαθεί!
Με το διαβατήριο καλά φυλαγμένο στην τσάντα μου, την βαλίτσα μου και ένα εισιτήριο στο χέρι, χρειάστηκα 13 ώρες για να βρεθώ από τον χειμώνα, στο καλοκαίρι!
Και δεν ήταν μόνο η εποχή που άλλαξε...

Με περίμενε ένα Σάντον λαμπερό και στολισμένο για τα Χριστούγεννα και κόσμος που χαμογελάει και ονειρεύεται! Σταθερά βέβαια μπερδεύομαι που καλοκαιριάτικα, όλα είναι διακοσμημένα Χριστουγεννιάτικα! Όμως έτσι είναι εδώ! Ο Αη Βασίλης έρχεται και μοιράζει δώρα στα παιδιά, που βρίσκονται στις πισίνες για να δροσιστούν!

Το μεγάλο εμπορικό κέντρο του προαστίου μας άνοιξε νέες πτέρυγες, με εντυπωσιακά καταστήματα, καταπληκτικές αρχιτεκτονικές κατασκευές, γυάλινους τρούλους, αεροδυναμικές γραμμές κλπ.
Πάρα πολύς κόσμος πηγαίνει εκεί για να χαζεύει, να διασκεδάσει και να καταναλώσει!

Η διαφορά από την πραγματικότητα της Ελλάδας, που έζησα πριν λίγες μέρες, είναι τεράστια, αλλά δεν θα σχολιάσω, δεν αντέχω να το κάνω...
Θα συνεχίσω, σαν να μη κατάλαβα...

Χαζεύοντας στα μαγαζιά έπεσε στα χέρια μου μια συνταγή για Berry Cream Tea Muffins, που μοίραζε σαν διαφημιστικό η γνωστή εταιρία Le Creuset, που φτιάχνει κυρίως κατσαρόλες από χυτοσίδηρο.

Το επόμενο Σάββατο τα Berry Cream Tea Muffins έχασαν την κρέμα τους και έγιναν σκέτα Berry Muffins για να συνοδεύσουν τον καφέ μας! Πραγματικά είναι υπέροχη συνταγή! Τα μάφινς είναι αφράτα, ελαφρά, φρουτώδη! Συνοδεύουν υπέροχα τον πρωινό καφέ ή το απογευματινό τσάι!

Berry Cream Tea Muffins
Για 6 Muffins
140γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κουταλάκια του γλυκού baking powder
1 πρέζα αλάτι
60γρ ζάχαρη
60 γρ blueberries (βατόμουρα) και επιπλέον 18 φρουτάκια για την διακόσμηση
60γρ φράουλες κομμένες σε κομματάκια και άλλες 6 μικρές για την διακόσμηση
125γρ γιαούρτι (η συνταγή λέει κρέμα γάλακτος αλλά το άλλαξα)
40γρ βούτυρο λιωμένο
1 κουταλάκι του γλυκού εσάνς βανίλιας
1 μεγάλο αυγό

Για την Chantilly
200ml κρέμα γάλακτος για ζαχαροπλαστική (κρύα)
1 κουτάλι της σούπας ζάχαρη
1 κουταλάκι του γλυκού εσάνς βανίλιας
φύλλα μέντας

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς C (ή στους 180 αν έχουμε φούρνο με αέρα)
Βάζουμε 6 χαρτάκια (ή φορμάκια σιλικόνης) για μάφινς στην ειδική φόρμα.
Σε ένα μπολ κοσκινίζουμε μαζί το αλεύρι το baking powder και το αλάτι.
Ρίχνουμε μέσα τα φρούτα και την ζάχαρη και ανακατεύουμε.
Σε άλλο μπολ ανακατεύουμε το γιαούρτι, το λιωμένο βούτυρο, την βανίλια και το αυγό μέχρι να ενώσουν.
Στο μπολ που έχουμε βάλει τα ξηρά υλικά κάνουμε στο κέντρο μια τρύπα και ρίχνουμε μέσα τα υγρά υλικά. Ανακατεύουμε απαλά να ενώσουν τα υλικά χωρίς να υπερβάλουμε στο ανακάτεμα.
Μοιράζουμε την ζύμη στα 6 φορμάκια και ψήνουμε για 18-20 λεπτά να αποκτήσουν χρυσο-κάστανο χρώμα. Τα βγάζουμε από την φόρμα και τα αφήνουμε να κρυώσουν σε σχάρα.

Αν θέλουμε να τα διακοσμήσουμε όπως φαίνεται στο διαφημιστικό φυλλάδιο (δεν το έκανα, όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες μου! Και χωρίς την σαντιγί, μια χαρά μου φάνηκαν!) χτυπάμε στο μίξερ την κρέμα την ζάχαρη και την βανίλια μέχρι να δέσουν. Βάζουμε μια κουταλιά Chantilly πάνω σε κάθε μάφιν και στολίζουμε με blueberries, φράουλες και φύλλα μέντας!

Δοκιμάστε τα την εποχή που υπάρχουν τα υλικά και θα δείτε ότι είναι από τα καλύτερα γλυκά, ανάλαφρα, φρουτένια μάφινς, που έχετε δοκιμάσει!

Βέβαια τα μάφινς δεν είναι απαραίτητα γλυκά! Είναι πολύ ωραίο στο πρωινό να υπάρχουν και αλμυρά εδέσματα στο τραπέζι!

Έφτιαξα την συνταγή της φίλης μου Ερμιόνης, από το πολύ ενδιαφέρον μπλογκ the one with al lthe tastes για την Τυρόπιτα στιγμής χωρίς φύλλο. Ακολούθησα κατά γράμμα την συνταγή της, μόνο που δεν έβαλα το μείγμα σε πυρέξ, αλλά σε φορμάκια για μάφιν! Και έψησα για 20 λεπτά στους 200 βαθμούς!

Το αποτέλεσμα μου άρεσε πολύ! Υπέροχα αλμυρή, αφράτη και εξαιρετικά νόστιμη λύση για πρωινό και όχι μόνο!

Σας τα συνιστώ ανεπιφύλακτα!

Ερμιόνη σε ευχαριστώ!

Λουκουμάδες!

2011-11-13T14:45:00.001+02:00

Τι ωραιότερο γλυκό πρωινό Κυριακής, από ένα πιάτο φρέσκους λουκουμάδες με μέλι και κανέλα, που συνοδεύουν ένα καλό καφέ!
Είχα φτιάξει προζύμι χθες το απόγευμα, με στόχο να ετοιμάσω μια πίτσα σήμερα. Είχα ανακατέψει
1 κούπα αλεύρι σκληρό για ψωμί,
1 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
2 κουταλάκια του γλυκού ξηρή μαγιά,
περίπου 1 ή 1& 1/2 κούπα χλιαρό νερό,
1 κουταλιά τις σούπας ελαιόλαδο,
1 κουταλιά της σούπας ζάχαρη και
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι.
Τα είχα ανακατέψει όλα μαζί να ενώσουν. Τα ζύμωσα στοιχειωδώς γύρω στα 3-4 λεπτά (η ζύμη ήταν υγρή και κολλούσε στα χέρια αλλά έτσι πρέπει να είναι).
Στην συνέχεια κουκούλωσα το μπολ με την ζύμη και το άφησα σε ζεστό σημείο της κουζίνας να διπλασιαστεί σε όγκο. Μετά το έβαλα στο ψυγείο όλη την νύχτα.
Με την ποσότητα αυτή του ζυμαριού θα γίνουν πίτσα, ψωμάκια κλπ παρασκευές!

Το πρωί βλέποντας το προζύμι στο ψυγείο, μου ήρθε η ιδέα για λουκουμάδες!

Αντί για τηγάνι χρησιμοποίησα το γουόκ! Το κολπάκι αυτό το έχω ακούσει από την Βέφα και πραγματικά είναι πολύ καλό, γιατί απαιτείται λιγότερο λάδι για τους λουκουμάδες και δεν λερώνεται η κουζίνα γιατί δεν πετιέται έξω λάδι!

Έκοψα ένα κομμάτι ζύμης και σχημάτισα μπαλάκια, που τα έριξα στο καυτό λάδι, λίγα λίγα! Τα τηγάνισα μερικά λεπτά μέχρι να πάρουν χρυσαφί χρώμα και από τις δυο πλευρές.

Τα άφησα να στραγγίσει το λάδι, πάνω σε χαρτί κουζίνας και τα έβαλα στα πιατάκια με αρωματικό μέλι και κανέλα!

Δεν έφτιαξα πολλούς! Δυο πιατάκια για γλυκό breakfast, ένα κρύο χειμωνιάτικο πρωινό!

Η πίτσα δεν ακυρώθηκε, η ζύμη αρκεί με το παραπάνω!!!!! Προφανώς, λουκουμάδες δεν περίσσεψαν!

Τάρτα κολοκύθας

2011-11-11T19:39:00.001+02:00

-Μαμά έφτιαξα μια τέλεια τάρτα! Δες την συνταγή! Είναι της Paula Deen! Μου είπε η Φ.στο σκάιπ!
Η Paula Deen είναι Αμερικανίδα και έχει γίνει γνωστή από τις εμφανίσεις της στη τηλεόραση στο Food Network στο πρόγραμμα “Paula’s Home Cooking”, που παίζεται και στην Ν Αφρική. Οι συνταγές της είναι εύκολες και πετυχημένες.

Βέβαια, θα παρατηρήσετε ότι στα υλικά της συνταγής περιλαμβάνει υλικά που δεν υπάρχουν στην Ελληνική αγορά (όπως το half-and-half), έτοιμο πουρέ κολοκύθας, έτοιμη βάση τάρτας κλπ Σε τέτοιες περιπτώσεις απλά κάνουμε μικρές προσαρμογές!
Έφτιαξα την τάρτα με τον τρόπο μου και ενθουσιάστηκα! Είχε δίκιο η Φ.! Είναι υπέροχη!
Θα έχετε δοκιμάσει γλυκές κολοκυθόπιτες και θα ξέρετε πόσο όμορφη γεύση έχει η γέμιση! Υπέροχη, αρωματική, τρυφερή κρέμα που ικανοποιεί απόλυτα την γεύση! Σκεφτείτε λοιπόν την υπέροχη γεύση αυτής της κρέμας μέσα σε τραγανή βάση τάρτας!
Η Κωνσταντίνα είχε αναρτήσει μια πολύ ωραία πρότασή της για τάρτα γλυκοκολοκύθας που έλεγε ότι πρέπει να τολμήσουμε να την δοκιμάσουμε!
Τόλμησα την συνταγή της Paula Deen! Πρέπει να το ομολογήσω! Είναι από τις καλύτερες γλυκές τάρτες που έχω δοκιμάσει!
Ας δούμε την συνταγή:

Για την βάση της τάρτας ζύμη (pâte brisée)
250 gr αλεύρι
125 gr βούτυρο παγωμένο σε μικρά κυβάκια
1 πρέζα αλάτι
1 αυγό
ελάχιστο (1-2 κουταλιές της σούπας) παγωμένο νερό.
Η Κωνσταντίνα μου έμαθε να φτιάχνω την ζύμη στο μίξερ! Κάντε το! Η ζύμη γίνεται εξαιρετική και σε 30 δευτερόλεπτα!
Χτυπάμε όλα τα υλικά στο μίξερ με φτερό, μέχρι να ενώσουν και να δημιουργηθεί μια ζύμη. Δεν το παρακάνουμε. Δεν μας νοιάζει αν το βούτυρο δεν ενώσει απόλυτα με το αλεύρι και υπάρχουν κομματάκια. Ίσα ίσα είναι καλύτερα γιατί η ζύμη θα είναι πιο τριφτή! Αφήνουμε την ζύμη στο ψυγείο για μισή ώρα να ξεκουραστεί και στην συνέχεια ανοίγουμε χοντρό φύλλο διαμέτρου 25 περίπου εκατοστών. Στρώνουμε το φύλλο σε ταρτιέρα διαμέτρου 23 εκατοστών και τρυπάμε με πιρούνι την ζύμη για να μη φουσκώσει στο ψήσιμο. Βάζουμε την ταρτιέρα στην κατάψυξη για 15 -30 λεπτά.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.
Βάζουμε μέσα στην τάρτα λαδόκολλα και την γεμίζουμε με φασόλια ή κεραμικές μπίλιες. Ψήνουμε την τάρτα για 10 λεπτά. Την βγάζουμε από τον φούρνο και αφαιρούμε την λαδόκολλα με τα φασόλια ή τις μπίλιες. Βάζουμε την άδεια τάρτα στον φούρνο και συνεχίζουμε να ψήνουμε για άλλα 15 λεπτά μέχρι να ψηθεί η βάση και να πάρει λίγο χρώμα. Αφήνουμε να κρυώσει.
Ετοιμάζουμε την γέμιση.
Θα μας χρειαστούν :
1 κιλό κολοκύθα κίτρινη
200 γρ τυρί φιλαδέλφεια
1 κούπα ζάχαρη
1 πρέζα αλάτι
1 αυγό και 2 κρόκους χτυπημένα ελαφρά να ενώσουν
1 κούπα γάλα εβαπορέ αδιάλυτο (ή μισή κούπα γάλα και μισή κούπα κρέμα)
2 κουταλιές της σούπας βούτυρο, λιωμένο
1 βανίλια
1/2 κουταλάκι του γλυκού κανέλα
1/4 κουταλάκι του γλυκού τζίντζερ

Καθαρίζουμε την κολοκύθα από τις ίνες και την φλούδα. Βάζουμε την κολοκύθα κομμένη σε κύβους σε κατσαρόλα με νερό που να την σκεπάζει μέχρι να μαλακώσει.

Κάνουμε πουρέ την κολοκύθα στο μούλτι. Γίνεται περίπου 2 κούπες πουρές.
Χτυπάμε στο μίξερ το τυρί να γίνει κρέμα. Προσθέτουμε τον πουρέ της κολοκύθας χτυπώντας. Συνεχίζουμε βάζοντας βούτυρο, ζάχαρη, γάλα, αλάτι, κανέλα, τζίντζερ και βανίλια.
Γεμίζουμε την βάση της τάρτας με την γέμιση και ψήνουμε στον φούρνο για 50-60 λεπτά μέχρι η γέμιση να είναι σταθερή στο κέντρο.
Αφήνουμε να κρυώσει και την απολαμβάνουμε!
Η Paula Deen προτείνει να σερβίρουμε την τάρτα με μια μπάλα σαντιγί! Θεώρησα ότι είχε πολλά λιπαρά και δεν χρειαζόταν περισσότερα...

Απλά την πασπάλισα με άχνη!

Εξωτική σούπα κολοκύθας της Ερμίνας

2011-11-06T14:34:00.000+02:00

Αυτό το διάστημα είμαι στην Αθήνα και έχω μπλέξει με διάφορα θέματα, που και 48 ώρες να είχε η κάθε μέρα, δεν θα στεκόμουν ούτε στιγμή! Νομίζω ότι το κάνω και λίγο επίτηδες, για να μη προλαβαίνω ούτε να σκεφτώ τα όσα συμβαίνουν, πόσοι φίλοι μας έχουν χάσει την δουλειά τους, ή δεν πληρώνονται, πόσα μαγαζιά και εταιρείες έχουν κλείσει, και τι έρχεται, όταν κάποιοι μας δουλεύουν...
Αυτός είναι ο λόγος που έχω χαθεί, δεν σχολιάζω, δεν απαντώ σε σχόλια, πολλές φορές ούτε που προλαβαίνω να διαβάσω τα νέα σας. Εύχομαι να είσαστε όλοι καλά! Και κακό να μη μας βρει...
Βέβαια, δεν έχω πάψει να μαγειρεύω!

Όταν σε όλα τα μανάβικα υπέροχες κολοκύθες ακουμπούν με χάρη στα ράφια, είναι αληθινός πειρασμός! Και τι δεν έχω κάνει τελευταία με κολοκύθα! Σούπα, τάρτα, μάφινς και ...συνεχίζω!
Αλλά ας αρχίσω από την σούπα! Τα άλλα σιγά σιγά!

Η φίλη μου η Ερμίνα, μεγάλη μαστόρισσα στην κουζίνα, με έμαθε μια φοβερά εύκολη και νόστιμη συνταγή για σούπα με κολοκύθα που έχει μια εξωτική νότα, Thai θα τολμούσα να πω! Από την εποχή που μου την έμαθε, την έχω φτιάξει πολλές φορές κάνοντας και τα δικά μου....Ερμίνα μου σε ευχαριστώ!

Τα υλικά που απαιτούνται για την εξωτική σούπα κολοκύθας είναι:

1,5 κιλά ακαθάριστη κίτρινη κολοκύθα
2-3 κουταλιές της σούπας λάδι (προαιρετικό)
1 κονσέρβα γάλα καρύδας (περίπου 400ml)
2 κουταλιές της σούπας κάρυ σε σκόνη
νερό
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
τζίντζερ τριμμένο (προαιρετικό)
κρουτόν, ηλιόσποροι (προαιρετικό)
φρέσκο κόλιανδρο (προαιρετικό)

Αφαιρούμε τις ίνες και τους σπόρους από την κολοκύθα. Την κόβουμε και κύβους και καθαρίζουμε την φλούδα.
Βράζουμε τα κομμάτια της κολοκύθας σε μέτρια κατσαρόλα με νερό που τα σκεπάζει για 15-20 λεπτά να μαλακώσει η κολοκύθα. Σε συνταγές για σούπα κολοκύθας που έχω διαβάσει προτείνουν να σοτάρουμε στο λάδι ή σε βούτυρο την κολοκύθα και όταν μαραθεί να βάζουμε καυτό νερό ή ζωμό λαχανικών. Προτιμώ να την βράζω αμέσως παραλείποντας το τσιγάρισμα για να είναι πιο ελαφρύ το αποτέλεσμα. Επίσης ζωμό λαχανικών χρησιμοποιώ μόνο αν έχω ετοιμάσει σπιτικό. Οι έτοιμοι δεν μου αρέσουν, γιατί νομίζω ότι έχουν μια γεύση που καλύπτει όλες τις άλλες..
Αφού μαλακώσει η κολοκύθα την πολτοποιώ με ένα blender "χειρός" μέσα στην κατσαρόλα και προσθέτω το λάδι (γίνεται και χωρίς λάδι), το γάλα καρύδας, το κάρυ, το αλάτι, το πιπέρι και το τζίντζερ.
Το κάρυ μπορεί να είναι και κόκκινη πάστα αν βρείτε. Επίσης εξαρτάται από τις προτιμήσεις σας αν θα χρησιμοποιήσετε καυτερό μείγμα, μέτριο ή απαλό. Προτιμώ το μέτριο, είναι καθαρό θέμα γούστου!
Βράζω για 5-10 λεπτά. Ελέγχω μήπως η σούπα είναι πολύ πυκνή και χρειάζεται να συμπληρώσω λίγο ζεστό νερό ή αν έχει πολλά υγρά φροντίζω να την βράσω περισσότερο και σερβίρω!
Γαρνίρω τα πιάτα με κρουτόν, καβουρντισμένους ηλιόσπορους, ή φρέσκο κόλιανδρο ψιλοκομμένο, για πιο Thai αποτέλεσμα.
Πρέπει να τονίσω ότι το φρέσκο κόλιανδρο έχει πολύ έντονη γεύση! H γεύση του δεν μοιάζει με εκείνη των καρπών του. Είναι παρόμοιο σε εμφάνιση με τον μαϊντανό, αλλά η γεύση του είναι ιδιαίτερη και η μυρωδιά του βαριά. Έχει οπαδούς φανατικούς αλλά και ανθρώπους που το απεχθάνονται. Για να καταλάβετε εμένα μου θυμίζει κίτρο και σκόρδο, ενώ στον Γ. θυμίζει σαπούνι και χημικά. Προσοχή λοιπόν: χρησιμοποιείστε το φρέσκο κόλιανδρο μόνο αν είσαστε σίγουροι ότι αρέσει σε σας και τους δικούς σας!

Δοκιμάστε την σούπα είναι καταπληκτική!

Ζυμώνοντας ψωμάκια με γάλα!

2011-10-17T22:10:00.000+02:00

Χθες έμαθα από την Κική ότι γιορταζόταν η παγκόσμια ημέρα του ψωμιού! Με αφορμή τον εορτασμό ανάρτησε μια υπέροχη συνταγή με ψωμάκια με φέτα! Στην συνέχεια η Βαγγελιώ πήρε την σκυτάλη και συμμετείχε στον εορτασμό με ψωμί γεμιστό με μέλι! Η συμμετοχή της με έκανε σήμερα να ψάχνω να βρω χαρουπόμελο, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία!

Είπα και εγώ με καθυστέρηση να γιορτάσω την ημέρα και ξεκίνησα να φτιάξω ψωμάκια με γάλα!

Μια κλασσική συνταγή, που την έχω πάρει από το βιβλίο Larousse, Μαγειρική Ζαχαροπλαστική, Εκδόσεις Φλώρος και την έχω αλλάξει κάπως, για να την κάνω με ξηρή μαγιά και στα δικά μου μέτρα.

Εκτός από την συμμετοχή στον εορτασμό, με την ευκαιρία αυτή ήθελα να σας δείξω πώς καταλαβαίνω με απλό τρόπο ότι το ζυμάρι του ψωμιού έχει ετοιμαστεί!

Ας περάσουμε στα γρήγορα στην συνταγή.

Για τα ψωμάκια με το γάλα χρειαζόμαστε

Για προζύμι

100γρ αλεύρι για ψωμί

1/4 του κουταλιού του γλυκού μαγιά ξηρή

80 γρ νερό χλιαρό

Για την ζύμη για 10 ψωμάκια

το προζύμι

250 γρ αλεύρι για ψωμί

1/2 κουταλάκι του γλυκού μαγιά ξηρή

1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι

1 κουταλιά της σούπας ζάχαρη

125γρ γάλα χλιαρό

60 γρ βούτυρο λιωμένο

1 αυγό.

σπασμένους σπόρους κάρδαμου (προαιρετικό)

σουσάμι κανονικό και μαύρο

ελάχιστο γάλα

Ετοίμασα το προζύμι ανακατεύοντας χθες όλα τα συστατικά του και φτιάχνοντας έναν χυλό. Το έβαλα σε ένα τάπερ, που είχε όγκο που να χωράει το προζύμι και όταν θα διπλασιαζόταν. Το τάπερ το είχα λαδώσει. Στην συνέχεια το τύλιξα σε "κουβερτούλα" και το άφησα στον χλιαρό θερμοθάλαμο της κουζίνας για μια νύχτα (12-14 ώρες).

Λεπτομερή περιγραφή μου για την διαδικασία θα δείτε εδώ

Σήμερα το πρωί έβαλα το μίξερ με τον γάντζο και χτύπησα όλα τα υλικά για την ζύμη (εκτός από το σουσάμι και το ελάχιστο γάλα) για 15 λεπτά.

Άφησα την ζύμη στον θερμοθάλαμο να διπλασιαστεί σε μέγεθος. Αφού διπλασιάστηκε την έβαλα σε αλευρωμένη επιφάνεια και την ζύμωσα με ενθουσιασμό μέχρι να ετοιμαστεί!

Στην αρχή κολλά αρκετά στα χέρια, αλλά τους έβαλα βούτυρο και συνέχισα μέχρι που το αλεύρι απορρόφησε τα υγρά. Συνέχισα για 20 λεπτά περίπου ζυμώνοντας, τραβώντας το ζυμάρι και τυλίγοντας και η ζύμη ετοιμάστηκε.

Στην συνέχεια σχημάτισα ένα ρολό με την ζύμη και το χώρισα σε 10 ίσα κομμάτια.

Με το κάθε κομμάτι έπλασα ένα μπαλάκι ζύμης, που το τοποθέτησα σε λαμαρίνα στρωμένη με χαρτί φούρνου. Άφησα κενά ανάμεσα στα μπαλάκια της ζύμης γιατί διπλασιάζονται. Σκέπασα με καθαρή πετσέτα και άφησα την ζύμη στο θερμοθάλαμο για 30-40 λεπτά, να διπλασιαστούν τα μπαλάκια.

Τα βούρτσισα με το γάλα που είχα κρατήσει και πασπάλισα με τα σουσάμια!

Έψησα τα ψωμάκια στους 180 βαθμούς για 20 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο.

Μοσχοβόλησε το σπίτι και στοχεύω να τα απολαύσουμε με το πρωινό μας τις προσεχείς μέρες αφού τα φύλαξα (όσα περίσσεψαν) σε σακούλα για το ψωμί.

Τα ψωμάκια αυτά είναι νόστιμα, αλλά ο βασικός στόχος της ανάρτησής μου αυτής είναι να σας δείξω, πως καταλαβαίνω ότι το ζυμάρι του ψωμιού μου είναι καλά ζυμωμένο πριν περάσω στην φάση για το τελευταίο φούσκωμα και το φούρνισμα του ψωμιού! Την μέθοδο αυτή την έμαθα από το βιβλίο Handmade Breads του Ciril Hitz, εκδόσεις Apple Press.

Όταν αρχίζουμε να ζυμώνουμε το ψωμί ανακατεύεται το νερό με το αλεύρι και η πρωτεΐνη γλουτένη, που υπάρχει στο αλεύρι, αναπτύσσει δεσμούς. Όσο οι δεσμοί δεν έχουν αναπτυχθεί σωστά, αν κόψουμε ένα κομμάτι ζύμης και το τεντώσουμε ανάμεσα στα χέρια μας, κόντρα σε φως, βλέπουμε ότι το ζυμάρι είναι αδιαφανές, δεν έχει ελαστικότητα και τρυπά όπως το τεντώνουμε.

Όσο ζυμώνουμε και αρχίζουν να ευθυγραμμίζονται οι δεσμοί της γλουτένης, στο αντίστοιχο πείραμα με την ζύμη έχουμε περισσότερη ελαστικότητα και διαφάνεια.

Όταν το ζύμωμα έχει ολοκληρωθεί η ζύμη άμα τεντωθεί είναι απόλυτα διαφανής! Αυτό είναι το σωστό αποτέλεσμα! Αν φτάσουμε σε αυτό και έχουμε τα σωστά υλικά και θερμοκρασίες το ψωμί μας θα ψηθεί και θα φουσκώσει τέλεια!

Το ζύμωμα δεν μπορεί να περιγραφεί με χρόνο. Παίζει ρόλο ο τρόπος, τα υλικά, η θερμοκρασία η υγρασία κλπ Με την δοκιμή αυτή στην ζύμη είμαι σίγουρη αν είναι έτοιμη ή πρέπει να συνεχίσω λίγο ακόμα!

Η διαδικασία για την ετοιμασία του ψωμιού μου φαίνεται πάντα μαγική! Αισθάνομαι πάντα σεβασμό που μπορώ να συμμετέχω σ αυτήν. Αν και οι Παγκόσμιες Μέρες με αφήνουν αδιάφορη, αυτήν την χάρηκα μια μέρα μετά!!!

Ζουζούνια!

2011-10-15T20:13:00.001+02:00

Έχω καιρό να σας δείξω κατασκευές μου!

Τελευταία έφτιαξα τα ζουζούνια που βλέπετε!
Χρησιμοποίησα σύρμα από χαλκό και χάντρες! Με τις πένσες καλυμμένες με πανάκι, για να μη χαλάω το σύρμα, του έδωσα το κατάλληλο σχήμα. Πέρασα μέσα χάντρες που μου άρεσαν και διαμόρφωσα το σύρμα, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες με κεραίες, φτερά κλπ.
Αν τα ξαναφτιάξω, θα αγοράσω πιο λεπτό σύρμα για να δουλεύεται πιο εύκολα!

Τα ζουζουνάκια αυτά τα είχα δει στην Αφρική που τα πωλούν για διακοσμητικά δωματίων (mobile art).

Σκέφτηκα να τα χρησιμοποιήσω για διακοσμητικά στο τραπέζι! Art de la table!

Δεν είναι πολύ όμορφα διακοσμητικά για την πετσέτα? Μου φτιάχνουν την διάθεση!

Τις τελευταίες μέρες έχω πάρει κάποια βραβεία από φιλικά μπλογκς! Καιρός να ανταποκριθώ!

Α. Η Μαρία και η Χαρά από το αγαπημένο μου μπλογκ cook and feed. καιρό τώρα μου έχουν δώσει ένα βραβείο, που με τα διάφορα που συμβαίνουν, δεν κατάφερα να το αναρτήσω!

Δείτε τι όμορφο που είναι!

Σας ευχαριστώ πολύ Μαράκι και Χαρά! Να είσαστε καλά και να μας ξεσηκώνετε με τις γευστικές προτάσεις σας! Είναι χαρά μου που επικοινωνούμε και που μου επιτρέπετε να ρίχνω μια ματιά στα θαυμαστά αριστουργήματα που βγαίνουν από τις κατσαρόλες σας!:))

Τώρα στα δύσκολα! Πρέπει να αποδώσω το βραβείο με την σειρά μου! Μιλάω με όλες/όλους σας και είναι δύσκολο να διαλέξω! Πώς να αφήσω κάποιο μπλογκ χωρίς βραβείο? Όλα το αξίζουν! Για να μπορέσω θα βάλω ένα κριτήριο!

Θα ήθελα να το προσφέρω σε νέα μπλογκ που πρόσφατα γνώρισα!

1. Στην Νοτούλα γιατί μου αρέσει το όνομα του μπλογκ της ΜΑΦΙΑ!

2. Στις Θεσσαλονικές Pela Sofi που γράφουν στο that' s Eat γιατί μου αρέσουν οι παραδοσιακές συνταγές τους και το κέφι τους!

3. Στην Conna με το sabor που έχει φτιάξει μια μικρή γωνίτσα πολύ γλυκιά με καταπληκτικές συνταγές!

Όμως δεν τελειώνουν εδώ τα παιχνίδια - βραβεία...

Β. Η Ελένη από το πολύ ξεχωριστό μπλογκ τα ταξίδια μου, η Δέσποινα από το τρυφερό My blueprint όπως και η Ερμιόνη μου, από το καταπληκτικό the one wit hall the tastes με κάλεσαν να παίξω σε ένα παιχνίδι και μου πρόσφεραν αυτό το βραβείο:

Εδώ που τα λέμε το έχω ξαναπάρει... Αλλά όταν μια φίλη σε τιμά, δεν μπορείς να μη δέχεσαι! Σε ευχαριστώ HelenGr, ευχαριστώ Δέσποινα, ευχαριστώ Ερμιόνη! Σας ευχαριστώ για όλη την ευχάριστη επικοινωνία - συντροφικότητα, που έχουμε τον τελευταίο χρόνο με το food blogging!

7 πράγματα για μένα έχω γράψει στο 7+10 Παρόλο που νοιώθω αμήχανα να μιλάω για μένα, θα πω άλλα 7, γιατί άμα παίζουμε σε παιχνίδι, ακολουθούμε τους κανόνες!

1. Μου αρέσει η... "διαβίου εκπαίδευση" ! Διαρκώς θέλω να μάθω και κάτι καινούργιο!

2. Αντιπαθώ την γυμναστική! Κάνω τα πάντα να την αποφύγω! Ξυπνάει την χειρότερη τεμπέλα μέσα μου!

3. Ονειρεύομαι να βγάλω τόσο όμορφες φωτογραφίες, που να μπορέσω να κάνω μια έκθεση με αυτές.

4. Αγαπώ πολύ τα λουλούδια (και τα ζώα)! Ο παππούς μου καλλιεργούσε λουλούδια, κυρίως τριαντάφυλλα, και ίσως κάτι έχω πάρει από αυτόν!

5. Με βασανίζει το σύνδρομο της άδειας φωλιάς! Εδώ και 5 χρόνια και ακόμα το παλεύω.

6. Βαριέμαι να κάνω τις δουλειές του σπιτιού, αλλά τις κάνω ...ευλαβικά, γιατί δεν αντέχω να μη τις κάνω! Στο γραφείο μου πάντα επικρατεί αυτό που λέω "δημιουργικός χαμός"! Σπάνια το έχω τακτικό.

7. Μου αρέσουν τα ταξίδια! Όμως ώρες ώρες δεν θέλω να δω βαλίτσα στα μάτια μου...

Και τώρα το πιο δύσκολο! Κανονικά έπρεπε να προσφέρω το βραβείο σε 15 μπλογκ! Πού να βρεθούν 15 νέα μπλογκ, που όλοι έχουν παίξει? Άργησα και με έχουν προλάβει! Έχει απονεμηθεί προς όλες τις κατευθύνσεις! Έψαξα και δεν βρήκα κανέναν που να μην το έπαιξε το παιχνίδι! Σας παρακαλώ βοηθήστε με! Αν τυχόν κάποια/κάποιος θέλει να παίξει ας μου θεωρήσει ότι του το πρόσφερα! Σας ευχαριστώ!

Το τριαντάφυλλο είναι αφιερωμένο στον Γ.:))

Κολοκύθα γεμιστή

2011-10-11T12:14:00.000+02:00

Ο Οκτώβρης είναι ο καλύτερος μήνας για να μαγειρέψουμε φαγητά με κολοκύθες! Τέτοια εποχή ωριμάζουν στο Β ημισφαίριο.

Λατρεύω τις κολοκύθες! Μου αρέσει το χρώμα το σχήμα και η γεύση τους! Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες κολοκυθιάς, που έχουν να κάνουν κυρίως με το σχήμα, το μέγεθος και το χρώμα του καρπού. Για το μαγείρεμα προτιμώ τις γλυκές, που έχουν βελούδινη σάρκα.

Τις περισσότερες φορές στην Ελλάδα με τις κολοκύθες φτιάχνουν πίτες αλμυρές ή γλυκές, γλυκό του κουταλιού. Στην Αφρική έμαθα να τις κάνω σούπες, ρυζότο, πουρέ, στο φούρνο με άλλα λαχανικά. Τελευταία έκανα και γεμιστή!

Διάλεξα μια κολοκύθα μέτρια σε μέγεθος (3 περίπου κιλά), που χωρούσε στο ταψί της κουζίνας. Αφού την έπλυνα την έκοψα εγκάρσια στο επάνω μέρος. Καθάρισα προσεκτικά τους σπόρους και τις ίνες, που έχει εσωτερικά με το κουτάλι. Αφαίρεσα και λίγη σάρκα για να την γεμίσω καλύτερα. Την αλάτισα, την λάδωσα εσωτερικά με πινελάκι και την άφησα στην άκρη.

Ετοίμασα την γέμιση.

700γρ κιμά

250 γρ κουκουνάρι, καβουρντισμένο

4-5 κρεμμυδάκια φρέσκα, ψιλοκομμένα(ή πράσο)

2 μέτρια κρεμμύδια ξερά, ψιλοκομμένα

1 σκελίδα σκόρδο, ψιλοκομμένο

3-4 ντομάτες, τριμμένες

1/2 ποτηράκι λευκό ξηρό κρασί

1 πιπεριά κόκκινη, σε καρεδάκια

1 πιπεριά κίτρινη, σε καρεδάκια

την σάρκα της κολοκύθας που είχα αφαιρέσει, κομμένη σε καρεδάκια

2 κούπες ρύζι για ριζότο

μαϊντανό

λίγα φύλλα φρέσκο βασιλικό ψιλοκομμένο

αλάτι πιπέρι

πάπρικα

5-6 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο (με το μάτι).

Στο λάδι σοτάρισα τον κιμά, τα κρεμμύδια, τις πιπεριές, όπως ετοιμάζουμε την γέμιση για ντομάτες γεμιστές με κιμά. Έσβησα με το κρασί, πρόσθεσα τις ντομάτες, το ρύζι και τα υπόλοιπα υλικά. Τα άφησα να πάρουν μια βράση, προσέχοντας να μην αφυδατωθεί το μείγμα και το κατέβασα από την φωτιά.

Τοποθέτησα την κολοκύθα στο ταψί. Την επόμενη φορά θα στρώσω το ταψί με χαρτί φούρνου για να μη τρίβω το ταψάκι με τις ώρες να καθαρίσει. την γέμισα με το μείγμα του κιμά. Η γέμιση δεν πρέπει να φτάνει ως το πάνω μέρος της κολοκύθας αλλά περίπου στα 2/3, γιατί θα φουσκώσει το ρύζι και θα ξεχειλίσει η γέμιση. Πρόσθεσα και λίγο βραστό νερό για τις ανάγκες του ρυζιού.

Έψησα την κολοκύθα στο προθερμασμένο φούρνο, στους 200 βαθμούς, για μια ώρα σκεπασμένη με χαρτί κουζίνας να μη καεί. Μετά χαμήλωσα λίγο την θερμοκρασία και την άφησα άλλη 1 και 15 λεπτά στους 180. Οι χρόνοι ψησίματος είναι ενδεικτικοί. Παίζει ρόλο η κολοκύθα πόση σάρκα έχει, αν είναι σκληρόφλουδη κλπ. Για να δω αν ψήθηκε καλά την τρύπησα με ξύλινο καλαμάκι να βεβαιωθώ ότι μαλάκωσε. Χρειάζεται όμως λίγη προσοχή στους χρόνους και δοκιμές, ώστε να μη ψηθεί υπερβολικά και ανοίξει η κολοκύθα.

Όταν ετοιμάστηκε την μετέφερα προσεκτικά σε πιατέλα σερβιρίσματος. Το σημείο αυτό ήταν το δύσκολο για να μη διαλυθεί η κολοκύθα και πάει χαμένη η εικόνα! Η εμφάνισή της ήταν υπέροχη! Το βλέπετε στις φωτογραφίες.

Άνοιξα το καπάκι της κολοκύθας και σερβιριστήκαμε με κουτάλι από το εσωτερικό της την γέμιση μαζί με κομμάτια κολοκύθας.

Είναι καταπληκτική ιδέα για γιορτινό τραπέζι γιατί εντυπωσιάζει με το τίποτα! Η γέμιση μπορεί να τροποποιηθεί και να γίνει όπως κάνουμε την γέμιση της γαλοπούλας με κάστανα, με μήλα, με μανιτάρια, με αποξηραμένα φρούτα, με κουσκούς, με μπαγιάτικο ψωμί, με αλλαντικά, με μπαχαρικά (στην κολοκύθα ταιριάζει το κάρυ) κλπ! Σε όποια εκδοχή θα είναι υπέροχη!

Update:

Επειδή τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται, δείτε τι είχε κάνει η Εφη, η Μάνα του... λόχου τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν: Μια λαχταριστή τριαξονική γεμιστή κολοκύθα εορταστική, φιγουρατζίδικη, πτυχωτή-πτυχωτή,...τέλεια !!!

Έφη μου σε σένα την είχα δει και δεν το θυμόμουν! Στο μυαλό μου είχα κρατήσει την κεντρική ιδέα! Τώρα ξέρουμε και την πηγή!!!! Σ΄ ευχαριστώ για την υπέροχη ιδέα!!!!!

Καλή επιτυχία!

Φεγγαράκια για το πρωινό!

2011-10-09T15:39:00.001+02:00

Είναι φανταστικό το Κυριακάτικο πρωί, στην φωτεινή κουζίνα, να απολαμβάνεις τον καφέ με διάφορες λιχουδιές!
Λατρεύω το πλούσιο πρωινό! Ταυτόχρονα είμαι και υπναρού... Οπότε έχω πρόβλημα το πρωί: πότε να ξυπνήσω, πότε να ετοιμάσω τα πρωινά που ονειρεύομαι ...Και είμαι και απαιτητική μου αρέσει το φρέσκο, της στιγμής, ζεστό πρωινό με όλες τις σπιτικές μυρωδιές που αυτό συνεπάγεται...

Ψάχνω λοιπόν για λύσεις που να έχουν προετοιμαστεί την προηγούμενη μέρα και το πρωί της Κυριακής να θέλουν απλά την τελική φάση μαγειρέματος, ώστε να σερβίρονται ζεστά και τραγανά!
Ετοίμασα λοιπόν αυτά τα φεγγαράκια (μετάφραση από τα αγγλικά που τα λένε crescent rolls). Τα φεγγαράκια δεν θα τα έλεγα κρουασάν, γιατί η ζύμη τους δεν είναι παρόμοια με τα κρουασάν που ξέρουμε μόνο σε σχήμα μοιάζουν. Είναι πιο ψωμένια και νομίζω με λιγότερα λιπαρά! Για την συνταγή ήμουν επηρεασμένη από μια συνταγή για τυροπιτάκια της Κικής από την μικρή κουζίνα που την άλλαξα κάπως ακούγοντας μια συνταγή της Ντίνας Νικολάου για Κρουασανόπιτα αλμυρή από του Νηστικούς Πράκτορες.

Την προσάρμοσα στα μέτρα μου και τον χρόνο που ήθελα να διαθέσω... Δηλαδή έκανα την ζύμη στον αρτοπαρασκευαστή μου.
Φεγγαράκια για το πρωινό
Χρειάστηκα
Για την ζύμη
1/2 κούπα χλιαρό γάλα
1/2 κούπα γιαούρτι σε θερμοκρασία δωματίου
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη
1/4 της κούπας βούτυρο, μαλακωμένο
1 αυγό χτυπημένο, σε θερμοκρασία δωματίου
4 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουταλάκι του γλυκού ξηρή μαγιά στιγμής
Για την γέμιση
ελάχιστη ζάχαρη
κανέλα
μερέντα
άσπρη σοκολάτα
κουβερτούρα
τυρί κρέμα
Για την επάλειψη
1 αυγό χτυπημένο
ελάχιστη ζάχαρη

Έβαλα τα υλικά με την σειρά που γράφονται στον αρτοπαρασκευαστή και τον ρύθμισα στο πρόγραμμα για τις ζύμες. Αν δεν έχετε αρτοπαρασκευαστή μπορείτε να ετοιμάσετε την ζύμη στο χέρι κατά τα γνωστά, πχ όπως λέει η Ντ. Νικολάου εδώ.
Όταν η ζύμη φούσκωσε, έγινε διπλάσια σε όγκο και ήταν έτοιμη η πρώτη φάση την έβαλα στο ψυγείο.
Την επομένη μέρα την έβγαλα από το ψυγείο και την άφησα να πάρει την θερμοκρασία του δωματίου. Ζύμωσα ελαφρά να ξεφουσκώσει και την χώρισα σε 4 μπάλες. Κάθε μπάλα την άνοιξα σε στρογγυλό δίσκο, πάχους 3-4 χιλιοστών και την χώρισα, χαράζοντας ακτίνες, με το μαχαίρι σε 8 κομμάτια. Στην συνέχεια κάθε κομμάτι το γέμισα με διαφορετική γέμιση. Το καλύτερο ήταν αυτό που έβαλα ζάχαρη και κανέλα! Στα άλλα έβαλα λευκή τριμμένη σοκολάτα, μαρμελάδα, τυρί φιλαδέλφεια, μερέντα, σοκολάτα μπίτερ κλπ. Χρειάζεται λίγη γέμιση για να μη ξεχειλίζει από την ζύμη. Έβαλα την γέμιση στο πιο φαρδύ σημείο της ζύμης και τύλιξα σε ρολό. Μετά τύλιξα ελαφρά τις άκρες για να πάρουν το σχήμα του φεγγαριού!:))
Έστρωσα σε ταψάκι λαδόκολλα και ακούμπησα τα φεγγαράκια και τα άλειψα με αυγό χτυπημένο με ελάχιστο νερό. Τα πασπάλισα με ζάχαρη και τα έψησα σε προθερμασμένο φούρνο στους 190β για 25 λεπτά

Σε μια ώρα από την στιγμή που μπήκα στην κουζίνα, είχα έτοιμα αυτά τα υπέροχα φεγγαράκια, που σας τα προτείνω με ενθουσιασμό!

Σαλάτα με Quinoa πορτοκάλι ρόδι και αποξηραμένα βερίκοκα

2011-10-08T09:38:00.000+02:00

Η Quinoa προέρχεται από την περιοχή Άνδεων στο Περού! Είναι ένας πανάρχαιος σπόρος, ένα δημητριακό που καλλιεργείται εδώ και 5.000 χρόνια. Οι Ίνκας το θεωρούσαν ιερό φυτό και το ονόμαζαν «σπόρο μητέρα». Η συγκομιδή του γινόταν με τελετουργικό τρόπο και προφανώς το κατανάλωναν αντί για στάρι.

Οι Ισπανοί κατακτητές το θεώρησαν τροφή Ινδιάνων και το περιφρόνησαν! Δεν το έκαναν γνωστό στην Ευρώπη, όπως έκαναν για το καλαμπόκι και τις πατάτες. Όχι μόνο δεν το διέδωσαν, αλλά προσπάθησαν να σταματήσουν την καλλιέργειά του και στην θέση του να σπείρουν στάρι. Όμως δεν τα κατάφεραν, αν και κινδύνευσε να χαθεί.

Στη δεκαετία του 1980, δύο Αμερικανοί, ανακαλύπτοντας την διατροφική αξία των σπόρων της quinoa, άρχισαν να την καλλιεργούν στο Κολοράντο. Από τότε, η quinoa έχει γίνει όλο και περισσότερο διαθέσιμη καθώς οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι πρόκειται για ένα εξαιρετικά ευεργετικό και νόστιμο φαγητό. Χαρακτηρίζεται μάλιστα σαν super food!

Στη σύγχρονη εποχή, έχει εκτιμηθεί για τη θρεπτική της αξία. Αποτελεί εξαιρετική πηγή πρωτεΐνης. Περιέχει πρωτεΐνη σε πολύ υψηλό ποσοστό (12% -18%). Η πρωτεΐνη που προμηθεύει είναι πλήρης πρωτεΐνη, που σημαίνει ότι περιλαμβάνει και τα εννέα απαραίτητα αμινοξέα σε αντίθεση με το σιτάρι, ή το ρύζι, ή την βρώμη, που υστερούν. Συγχρόνως είναι πηγή φυτικών ινών, φωσφόρου, χαλκού, μαγγανίου και έχει υψηλή περιεκτικότητα σε μαγνήσιο και σίδηρο . Η Quinoa δεν περιέχει γλουτένη και θεωρείται εύπεπτη τροφή. Λένε ότι είναι τροφή ιδιαίτερα πολύτιμη για τα άτομα με ημικρανίες, διαβήτη και αρτηριοσκλήρωση και λοιπά καρδιαγγειακά προβλήματα.

Η Quinoa έχει μια ελαφριά και αφράτη υφή, όταν την βράσουμε. Η γεύση της είναι ήπια, και μπορεί να αντικαταστήσει το λευκό ρύζι ή το κουσκούς. Ετοιμάζεται πολύ εύκολα και μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε σε σαλάτες, σε σούπες, σαν ριζότο, συνοδευτικό πιάτο όπως το ρύζι ή το κουσκους, ακόμα και για γλυκά!!!!

Μπορούμε να την προμηθευτούμε από καταστήματα με υγιεινές τροφές. Στην Ν Αφρική την πωλούν και στα Σούπερ Μάρκετ μαζί με το ρύζι.

Προτιμώ να την χρησιμοποιώ σε σαλάτες! Όπως αυτή:

Σαλάτα με Quinoa (κινόα), πορτοκάλι, ρόδι και αποξηραμένα βερίκοκα

Για την σαλάτα που έφτιαξα χρησιμοποίησα

1 κούπα Quinoa

2 κούπες νερό

Αλάτι

Σπόρους ροδιού

3 πορτοκάλια

φύλλα Iceberg

Αποξηραμένα βερίκοκα

Λάδι

Ξύδι από λευκό κρασί

Αλάτι πιπέρι

Ετοίμασα την Quinoa σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας. Την ξέπλυνα σε μπόλικο τρεχούμενο νερό (απαραίτητο για να μη πικρίζει) και την έβρασα σε ελαφρά αλατισμένο νερό για 15-20 λεπτά μέχρι το νερό να απορροφηθεί, η Quinoa να μαλακώσει και να φανεί το φύτρο της. Ιδιαίτερα προς το τέλος του βρασμού την ανακάτευα για να μην «πιάσει» στην κατσαρόλα όσο το νερό λιγόστευε.

Την άφησα να κρυώσει.

Ετοίμασα την σος. Έστυψα τα 2 πορτοκάλια και ανακάτεψα τον χυμό τους με το λάδι και το ξύδι.

Το άλλο πορτοκάλι το καθάρισα προσεκτικά και το έκοψα σε φετούλες (βγάζοντας σπόρους και ίνες). Το φλούδι του πορτοκαλιού (που ήταν ακέρωτο και καλοπλυμένο) το έκοψα σε πολύ λεπτές φέτες, σαν σπιρτόξυλα (μόνο το κίτρινο μέρος της φλούδας). Έκοψα σε κομμάτια τα αποξηραμένα φρούτα .

Σε μεγάλο μπολ έβαλα τα φύλλα της πράσινης σαλάτας Iceberg, την Quinoa, τα σποράκια του ροδιού, τα κομμένα πορτοκάλια, το φλούδι του πορτοκαλιού και τα αποξηραμένα βερίκοκα και τα ανακάτεψα. Έριξα λίγο αλατοπίπερο να γίνει σύμφωνα με τα γούστα μας. Τα περιέλουσα με την σος και ανακάτεψα να πάει παντού.

Σέρβιρα είχα μια χορταστική, γευστική και υγιεινή σαλάτα που αποτελούσε ένα πλήρες γεύμα από μόνη της!

Ταυτόχρονα ήταν και όμορφη η σαλάτα, νομίζω ότι οι φωτογραφίες το φανερώνουν.

Τα Pulpetti της Πέτρας!

2011-10-04T23:19:00.001+02:00

Θα ήθελα να σας παρουσιάσω μια συνταγή από την Μάλτα, που μου έμαθε η Πέτρα!

Η Πέτρα είναι ένα γλυκό κορίτσι, φίλη της κόρης μου, που είχα την χαρά να φιλοξενήσω για λίγες μέρες στο σπίτι μας. Ένα βράδυ μας μαγείρεψε μια σπεσιαλιτέ της πατρίδας της! Μας ετοίμασε νοστιμότατα Pulpetti!

Όπως διάβασα, η κουζίνα της Μάλτας είναι πολύ πλούσια! Έχει στοιχεία που αντανακλούν την κληρονομιά του παρελθόντος του νησιού, με επιρροές Αραβικές, Ισπανικές, Ιταλικές καθώς και από τις πιο πρόσφατες της Βρετανική αποικιοκρατικής παρουσίας. Οι πολπέτες είναι τα κεφτεδάκια της Ιταλικής κουζίνας που τα συναντάμε και στα Ελληνικά νησιά που έζησαν κάτω από Ιταλική κυριαρχία. Υπάρχουν και τα Pulpetti Tal-Laham παραδοσιακή συνταγή της Μάλτας, που είναι κεφτεδάκια από κιμά βοδινό ή χοιρινό, μπαχαρικά και αλεύρι τηγανισμένα σε λαρδί!

Τα Pulpetti που δοκίμασα δεν ήταν Tal-Laham. Ήταν χωρίς κιμά λαρδί κλπ

Ας δούμε πως τα έκανε η Πέτρα!

Χρειάστηκε
2,5 κιλά πατάτες
3-4 μικρές σκελίδες σκόρδο (στην Μάλτα λατρεύουν το σκόρδο και το χρησιμοποιούν σε πολλές συνταγές τους)
250 γρ μπέικον
100 γρ τριμμένη παρμεζάνα
3 αυγά, χτυπημένα να ενώσουν
μαϊντανό, ψιλοκομμένο
αλάτι, πιπέρι
λάδι για το τηγάνισμα

Καθάρισε τις πατάτες, τις έκοψε και τις έβρασε σε μπόλικο αλατισμένο νερό, μέχρι να μαλακώσουν. Στην συνέχεια τις έκανε πουρέ πιέζοντάς τις με πιρούνι.
Έκοψε το μπέικον σε κυβάκια
Ανακάτεψε όλα τα υλικά μαζί. Έπλασε κεφτεδάκια. Το σχήμα τους δεν ήταν σφαιρικό. Ήταν μικρά, κυκλικά και πεπλατυσμένα. Αφού τα έπλασε, τα τηγάνισε λίγα λίγα βουτηγμένα μέσα σε λάδι. Στην συνέχεια τα άφησε πάνω σε χαρτί κουζίνας να στραγγίξει το λάδι.

Έτοιμα τα Pulpetti!
Τα απολαύσαμε με μια καλή χωριάτικη σαλάτα, τζατζίκι και δροσερό κρασάκι!
Πέτρα μου σε ευχαριστώ πολύ!

Πράσινες Τηγανητές Ντομάτες

2011-09-28T21:46:00.000+02:00

Το φαγητό στην Ατλάντα είναι πολύ καλό!
Όποιος βρεθεί ή ζει εκεί μπορεί να δοκιμάσει μια μεγάλη ποικιλία διαφορετικών γεύσεων Από τις παραδοσιακές Αμερικάνικες, μέχρι τις γεύσεις από εθνικές κουζίνες από όλο τον κόσμο! Τεράστιες μερίδες, σωστές τιμές, γευστικά πιάτα!
Στην παραδοσιακή Αμερικάνικη κουζίνα του Νότου συγκαταλέγονται οι πράσινες τηγανητές ντομάτες, τα Γατόψαρα, το τηγανητό κοτόπουλο, τα χοιρινά παιδάκια, τα BBQ Ribs, τα Crab Cakes (κεφτεδάκια καβουριού), οι τηγανητές μπάμιες, τα φασόλια μαυρομάτικα, πολλές σάλτσες για τα ψητά όπως η “Southern Salsa” φτιαγμένη από ντομάτες, κρεμμύδι και φρέσκα ροδάκινα (τοπική παραγωγή της Ατλάντα), το καλαμποκόψωμο κλπ
Τα γλυκά τους είναι περίφημα! Αφράτα κέικ, μάφινς, τάρτες (Sweet potato Pie, Pecan Pie), μπισκοτάκια και καραμέλες όλα έδειχναν υπέροχα!
Τα εστιατόριά της πολλά και καλά! Όμως δεν θέλω να σας πω πού να φάτε αν βρεθείτε εκεί! Δεν θα έχετε καμιά δυσκολία! Θέλω να αναφερθώ στα "ασυνήθιστα"...

Ένα από τα πιο γνωστά Grill Bar στην Ατλάντα είναι το Vortex! Με απώθησε η είσοδός του... Δεν χρειάζεται να σας εξηγήσω τον λόγο... Μπορείτε από την φωτογραφία να καταλάβετε τον λόγο!

Αντίθετα στο Daddy D'Z μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις και θεώρησα ότι δίκαια έχει κριθεί σαν το καλύτερο BBQ στην Ατλάντα!!!!

Όταν το είδα εξωτερικά απόρησα... Μπορώ να πω ότι με ξάφνιασε.

Όμως το φαγητό ήταν πολύ καλό!

Το ίδιο και η εξυπηρέτηση! Γρήγορη και φιλική!

Το εσωτερικό του καταστήματος ήταν αντίστοιχο με το εξωτερικό και με έκανε να σκέφτομαι σκηνικά αμερικάνικων κινηματογραφικών ταινιών...

Το φαγητό ήταν κλασσικά Αμερικάνικο αντιπροσωπευτικό της Τζώρτζια! Cajun cuisine! Διάφορα κρέατα (Βοδινό, χοιρινό γαλοπούλα, κοτόπουλο) στο BBQ μαριναρισμένα σε σάλτσες γλυκές, καλαμπόκι, φλούδες πατάτας ψητές, λαχανίδες, μανιτάρια και συνοδευτικά στο τηγάνι (κρεμμύδια, μπάμιες, πιπεριές, κολοκυθάκια ) είναι το φαγητό που προσφέρει σε πλαστικά πιάτα με πλαστικά μαχαιροπίρουνα μιας χρήσης!

Ελληνικές ταβέρνες προφανώς υπάρχουν παντού στον κόσμο! Η Ατλάντα δεν αποτελεί εξαίρεση!

Μια και αναφέρομαι σε φαγητά της Ατλάντα, δοκίμασα πράσινες τηγανητές ντομάτες! Δεν περίμενα η γεύση τους να μου αρέσει τόσο πολύ! Τις είχα ακουστά κυρίως από το ομώνυμο φιλμ.Το θυμάστε?

Το φιλμ Πράσινες τηγανητές ντομάτες είχε γίνει μεγάλη επιτυχία το 1991. Αν δεν το έχετε δει, ψάξτε να το δείτε! Έχει το ενδιαφέρον του!

Είχα την εντύπωση ότι οι πράσινες ντομάτες ήταν κάποια ιδιαίτερη ποικιλία! Μη κοροϊδεύετε! Το έχω ομολογήσει ότι είμαι άσχετη με θέματα που απαιτούν γνώσεις που αποκτώνται κοντά στην φύση... Τώρα κατάλαβα ότι απλά είναι οι ελαφρά άγουρες ντομάτες που έχουν κοπεί πριν να ωριμάσουν και να αλλάξει το χρώμα τους. Το γεγονός αυτό τους προσδίδει μια ιδιαίτερα "φρέσκια" γεύση! Είναι ξινούτσικες, δροσερές και ξαφνιάζουν ευχάριστα! Τα κεφτεδάκια που φτιάχνονται με τις άγουρες ντομάτες είναι διαφορετικά νόστιμα από τους γνωστούς μας ντοματοκεφτέδες. Σε γενικές γραμμές αποφεύγω τα τηγανητά, όμως αυτή η λιχουδιά είναι ξεχωριστή και σας την προτείνω.

Πράσινες τηγανητές ντομάτες

3 πράσινες ντομάτες
1 1/2 κούπα ξινόγαλα
2 αυγά ελαφρά χτυπημένα
αλάτι
φρεσκοτριμμένο πιπέρι μαύρο
πάπρικα
μαϊντανό ψιλοκομμένο
1 1/2 κούπα αλεύρι που φουσκώνει
2 κουταλιές της σούπας καλαμποκάλευρο
2 κούπες λάδι

Κόβουμε τις ντομάτες σε φετούλες πάχους 4-5 χιλιοστών.
Τις αλευρώνουμε ελαφρά με 1-2 κουταλιές αλεύρι.
Ανακατεύουμε το ξινόγαλα με τα αυγά σε ένα μπολ. Προσθέτουμε τον μαϊντανό, αλάτι, πιπέρι, πάπρικα και μια κουταλιά από το αλεύρι. Ανακατεύουμε καλά και βουτάμε στον χυλό τις ντομάτες και τις αφήνουμε στην άκρη για 15 λεπτά.

Σε ένα πιάτο το υπόλοιπο αλεύρι, το καλαμποκάλευρο, αλάτι και πιπέρι.
Παίρνουμε μια μια τις φετούλες της ντομάτας και τις βάζουμε στο μείγμα των αλευριών. Προσέχουμε να αλευρωθούν καλά απ όλες τις μεριές. Τις αφήνουμε να τραβήξουν στο ψυγείο και επαναλαμβάνουμε το αλεύρωμα.

Ζεσταίνουμε καλά το λάδι στο τηγάνι. Τηγανίζουμε τις ντομάτες, σε μέτρια θερμοκρασία, λίγες κάθε φορά, για να μη χαμηλώνει η θερμοκρασία του λαδιού και να μη κολλούν μεταξύ τους. Τις γυρίζουμε προσεκτικά 2-3 φορές μέχρι να γίνουν τραγανές και να πάρουν χρυσαφί χρώμα. Τις τοποθετούμε σε πιάτο στρωμένο με χαρτί κουζίνας να απορροφήσει το λάδι.
Τις σερβίρουμε αμέσως με φετούλες λεμόνι και τις συνοδεύουμε με παγωμένη μπύρα!

Ατλάντα και Pineapple Cheese Ball

2011-09-25T02:15:00.003+02:00

Αν η οικογένειά σου έχει διασκορπιστεί σε διαφορετικές χώρες ηπείρους και ημισφαίρια, αν μη τι άλλο, σου δίνεται η ευκαιρία να ταξιδέψεις! Με αφορμή την επίσκεψη στα παιδιά μου βρέθηκα τον Αύγουστο που μας πέρασε σε Αμερική και Αγγλία!

Πρώτα πήγα στην Ατλάντα! Είναι μια μεγαλούπολη στην Νοτιοανατολική περιοχή των USA, η πρωτεύουσα της πολιτείας Τζώρτζια.

Η μητροπολιτική περιοχή της Ατλάντα έχει πληθυσμό 5.500.000κατοίκων περίπου και είναι η 7 μεγαλύτερη πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών

Αποτελεί οικονομικό κέντρο διεθνούς σημασίας και κόμβο συγκοινωνιακό της ευρύτερης περιοχής. Ιδιαίτερα το αεροδρόμιό της είναι ένα από τα μεγαλύτερα της Αμερικής και μάλιστα λένε πως είναι το πρώτο αεροδρόμιο σε επιβατική κίνηση στον κόσμο!

Το 1996 είχαν γίνει εκεί Ολυμπιακοί Αγώνες. Στο κέντρο της πόλης υπάρχει μια πλατεία και αναμνηστικά μνημεία από τους Αγώνες.

Αποτελεί την πατρίδα της Coca Cola. Στην Ατλάντα επίσης έχουν την έδρα τους η αεροπορική εταιρεία Delta Airlines, το ειδησεογραφικό δίκτυο CNN, το Cartoon Network, το TCM με ένα λόγο το Turner Broadcasting System.

Στην ευρύτερη περιοχή της είναι εγκαταστημένα 16 Πανεπιστήμια μερικά από τα οποία ιεραρχούνται πολύ ψηλά στις διεθνείς λίστες αξιολόγησης των ΑΕΙ. Η ύπαρξη των ιδρυμάτων αυτών άλλαξε σε μεγάλο βαθμό την φυσιογνωμία και την κουλτούρα της περιοχής που είχε τα γνωρίσματα των πολιτειών του Νότου της Αμερικής (συντηρητική κοινωνία, φυλετικές διακρίσεις κλπ)

Από την Ατλάντα κατάγεται ο Dr Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, που είναι γνωστός για την δράση του στην δεκαετία του 60 για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων.

Στο κέντρο της πόλης είναι χτισμένοι δεκάδες εντυπωσιακοί ουρανοξύστες έχουν σχεδιαστεί από διάσημους αρχιτέκτονες, όπως Philip Johnson, IM Pei, και Marcel Breuer. Παράλληλα έχουν διατηρηθεί παλιά παραδοσιακά σπίτια Colonial, Georgian, και English cottage homes. Το πιο ονομαστό από αυτά τα πολύ όμορφα κτίσματα είναι το σπίτι της συγγραφέως Margaret Mitchell, που έγραψε το μυθιστόρημα "Όσα παίρνει ό άνεμος".

Έξω από το κέντρο υπάρχουν εκτεταμένες περιοχές κατοικίας. Είναι χτισμένα χαμηλά ξύλινα σπίτια με όμορφους κήπους, σχολεία, γήπεδα, νοσοκομεία, κλπ. Ανάμεσα στις κατοικίες έχουν αναπτυχθεί εμπορικά κέντρα για τις ανάγκες των κατοίκων. Επίσης υπάρχουν περιοχές επαγγελματικής εγκατάστασης, πολύ προσεγμένες, μέσα στο πράσινο.

Το υποτροπικό κλίμα της είναι προβληματικό για μένα. Το καλοκαίρι έχει τρομερή ζέστη και υγρασία! Υγρασία που ξεπερνά το 70% και έκανε το αίσθημα της ζέστης ακόμα πιο ανυπόφορο. Χωρίς κλιματιστικό και ανεμιστήρες οροφής είναι αδύνατο να ζήσεις!

Η οικονομική κρίση έχει δημιουργήσει και εκεί μεγάλα προβλήματα. Η ανεργία ήταν φανερό ότι ήταν ένα από τα προβλήματα των κατοίκων της. Όμως η φτώχεια δεν ήταν ορατή όπως στην Ν Αφρική. Ξέρουν να την κρύβουν.

Δεν θα σας ζαλίσω περισσότερο με τις περιγραφές μου για την Ατλάντα. Θα συνεχίσω με μια εύκολη συνταγή που διάβασα στο βιβλίο "Best of Best from Georgia Cookbook", των Gwen McKee και Barbara Moseley. Είναι η συνταγή για ένα μικρό ορεκτικό. Μικρά τυρένια μπαλάκια που μπορούν να σερβιριστούν πριν το φαγητό, με crackers ή ξεροψημένα ψωμάκια και φύλλα πράσινης σαλάτας, συνοδεύοντας ένα παγωμένο λευκό Πόρτο ή ένα αρωματικό λευκό ξηρό κρασί (Chardonnay).

Pineapple Cheese Ball

1κούπα cream cheese ( εγώ έβαλα 2/3 της κούπας Philadelphia και 1/3 Κατίκι Δομοκού)

1 κούπα ανανά σε μικρά κομματάκια, καλά στραγγισμένα.(έβαλα ανανά από κονσέρβα)

1/2 πράσινη πιπεριά σε ψιλοκομμένα καρεδάκια

5 φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένα

1/2 κούπα καρύδια pecans, χοντροκομμένα .(δεν είχα και δεν έβαλα)

αλάτι

Ανακατεύουμε όλα τα υλικά. Σχηματίζουμε μπαλάκια. Τα παγώνουμε!

Αυτό ήταν! Απλά, διαφορετικά και πολύ δροσερά!

Μη σας τρομάζουν τα ασυνήθιστα υλικά, είναι πολύ ισορροπημένη, διακριτική γεύση! Τολμήστε το!

My 7 Links

2011-09-22T15:21:00.001+02:00

Η φίλη μου η Κική με κάλεσε να συμμετέχω σε ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι! Το παιχνίδι λέγεται «My7 Links»! Γιατί 7 Links? Έλα ντε… Μάλλον γιατί ο αριθμός εφτά είναι μαγικός αριθμός! Ή γιατί είναι σύμβολο της τελειότητας μιας και είναι το άθροισμα του τρία και του τέσσερα, που εκφράζουν τα δύο τέλεια σχήματα ,το ισόπλευρο τρίγωνο και το τετράγωνο.

Μέσα σε συνθήκες… "τελειότητας" πρέπει να γράψω 7 Links του μπλογκ μου, που να αφορούν την πιο όμορφη ανάρτηση μου, την πιο δημοφιλή, την πιο αμφιλεγόμενη, την πιο χρήσιμη, την ανάρτηση της οποίας η επιτυχία με ξάφνιασε, την ανάρτηση που δεν έλαβε την προσοχή που της άξιζε, την ανάρτηση για την οποία είμαι υπερήφανη και στην συνέχεια να καλέσω άλλες φίλες / φίλους μπλόγκερς να συνεχίσουν!

Το παιχνίδι έγινε αφορμή να κάνω επαναλήψεις! Δεν είχα ψάξει τις παλιές αναρτήσεις! Πού καιρός για αναδρομές…Όσο για τα στατιστικά σπάνια μου τραβούν το ενδιαφέρον!

Στο «λεμόνι και κανέλα» δεν περιορίστηκα μόνο σε συνταγές. Ίσα ίσα μάλιστα, θέλοντας να επικοινωνήσω, προβάλλω και άλλα θέματα με τα οποία ασχολούμαι, όπως φωτογραφίες, κατασκευές, ταξίδια, σκέψεις κλπ.

Οι φωτογραφίες μου συνοδεύουν όλες τις αναρτήσεις. Είναι φανερή νομίζω η βελτίωσή μου στις εικόνες στο διάστημα αυτό που γράφω! Ο βασικός λόγος της βελτίωσης είναι η αναβάθμιση της φωτογραφικής μηχανής και οι γνώσεις που αποκτώ. Άρχισα να φωτογραφίζω με μια Nikon Coolpix και μετά τον Μάρτη του 2010 συνέχισα με την Canon EOS 40D. Απέκτησα ένα καλύτερο φλας, light Box και ανακλαστήρες για καλύτερο φωτισμό και έναν εξαιρετικό macro. Μαθαίνω όλο και κάτι περισσότερο για επεξεργασία της εικόνας. Οι φωτογραφίες μου είναι τα «καμάρια» μου! Δύσκολο να πω πια φωτογραφία μου μ’ αρέσει περισσότερο. Οι φωτογραφίες μου από την Αφρική νομίζω ότι είναι πολύ ενδιαφέρουσες. Μου αρέσουν όμως και τα λουλούδια που πάντα τα αποτυπώνω και ας είναι εύκολες φωτογραφίες…

Οι αναρτήσεις που μου αρέσουν περισσότερο είναι οι ταξιδιωτικές εντυπώσεις. Όπως το ποστ για τους Μασάι, τις μεγάλες γατούλες, το φεστιβάλ του Grahamstown , το Madikwe Game Reserve, τη παραλία των πιγκουίνων, το καπνό που βροντά, το Σαν παραμύθι . Έχουν καλές φωτογραφίες και το θέμα τους είναι διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Όμως σε γενικές γραμμές, όπως φαίνεται από τα στατιστικά που κοίταξα, δεν έχουν απήχηση στο κοινό. Παρόλα αυτά εγώ επιμένω!

Το ίδιο και με τις κατασκευές. Επιτυχία είχαν οι σελιδοδείκτες και το κόσμημα της Αλεξάνδρας , ενώ εμένα μου άρεσαν το καλοκαιρινό βραχιολάκι και το κολιέ με λάβα και τυρκουάζ, που δεν έλαβαν ιδιαίτερη προσοχή…

Καταλαβαίνετε την δυσκολία που έχω να επιλέξω τι μου αρέσει, ανάμεσα σε διαφορετικά θέματα! Είναι αδύνατο και άδικο! Θα κάνω λοιπόν μια απλούστευση και θα παίξω το παιχνίδι με τις αναρτήσεις που αφορούν συνταγές μόνο.

Ας αρχίσω λοιπόν!

1. Η πιο δημοφιλής ανάρτηση μου είναι "το βασικό ψωμί του αρτοπαρασκευαστή και ψωμί με καλαμποκάλευρο " παρόλο που αναρτήθηκε το 2009, από τότε κάθε βδομάδα κάποιοι την διαβάζουν.

2. Η πιο αμφιλεγόμενη ανάρτηση μου είναι η «Τάρτα σοκολάτας με τσίλι»! Το τσίλι στο γλυκό ξένισε τους φίλους αναγνώστες, που το χαρακτήρισαν αντιφατικό υλικό. Όμως είναι τέλειος συνδυασμός με την σοκολάτα! Πρέπει να την δοκιμάσετε!

3. Η πιο χρήσιμη ανάρτηση μου... Δεν νομίζω ότι είναι χρήσιμες οι αναρτήσεις μου! Μη το κάνουμε και θέμα! Ίσως το ψωμί του αρτοπαρασκευαστή (που ήδη αναφέρθηκε) ενδιαφέρει κάποιους, γιατί προσπάθησα να εξηγήσω την λειτουργία του αρτοπαρασκευαστή, που το είχα σαν απορία. Επίσης για μένα ενδιαφέρον παρουσίαζε η φέτα της φωτιάς ή σφαέλα και μυζήθρα η συνταγή που μου εμπιστεύτηκε η φίλη μας Σταυρούλα Μ, γιατί μπορείς να φτιάξεις ωραιότατο τυρί στο σπίτι!

4. Η ανάρτηση της οποίας η επιτυχία με ξάφνιασε ήταν τα «Πανεύκολα τυροπιτάκια», μια συνταγή της Εύης Παπαδοπούλου, που δημοσιεύτηκε στο gourmet της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας. Τα τυροπιτάκια είναι δεύτερα στην επισκεψιμότητα στο μπλογκ.

5. Η ανάρτηση που δεν έλαβε την προσοχή που της άξιζε... Μεγάλα λόγια! Τι θα πει της άξιζε? Τέλος πάντων, ας πούμε ότι νόμιζα ότι θα ήταν ενδιαφέρον, αλλά είχε λίγες επισκέψεις, το άρθρο «κέικ σε ότι μέγεθος θέλετε!» Μάλλον το αδίκησα με τον τίτλο, έπρεπε να το ονομάσω «Does size matter?» :)) Οι δυο συνταγές που γράφω για pound cake και sponge cake προσαρμόζονται σε μέγεθος ανάλογα με τις ανάγκες μας! Και νομίζω ότι είναι πολύ χρήσιμο να μπορούμε να φτιάξουμε ένα μικρό κέικ (γιατί θέλουμε απλά να το έχουμε στον απογευματινό καφέ μας με μια φίλη και να μη περισσέψει ούτε ψίχουλο), ή ένα μεγαλούτσικο (για το πάρτι των παιδιών μας στο σχολείο…)

6. Η ανάρτηση για την οποία είμαι υπερήφανη είναι τα «Breadsticks»! Με το ψωμί και τις ζύμες έχω ασχοληθεί αρκετά. Έχω διαβάσει, έχω πειραματιστεί, έχω ζυμώσει, έχω φουρνίσει μπόλικα ψωμιά. Στην συγκεκριμένη συνταγή έχω αναφέρει όλα σχεδόν όσα έμαθα για τις ζύμες και το ψωμί που γίνεται στο χέρι! Η συνταγή δεν είναι μόνο για Breadsticks. Είναι η συνταγή για λευκό ψωμί χειροποίητο!

7. Η πιο όμορφη ανάρτηση μου νομίζω ότι είναι τα "σοκολατένια ταρτάκια"

Ο λόγος που την ξεχωρίζω είναι ότι είναι εύκολη συνταγή, συνδυάζει υλικά που μου αρέσουν και έχει επαγγελματική εμφάνιση!

Αφού ολοκληρώθηκε το πρώτο μέρος του παιχνιδιού θα πρέπει να καλέσω να συνεχίσουν αν θέλουν το παιχνίδι τις φίλες.

Dark Chef

Ελπίζω να μην έχουν ήδη προσκληθεί από χίλιες μεριές! Επειδή το παιχνίδι είναι ενδιαφέρον γιατί ξαναθυμάσαι συνολικά την δουλειά στο μπλογκ και προβάλεις σημεία ενδιαφέροντος παρακαλώ όσοι φίλοι έχουν χρόνο και διάθεση να το παίξουν θεωρώντας ότι τους προσκάλεσα!

Παιχνιδιάρικο τσιζ κέικ ψυγείου

2011-09-21T18:51:00.001+02:00

Είμαι σίγουρη ότι συνταγή για τσιζ κέικ θα έχετε!

Μιλάω για τσιζ κέικ ψυγείου! Αυτό που το φτιάχνουμε με 250 γρ τριμμένο μπισκότο digestive, ανακατεμένο με λίγο (περίπου 100 γρ) βούτυρο, ίσως και σπασμένα καραμελωμένα αμύγδαλα, που τα ανακατεύουμε όλα μαζί και τα στρώνουμε στην βάση μιας ταρτιέρας διαμέτρου 20-22 εκ. Μπορούμε την βάση να την ψήσουμε άδεια για 10 λεπτά στο φούρνο, με στόχο να γίνει τραγανή. Αφού κρυώσει η βάση, την γεμίζουμε με 600 γρ τυρί κρέμα χτυπημένο με άχνη (1/2 κούπα) και χυμό από μισό λεμόνι, στα οποία προσθέτουμε 2 κούπες σαντιγί (ή αντί για άχνη και σαντιγί, βάζουμε 1 κουτί αδιάλυτο ζαχαρούχο γάλα).

Βάζουμε στο ψυγείο να κρυώσει για τουλάχιστον μια ώρα και το διακοσμούμε με βύσσινο κομπόστα δεμένο με κόρν φλάουρ, ή μαρμελάδα κόκκινων φρούτων, ή με φρέσκα φρούτα, κλπ

Στην τηλεόραση, στην εκπομπή Ελλάτε, η Νίκη Μερκούρη παρουσίασε μια δική της συνταγή από την οποία συγκράτησα την παιχνιδιάρικη πρόταση διακόσμησης της! Με την πρώτη ευκαιρία ακολούθησα τις οδηγίες της και το αποτέλεσμα το βλέπετε φωτογραφημένο!

Πήρα ζελέ φράουλα και μπανάνα (έχει σημασία η διχρωμία, οι γεύσεις μπορεί να αλλάξουν ανάλογα με την διάθεσή σας) και τα διέλυσα προσεκτικά σε ξεχωριστά δοχεία σε μόνο 1 κούπα καυτό νερό το καθένα. Έβαλα τα ζελέ σε ξεχωριστά ταπεράκια να κρυώσουν. Το μέγεθος του τάπερ ήταν τέτοιο που το διαλυμένο ζελέ να φτάνει σε ύψος 1 εκατοστού. Στην συνέχεια τα έβαλα στο ψυγείο να σταθεροποιηθούν. Αφού έγιναν σταθερά, χάραξα το ζελέ με μαχαίρι σε γραμμές παράλληλες που απείχε η μια από την άλλη 1 περίπου εκατοστό. Με τον ίδιο τρόπο χάραξα σε κάθετες γραμμές, ξανά σε σταθερές αποστάσεις. Με το μαχαίρι ξεκόλλησα το ζελέ από το τάπερ και δημιουργήθηκαν κύβοι ζελεδάκια. Ανακάτεψα τα δυο χρώματα και με αυτά στόλισα το τσιζ κέικ! Θα μπορούσα να βάλω όλα τα κίτρινα κυβάκια στο μισό τσιζ κέικ και τα κόκκινο στο υπόλοιπο ή να βάλω και τρίτο χρώμα (πχ πράσινο)!

Εύκολο, εμφανίσιμο, δροσερό και παιχνιδιάρικο!

Θέλω μόνο να σου πω, πως απόψε βρήκαμε την γάτα!

2011-09-11T00:07:00.000+02:00

Την γάτα μας την λέμε Σούση! Δεν ξέρω αν εκείνη γνωρίζει το όνομά της. Ανταποκρίνεται στο κάλεσμά μας μόνο αν θέλει, όπως κάνουν όλες οι γάτες! Ιδιαίτερα οι χορτάτες γάτες!
Η Σούση εμφανίστηκε στον κήπο μας πριν 7 χρόνια. Είναι μια ασπρόμαυρη, μακρύτριχη γατούλα, με μακριές φαβορίτες, ίδιας ράτσας νομίζω με τον Σιλβέστερ, το διάσημο cartoon της Warner Brothers.

Βασική διαφορά τους είναι ότι η Σούση έχει εξαιρετική σχέση με τα σκυλιά. Η έκφραση "τα πάνε σαν τον σκύλο με την γάτα" δεν ισχύει στην περίπτωσή της! Μαζί μας τότε που εμφανίστηκε στο κήπο, ζούσαν δυο σκυλιά ο Μαξ και η Ίρμα, στα οποία επιβλήθηκε με το τρόπο της και έγινε φίλη τους. Ιδιαίτερα είχε πολύ καλή σχέση με την Ίρμα, που κυνηγά με φανατισμό όλες τις άλλες γάτες, αλλά την Σούση την προστατεύει!
Το ίδιο έγινε και με τα δυο γατάκια, τα μόνα που γέννησε η Σούση! Τα δέχτηκαν τα σκυλιά και ζούσαν αρμονικά στον κήπο.
Τα γατάκια ήταν ένα αρσενικό ολόλευκο, με ροζ μυτούλα, ο Κουνέλης και ένα θηλυκό, το Μωρό, που ήταν σαν να κλωνοποιήθηκε η Σούση! Η Σούση λάτρευε τον Κουνέλη και παραμελούσε το Μωρό! Δεν είχαν ανοίξει καλά καλά τα ματάκια τους, όταν ξέσπασε μια καλοκαιρινή καταιγίδα. Η Σούση πήρε στο στόμα της τον Κουνέλη και τον πήγε σε προστατευμένο σημείο του κήπου, αδιαφορώντας για το δόλιο το Μωρό. Εμείς γυρίσαμε βράδυ στο σπίτι και ήταν δύσκολο να βρούμε στον κήπο μέσα στο σκοτάδι, τον χαλασμό και τους νερόλακκους το γατάκι. Βγάλαμε τα σκυλιά και τους ζητήσαμε να το βρουν. Ξαφνικά τα είδαμε και τα δυο να κοιτούν μια εμάς και μια ένα θάμνο. Εκεί μέσα στα λασπόνερα ήταν μισοπεθαμένο το Μωρό, που σώθηκε με την βοήθεια του Μαξ και της Ίρμας!
Ο Κουνέλης βρήκε αμέσως οικογένεια που τον υιοθέτησε και ζει ευτυχισμένος. Το Μωρό έμεινε στον κήπο μας! Δεν αξιώθηκε να αποκτήσει ένα όνομα της προκοπής! Το όνομά του ήταν το αποτέλεσμα του διαλόγου: "-Αυτή η γάτα είναι η Σούση? -Όχι, το μωρό!" Αυτό του έμεινε!
Δεν ήταν πολύ τυχερό, χάθηκε μετά από τρία χρόνια.
Η Σούση παρέμεινε η μοναδική μας γάτα! Και σε λίγο η Ίρμα το μοναδικό μας σκυλί.
Όταν φύγαμε, η μικρή μου κόρη ανέλαβε τα ζώα. Έπρεπε όμως να συνεχίσει τις σπουδές της... Μη έχοντας άλλη λύση πέρυσι τον Οκτώβρη, πήρα την Ίρμα μαζί μου στην Αφρική. Όμως η Σούση σαν γάτα, δεν μπορούσε να αντέξει τέτοιο ταξίδι, ούτε να μετακινηθεί από τον ζωτικό της χώρο. Έτσι έμεινε στον κήπο! Φαΐ είχε, αλλά τρομερή μοναξιά! Χωρίς την προστασία της Ίρμας, άλλες γάτες εισέβαλαν στην περιοχή της. Πάνε αυτά που ήξερε, πάει η ασφάλεια, πάνε τα χάδια, πάει η ζεστή κουζίνα που την φιλοξενούσε τα κρύα βράδια, πάνε τα παιχνίδια με την Ίρμα, πάνε τα αγαπημένα της πρόσωπα.
Περίμενε κρυμμένη στο κήπο να γυρίσουμε!
Με υποδεχόταν με σιγανά νιαουρίσματα, τριβόταν στα πόδια μου και απολάμβανε την προστασία του σπιτιού. Το ίδιο αν ερχόντουσαν οι κόρες μου! Η μυτούλα της είχε σημάδια από μάχες με άλλες γάτες και έδειχνε νευρική, αγχωμένη και τρομαγμένη.
Τον Αύγουστο όταν γύρισα, δεν την βρήκα να με περιμένει. Έμαθα πως είχε πολλές μέρες να φανεί στο προσκλητήριο για το φαΐ της. Έψαξα στην γύρω περιοχή, κανένα ίχνος της.
Έπρεπε να φύγω ξανά να δω τα παιδιά μου και προσπάθησα να την διώξω από το μυαλό μου.
Με την επιστροφή μου άρχισα ξανά τις έρευνες, χωρίς αποτέλεσμα. Είχα λυπηθεί που την έχασα, που δεν την φρόντισα σαν την Ίρμα, που την άφησα πίσω. Είχα προδώσει την εμπιστοσύνη μιας γάτας...

Η Σούση εμφανίστηκε το μεσημέρι από το πουθενά! Μου έκανε πολλές χαρές, νιαουρίσματα, χάδια! Αρνήθηκε να μου πει γιατί έφυγε και πού κρυβόταν τόσες μέρες! Βολεύτηκε στις γνωστές της γωνιές, απολαμβάνει εκλεκτά μεζεδάκια, χάδια και ότι άλλο της προσφέρω! Θα πάρει καιρό να ηρεμήσει...

Λέτε αυτή η επιστροφή να προκαλέσει και άλλες?

Να κρατάς τον λόγο σου...

2011-07-26T11:23:00.003+02:00

Μεγάλωσα σε μια εποχή που στην Αθήνα υπήρχαν ακόμα χωματόδρομοι, περιβόλια και αλάνες. Τότε, σαν παιδιά περνούσαμε πολλές ξέγνοιαστες ώρες έξω από το σπίτι μας!

Δεν είχαμε πολλά παιχνίδια, μα είχαμε μεγάλες ελευθερίες δράσης. Περνούσαμε τις ελεύθερες ώρες μας, παρέα με άλλα παιδιά, γειτονόπουλα, μαθαίνοντας εμπειρικά τον κόσμο!

"Όταν δίνεις τον λόγο σου, πρέπει πάντα να τον κρατάς! Διαφορετικά όταν μεγαλώσεις δεν θα γίνεις άντρας!" μου είπε ένας φιλαράκος.

"Μα εγώ είμαι κορίτσι, ποτέ δεν θα γίνω άντρας!" απάντησα αμήχανα, αλλά αμέσως το διόρθωσα " Όταν μεγαλώσω, θα γίνω μαμά!"

"Ε, καλά! Δεν πειράζει! Τον λόγο σου όμως πρέπει να τον κρατάς! Διαφορετικά κανείς δεν θα σε θέλει για φίλη του!"

Τα χρόνια πέρασαν οι δρόμοι ασφαλτώθηκαν, οι κήποι και οι αλάνες χτίστηκαν και έγιναν πολυκατοικίες. Οι αρχές μας όμως δεν άλλαξαν εντελώς. Μεγάλωσα, έγινα... μαμά και ακόμα θυμάμαι εκείνα τα χρόνια και εκείνα τα λόγια! Ακόμα και εδώ στο νότιο ημισφαίριο, που διάλεξα να βρεθώ. Εδώ οι φίλοι είναι λιγότεροι και ακόμα πιο πολύτιμοι...

Με το που ήρθαμε ο Κωστής και η Τζέιν μας "αγκάλιασαν". Ο Κωστής Κρητικός, χρόνια πολλά εγκαταστημένος στην Ν Αφρική. Η Τζέιν είναι Ν. Αφρικάνα, αλλά με τα χρόνια έγινε πιο Ελληνίδα από τις Ελληνίδες που ξέρω.

Όμως δεν ήταν τυχερό. Ο Κωστής αρρώστησε. Είχε δυο χρόνια να πάει στην Ελλάδα και τον πλημμύριζε νοσταλγία. Ιδιαίτερα τα καλοκαίρια.

"Να μπορούσα να γυρίσω!"

"Γιαυτό στενοχωριέσαι, Κωστή μου? Μαζί θα πάμε! Θα σε βοηθήσω εγώ!" του υποσχέθηκα.

Δεν κράτησα τον λόγο μου! Ο Κωστής δεν είναι πια μαζί μας! Δεν μπορώ να το διορθώσω, να το αλλάξω.

Και... φοβάμαι ότι κανείς δεν θα με θέλει για φίλη του...

Μας χαρίζουν, χαρίζουμε, προσθέτουμε, παίζουμε οικολογικά!

2011-07-20T01:04:00.006+02:00

καλή μου φίλη η Ερμιόνη από το υπέροχο μπλογκ της The one with all the Tastes με τίμησε με ένα βραβείο που έφτασε από την Ιταλία, το Aspassocon Blue!

Χάρηκα ιδιαίτερα που με σκέφτηκε! Τελευταία που την παρακολουθώ απολαμβάνω τις συνταγές που ανεβάζει στο μπλογκ της, γιατί είναι ανάλαφρες και πολύ μου αρέσουν!

Δεν ξέρω τι σημασία έχει αυτό το βραβείο, αυτό που ξέρω είναι ότι πρέπει με την σειρά μου να το προσφέρω σε 10 μπλογκ!

Πάντα στο σημείο αυτό έχω δυσκολία! Θέλω να το χαρίσω σε όλους τους φίλους και τις φίλες που καθημερινά επικοινωνούμε και ανταλλάσσουμε ιδέες απόψεις και σχόλια! Επειδή όμως είμαστε πολλοί έκανα μια κλήρωση άτυπη, αφού πριν είχα εξαιρέσει τα μπλογκ που ήξερα ότι το είχαν ήδη πάρει! (Ελπίζω να μην έκανα λάθη!)

Και το αποτέλεσμα είναι:

Στην Crispy για το ιδιαίτερο μπλογκ της as crisp as it gets!
Στο γλυκό Μανταρινάκι για την δροσιά που μας προσφέρει!
Στην αγαπημένη μου Έφη, την μάνα... του λόχου για τις όμορφες προτάσεις της!
Στο ξεχωριστό Σπιρτόκουτο για το άρωμα γυναίκας που μοσχοβολά!
Στις καινούργιες φίλες Θεανώ, Λίτσα Δήμητρα και Σοφία Ζ για το κατηγορηματικό Να λείπει το βύσσινο που μόνο γλύκα έχει!
Στην Ειρήνη που παρουσιάζει υπέροχα όσα ετοιμάζει στο food4peace!
Στην Jenny για το ονειρικό ημερολόγιο My Kitchen Diary που μας ταξιδεύει!
Στην Λένα που παρουσιάζει τα πανέμορφα στολίδια της στο μπλογκ της Διάφορα καλούδια
Στην Μπέττυ που μας μαγεύει με τις δημιουργίες της στο Anthivolon
Στην Βαλεντίνα που μας μεταφέρει "Στον δικό μου υπέροχο κόσμο" για να ονειρευόμαστε τα χαρούμενα κοσμήματα που φτιάχνει!

Και πάλι το λέω κάθε διάκριση αξίζει σε όλη την παρέα που καθημερινά τα λέμε!

Αφού μας χάρισαν και χαρίσαμε, ας προσθέσουμε κάτι για να αλλάξει κάτι... που ήταν αδιάφορο!

Θα ήθελα να σας δείξω πως άλλαξα ένα απλό, αδιάφορο θα έλεγα T shirt σε κάτι πιο μοναδικό.

Για την αλλαγή χρησιμοποίησα ένα απλό μπλε σκούρο T shirt, υφάσματα που μου είχαν περισσέψει από κάποια άλλη κατασκευή και λίγες χάντρες.

Έκοψα με τα υφάσματα κυκλικούς δίσκους διαφορετικής διαμέτρου.

Έπιασα 3 υφασμάτινους δίσκους μαζί και τους στερέωσα στο κέντρο με κλωστή, τσακίζοντας λίγο τα υφασματάκια. Με τον τρόπο αυτό έκανα κάτι σαν "λουλούδι". Συνολικά έκανα 6 τέτοια λουλουδάκια. Στερέωσα κάθε λουλούδι με μια χάντρα στο κέντρο πάνω στο T shirt σε διάφορες θέσεις.

Έκοψα και ένα ασύμμετρο λουλούδι που το απλικάρισα στο T shirt με ζικ ζακ.

Συμπλήρωση 21.7.2011

H Γιαγιά Αντιγόνη μου ζήτησε να της εξηγήσω πώς γίνεται το λουλούδι. Το πιο κατανοητό είναι με φωτογραφίες βήμα βήμα!

Οι υφασμάτινοι δίσκοι μπορεί να είναι 1 ή 2 ή περισσότεροι. Είναι καλύτερο να είναι άνισοι. Να τοποθετηθεί ο μεγάλος κάτω και πάνω του ο μικρότερος. Εδώ τους έχω κάνει σχεδόν ίσους. Στη μπλούζα έχω βάλει 3 άνισους.

Περνάω την κλωστή στην εξωτερική μεριά και κάνω μερικές βελονιές - πονταρισιές. Με αυτό το τρόπο το "λουλούδι" αποκτά όγκο ανάγλυφο.

Γυρίζω την κλωστή στο εσωτερικό του "λουλουδιού".

Περνάω την χάντρα στο κέντρο.

Γυρίζω την κλωστή στο εξωτερικό του "λουλουδιού" και είναι έτοιμο να στερεωθεί στο μπλουζάκι. Νομίζω ότι τώρα είναι αναλυτικός ο τρόπος που το έκανα :))

Με ελάχιστη προσπάθεια το T shirt έγινε ξεχωριστό! Και για την αξία του ας μην αναφερθούμε... Είναι πολύ οικονομική! Βαρέθηκα να πληρώνω φύκια για μεταξωτές κορδέλες...

Τώρα ψάχνω ιδέες για να επέμβω σε ένα λευκό T shirt ....

Για το τέλος σας έχω μουσική!

Μουσική που ερμηνεύεται από 70 αγαπημένους καλλιτέχνες που συμμετέχουν εθελοντικά σε μια προσπάθεια αφύπνισης, ευαισθητοποίησης και δράσης για τη διατήρηση και βελτίωση του περιβάλλοντός μας.

Απολαύστε την Αρετούσα σε ποίηση του Βιτσέντζου Κορνάρου!

Καλοκαιρινό βραχιολάκι!

2011-07-18T00:16:00.002+02:00

Τις τελευταίες μέρες έχω αρχίσει ξανά να φτιάχνω διάφορα! Έφτιαξα κάτι κοσμηματάκια, ράβω, όλο με κάτι ασχολούμαι! Τελευταία έφτιαξα ένα κολιέ και ένα βραχιολάκι.

Το κολιέ είναι ίδιο σχεδόν με ένα παλιότερο σχέδιο που σας έχω παρουσιάσει. Είναι φτιαγμένο με πέτρες τουρκουάζ και λάβα. Από το κολιέ μου περίσσεψαν λίγες πέτρες που τις αξιοποίησα για να φτιάξω ένα καλοκαιρινό βραχιόλι μαζί με πέρλες, μια ασημένια πεταλούδα και ασημένιες χάντρες.

Για να δέσω το βραχιόλι χρησιμοποίησα μεταξωτή κλωστή με κόμπους ανάμεσα στις πέτρες-χάντρες. Πώς γίνονται οι κόμποι μπορείτε να δείτε εδώ!

Παρατηρώντας έτοιμα κοσμήματα είδα ότι η κλωστή στο κούμπωμα καλύπτεται από ένα μεταλλικό σπιράλ. Ρωτώντας έμαθα ότι είναι χορδή! Κάποτε τις φορούσαν τα κοριτσάκια σαν λεπτά βραχιολάκια. Πήρα λοιπόν χορδή σε ασημί χρώμα, έκοψα ένα μικρό κομμάτι και πέρασα την μεταξωτή κλωστή μέσα και διαμόρφωσα το κούμπωμα. Αν ανοίξετε την παρακάτω φωτογραφία θα δείτε το αποτέλεσμα!

Για να τελειώσει αυτό το βραχιολάκι το διέλυσα και το ξανά-έδεσα τρεις φορές!
Την πρώτη φορά είχα πρόβλημα με την σύνθεση. Είχα βάλει μόνο πέτρες τουρκουάζ και πέρλες, ήταν φαρδύ (πολλές πέτρες) και δεν μου άρεσε ιδιαίτερα.

Την δεύτερη φορά δούλεψα περισσότερο την σύνθεση. Αφαίρεσα πέτρες, έβαλα τα ασημένια στοιχεία, αλλά... δεν έκανα καλά το τελείωμα!

Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από την δεύτερη προσπάθειά μου.

Με την τρίτη φορά έγινε πολύ καλύτερο στις λεπτομέρειες!

Ελπίζω να αρέσει στην κόρη μου την Φ. για την οποία το προορίζω!

Να σας δείξω και το κολιέ που έφτιαξα για την φίλη μου, την Β., που είχε δει αυτό που είχα φτιάξει και της άρεσε πολύ!

Εύχομαι να είσαστε καλά, να περνάτε καλά και να μην υποφέρετε από την ζέστη !

Τελευταίος Σταθμός.

2011-07-11T13:46:00.003+02:00

Δεν ξέρω τι είναι αυτό που σήμερα με έκανε να θελήσω να αναρτήσω αυτό το ποίημα του Σεφέρη. Ξύπνησα με τον στοίχο "ο άνθρωπος είναι μαλακός, ένα δεμάτι χόρτο" στο μυαλό μου και έψαξα να βρω ολόκληρο το ποίημα.Γράφτηκε το 1944 τότε που τελείωσε ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος και πριν τα Δεκεμβριανά.
Ο συνειρμός μάλλον οφείλεται στις προσπάθειες μου να διαβάσω Ελληνική Ιστορία...
Όσο για τις φωτογραφίες των λουλουδιών, απλά τις έβαλα για να ελαφρύνουν την σελίδα...

Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ' αρέσαν.

Τ' αλφαβητάρι των άστρων που συλλαβίζεις
όπως το φέρει ο κόπος της τελειωμένης μέρας
και βγάζεις άλλα νοήματα κι άλλες ελπίδες,
πιο καθαρά μπορείς να το διαβάσεις.
Τώρα που κάθομαι άνεργος και λογαριάζω
λίγα φεγγάρια απόμειναν στη μνήμη, νησιά, χρώμα θλιμμένης Παναγίας, αργά στη χάση
ή φεγγαρόφωτα σε πολιτείες του βοριά
ρίχνοντας κάποτε σε ταραγμένους δρόμους
ποταμούς και μέλη ανθρώπων
βαριά μια νάρκη.
Κι όμως χτες βράδυ εδώ,σε τούτη τη στερνή μας σκάλα
όπου προσμένουμε την ώρα της επιστροφής μας να χαράξει
σαν ένα χρέος παλιό,μονέδα που έμεινε για χρόνια στην κάσα ενός φιλάργυρου,
και τέλος ήρθε η στιγμή της πλερωμής
κι ακούγονται νομίσματα να πέφτουν πάνω στο τραπέζι
σε τούτο το τυρρηνικό χωριό, πίσω από τη θάλασσα του Σαλέρνο
πίσω από τα λιμάνια του γυρισμού,
στην άκρη μιας φθινοπωρινής μπόρας,
το φεγγάρι ξεπέρασε τα σύννεφα,
και γίναν τα σπίτια στην αντίπερα πλαγιά από σμάλτο.
Σιωπές αγαπημένες της σελήνης.
Είναι κι αυτός ένας ειρμός της σκέψης,
ένας τρόπος ν' αρχίσεις να μιλάς για πράγματα που ομολογείς δύσκολα,
σε ώρες όπου δε βαστάς, σε φίλο που ξέφυγε κρυφά
και φέρνει μαντάτα από το σπίτι κι από τους συντρόφους,
και βιάζεσαι ν' ανοίξεις τη καρδιά σου
μη σε προλάβει η ξενιτιά και τον αλλάξει.

Ερχόμαστε απ' την Αραπιά, την Αίγυπτο, την Παλαιστίνη, τη Συρία,
το κρατίδιο της Κομμαγηνής που 'σβησε σαν το μικρό λυχνάρι,
πολλές φορές γυρίζει στο μυαλό μας,
και πολιτείες μεγάλες, που έζησαν χιλιάδες χρόνια
κι έπειτα απόμειναν τόπος βοσκής για τις γκαμούζες,
χωράφια για ζαχαροκάλαμα και καλαμπόκια.
Ερχόμαστε απ' την άμμο της έρημος απ' τις θάλασσες του Πρωτέα,
ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες,
καθένας κι ένα αξίωμα, σαν το πουλί μες στο κλουβί του.
Το βροχερό φθινόπωρο σ' αυτή τη γούβα
κακοφορμίζει την πληγή του καθενός μας
ή αυτό που θα 'λεγες αλλιώς, νέμεση, μοίρα,
ή μοναχά κακές συνήθειες, δόλο και απάτη,
ή ακόμη ιδιοτέλεια να καρπωθείς το αίμα των άλλων.
Εύκολα τρίβεται ο άνθρωπος μες στους πολέμους,
ο άνθρωπος είναι μαλακός, ένα δεμάτι χόρτο
χείλια και δάχτυλα που λαχταρούν ένα άσπρο στήθος
μάτια που μισοκλείνουν στο λαμπύρισμα της μέρας
και πόδια που θα τρέχανε, κι ας είναι τόσο κουρασμένα,
στο παραμικρό σφύριγμα του κέρδους.
Ο άνθρωπος είναι μαλακός και διψασμένος σαν το χόρτο,
άπληστος σαν το χόρτο, ρίζες τα νεύρα του κι απλώνουν
σαν έρθει ο θέρος προτιμά να σφυρίξουν τα δρεπάνια στ' άλλο χωράφι,
σαν έρθει ο θέρος άλλοι φωνάζουνε για να ξορκίσουν το δαιμονικό,
άλλοι μπερδεύουνται μες στ' αγαθά τους,
άλλοι ρητορεύουν.
Αλλά τα ξόρκια, τ' αγαθά, τις ρητορείες,
σαν είναι οι ζωντανοί μακριά, τι θα τα κάνεις;
Μήπως ο άνθρωπος είναι άλλο πράγμα;
Μην είναι αυτό που μεταδίνει τη ζωή;
Καιρός του σπείρειν, καιρός του θερίζειν.

Πάλι τα ίδια και τα ίδια, θα μου πεις, φίλε.
Όμως τη σκέψη του πρόσφυγα, τη σκέψη του αιχμάλωτου,
τη σκέψη του ανθρώπου σαν κατάντησε κι αυτός πραμάτεια
δοκίμασε να την αλλάξεις, δεν μπορείς.
Ίσως και να 'θελε να μείνει βασιλιάς ανθρωποφάγων
ξοδεύοντας δυνάμεις που κανείς δεν αγοράζει,
να σεργιανά μέσα σε κάμπους αγαπάνθων
ν' ακούει τα τουμπελέκια κάτω απ' το δέντρο του μπαμπού,
καθώς χορεύουν οι αυλικοί με τερατώδεις προσωπίδες.
Όμως ο τόπος που τον πελεκούν και που τον καίνε σαν το πεύκο,
και τον βλέπεις
είτε στο σκοτεινό βαγόνι, χωρίς νερό, σπασμένα τζάμια,νύχτες και νύχτες
είτε στο πυρωμένο πλοίο που θα βουλιάξει καθώς το δείχνουν οι στατιστικές,
ετούτα ρίζωσαν μες στο μυαλό και δεν αλλάζουν
ετούτα φύτεψαν εικόνες ίδιες με τα δέντρα εκείνα
που ρίχνουν τα κλωνάρια τους μες στα παρθένα δάση
κι αυτά καρφώνουνται στο χώμα και ξαναφυτρώνουν
ρίχνουν κλωνάρια και ξαναφυτρώνουν δρασκελώντας
λεύγες και λεύγες
ένα παρθένο δάσος σκοτωμένων φίλων το μυαλό μας.
Κι αν σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές
είναι γιατί τ' ακούς γλυκότερα, κι η φρίκη
δεν κουβεντιάζεται, γιατί είναι ζωντανή,
γιατί είναι αμίλητη και προχωράει
στάζει τη μέρα, στάζει στον ύπνο
μνησιπήμων πόνος.
Να μιλήσω για ήρωες, να μιλήσω για ήρωες:
ο Μιχάλης που έφυγε μ' ανοιχτές πληγές απ' το νοσοκομείο
ίσως μιλούσε για ήρωες όταν, τη νύχτα εκείνη
που έσερνε το ποδάρι του μες στη συσκοτισμένη πολιτεία,
ούρλιαζε ψηλαφώντας τον πόνο μας. "Στα σκοτεινά
πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε..."
Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά

Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ' αρέσουν.

Γιώργος Σεφέρης, Cava dei Tirreni, 5 Οκτωβρίου '44

Αν έχετε χρόνο και διάθεση ακούστε να το διαβάζει ο ίδιος ο ποιητής!

Ηλιοβασίλεμα

2011-07-10T15:39:00.002+02:00

Ηλιοβασίλεμα στον ποταμό Chobe στην Botswana. Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πριν ξεκινήσω αυτό το μπλογκ, το 2008, σε μια ονειρεμένη εκδρομή.
Από την ίδια σειρά φωτογραφιών, όπως είναι φανερό, προέρχεται και η φωτογραφία που έχω για avatar. Τα κόκκινα ηλιοβασιλέματα με γεμίζουν ζεστασιά και αισιοδοξία για την μέρα που θα ξημερώσει!

Η φωτογραφία αποτελεί την συμμετοχή μου στον διαγωνισμό της νεραϊδοπαρμένης apinkdreamer με θέμα τον ήλιο!

Χειμωνιάτικα τριαντάφυλλα.

2011-07-03T01:30:00.000+02:00

Αυτή τη φορά με λόγια.

2011-06-28T13:17:00.002+02:00

Τόσο καιρό έχω βουβαθεί με όσα συμβαίνουν. Μου είναι αδύνατο να συνεχίσω να δημοσιεύω συνταγές, ή να σας περιγράφω εμπειρίες μου από την Αφρική, σαν να μη τρέχει τίποτα. Διαβάζω και παρακολουθώ από μακριά τα γεγονότα στην χώρα μας, άκεφη και τρομαγμένη. Προφανώς η ζωή συνεχίζεται, προφανώς όλοι προσπαθούμε να βρούμε διέξοδο από τα καθημερινά μας προβλήματα... Για να ξεφύγω και κάπως να εκφραστώ, σας δείχνω κάποιες από τις φωτογραφίες μου και μετά σιωπώ. Σήμερα θα αλλάξω στάση. Θα γράψω τις σκέψεις μου που ίσως είναι χιλιοειπωμένες από πιο ταλαντούχους και ειδικούς.

Μήνες τώρα από μακριά βλέπω την Ελλάδα σε μια βαθιά οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση. Μοιρολατρικά παρακολουθώ την επερχόμενη καταστροφή ή, αν θέλετε, την σωτηρία, χωρίς να μπορώ να ξεχωρίσω ποιο από τα δυο θα συμβεί.

Δεν ξέρω τι να παρακαλάω να κάνουμε ή να αποφύγουμε, την υπογραφή του Μνημονίου ή την απόρριψη του, δεν ξέρω ποιες είναι οι ευθύνες που μου αναλογούν, δεν ξέρω ποιο είναι το καθήκον μου, έχω χάσει τους στόχους μου. Δεν πιστεύω σε μαγικές λύσεις. Δεν διακρίνω τους καλούς από τους κακούς. Δεν μου είναι σαφές πώς θα γίνει το θαύμα της ανάπτυξης σε ένα χρεωκοπημένο και διεφθαρμένο κράτος και μια κοινωνία αποδιοργανωμένη σε κατάσταση πανικού.

Πώς είναι δυνατόν να παρακαλέσω να σταματήσουμε τον υπέρογκο δανεισμό και να κάνει στάση πληρωμών το κράτος σε λίγες μέρες, με ότι συνέπειες θα έχει αυτό σε όλους μας... Πώς να χαρώ αν θα πάρουμε ένα δάνειο, που για να το ξεπληρώσουμε, θα πρέπει να βασανίζονται και τα δισέγγονα μας...

Χρειάζεται να γίνει ανάπτυξη... Για να γίνει ανάπτυξη χρειάζεται σταθερότητα, όραμα, στοχοθεσία, αφοσίωση, κοινωνική συναίνεση, ικανότητα προσαρμογής στις νέες συνθήκες, διάθεση αναγέννησης μέσα από κάθαρση, συνείδηση της υπάρχουσας κρίσιμης κατάστασης.

Αντί γιαυτό βλέπω καθημερινά τις αξίες μου να υποχωρούν. Η διαφθορά φαίνεται ότι είχε απλωθεί παντού στους Κεντρικούς Θεσμούς: στην Πολιτική, την Δικαιοσύνη, την Δημόσια Διοίκηση, την Εκκλησία, την Υγεία, την Παιδεία, τον Αθλητισμό, παντού! Από πού να αρχίσεις για να φτάσεις σε κάποια κάθαρση? Είναι αποκαρδιωτικό. Όλα δείχνουν αδυναμία και κούραση, πριν αρχίσει καν μια προσπάθεια βελτίωσης. Το κοινωνικό κράτος είναι το πρώτο που τείνει να εξαφανιστεί. Ποιος νοιάζεται τέτοιες ώρες...

Όλοι εμφανίζουμε έναν φόβο που πηγάζει από τη κατανόηση του εύθραυστου της ευμάρειας που ζήσαμε. Από την εμπειρία μιας καταναλωτικής- κοινωνικής υποβάθμισης, ή από την αγωνία ενός πιθανού «ξεπεσμού» σύμφωνα με όσα τα ΜΜΕ μας προβάλουν. Προσωπικά πιστεύω ότι το χειρότερο από όλα που μας απειλούν (ή μας έχουν βρει) είναι η ανεργία. Η οικονομική δυσπραγία αντιμετωπίζεται. Γιαυτό, αν πίστευα σε ένα αποτελεσματικό Κράτος, η δυσβάσταχτη φορολόγηση θα μου φαινόταν δίκαιη στο σημείο που έχουμε φτάσει. Αρκεί να αφορούσε όλους και ιδιαίτερα αυτούς που μπορούν.

Και τι γίνεται με τους νέους, που πάντα ήταν η ελπίδα μου? Οι περισσότεροι είναι άνεργοι ή απλήρωτοι. Τους στηρίζει λένε η οικογένεια. Μια νοσηρή εξάρτηση και αλληλοκαταπίεση. Οι νέοι δεν μπορούν να αυτονομηθούν από τους γονείς και οι γονείς παρατείνουν την «προστασίας» τους, ενώ τους έχουν υποθηκεύσει το μέλλον, με την έλλειψη της σύνεσης που χαρακτήρισε την συμπεριφορά τους/μας τα τελευταία χρόνια.

Ίσως πιάνοντας τον πάτο, οι υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας μας μπορέσουν να ανασυγκροτηθούν!

Θαύματα δεν μπορούν να γίνουν. Χρειάζεται δουλειά και χρόνος, γιατί ένα είναι σίγουρο πως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι βρισκόμαστε στην αρχή μια πολυετούς προσπάθειας και απέχουμε από το τέλος. Θα τα καταφέρουμε?

Η Ιστορία λέει ότι μπορούμε! Ας το παλέψουμε!

Λεπτομέρειες...

2011-06-26T11:43:00.000+02:00

Παίζοντας με τον macro

2011-06-18T22:23:00.000+02:00

Το χθεσινό φεγγάρι!

2011-06-16T19:02:00.004+02:00

Το ματωμένο φεγγάρι! Ολική έκλειψη της Σελήνης στις 15.6.2011, όπως την είδαμε στην Ν Αφρική.

Μια δράση με τρεις πρωταγωνιστές: τον Ήλιο, τη Σελήνη και τη Γη. Για να συμβεί ολική έκλειψη Σελήνης χρειάζεται τα τρία αυτά σώματα να βρίσκονται σε ευθεία γραμμή, με την σκιά της Γης να πέφτει πάνω στην Σελήνη.

Η Σελήνη, αυτή τη εποχή, βρίσκεται στη μικρότερη δυνατή απόσταση από τη γη και παίρνει κόκκινο χρώμα όταν ολοκληρώνεται η έκλειψη. Το χρώμα οφείλεται στην έμμεση ακτινοβολία του ήλιου.

Στις εκλείψεις της Σελήνης διακρίνεται το σχήμα της σκιάς της Γης πάνω στη Σελήνη. Η παρατήρηση αυτή έκανε τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους να αντιληφθούν το σφαιρικό σχήμα της γης.

Όμως εκτός από τους φιλοσόφους που ασχολήθηκαν με την Επιστήμη, η ολική σεληνιακή έκλειψη ερμηνεύτηκε και διαφορετικά. Αρχαία χειρόγραφα συνδέουν την ολική έκλειψη Σελήνης με την αρχή μιας συμφοράς στη Γη, όπως ο επικείμενος θάνατος ενός βασιλιά. Όταν γινόταν ολική έκλειψη Σελήνης, οι πρόγονοί μας θεωρούσαν ότι το φεγγάρι και ο Ήλιος πολεμούσαν μεταξύ τους και παρακαλούσαν με τελετές να τελειώσει γρήγορα αυτή η μάχη...

Το χρώμα του μίσους?

2011-06-15T13:19:00.003+02:00

Ματιές...

2011-06-14T13:28:00.001+02:00

Πολύχρωμα...

2011-05-31T12:27:00.000+02:00

Πανέμορφο Lilac-breasted Roller,ή στα Λατινικά Coracias caudatus!
Έχουν καταπληκτικά χρώματα! Τα φτερά τους στις άκρες είναι μπλε και κάνουν θεαματικές πτήσεις!
Καταφέρνουμε και τα φωτογραφίζουμε γιατί είναι σχετικά άφοβα! Ποζάρουν στο φακό με άνεση φωτομοντέλου!
Είναι μεσαίου μεγέθους (περίπου 20 εκατοστά). Τρέφονται με έντομα.
Τα συναντούμε σε όλη την Υποσαχαρική Αφρική στις σαβάνες.
Απολαύστε το!

Καλλιστήμονες

2011-05-29T21:37:00.001+02:00

Ασπρόμαυρα και άλλα

2011-05-25T23:29:00.000+02:00

Γκρι...

2011-05-21T23:15:00.000+02:00

Σχεδόν κίτρινο...

2011-05-12T00:35:00.000+02:00

Ξεδιψώντας στον νερόλακκο

αρσενική λεοπάρδαλη

απλά χασμουριέται

Το αρσενικό λιοντάρι είχε σκοτώσει και φάει μια καμηλοπάρδαλη και προσπαθούσε να χωνέψει...

impala (αντιλόπες)

άγριο σκυλί

νεαρή λιονταρίνα

Δυο νεαρά λιοντάρια, θηλυκό και αρσενικό (ο αρσενικός αρχίζει να αποκτά χαίτη)

χασμουριέται και αυτή

...κακούλα έκφραση

ο βασιλιάς της περιοχής

Μελισσοφάγοι

Impala

Τσακάλι

Καμηλοπάρδαλη

άγριο σκυλί

Πριν λίγες μέρες πήγαμε σε ένα πάρκο προστασίας της φύσης στην Ν Αφρική, στο Madikwe, σας έχω μιλήσει γιαυτό. Απολαύστε μερικές φωτογραφίες!
ΣΣ Συγνώμη που έχω κλείσει τα σχόλια. Το κάνω γιατί δεν προλαβαίνω να σας απαντήσω.

Το κόκκινο...

2011-05-11T16:11:00.003+02:00

Ούτε το κόκκινο χρώμα καταγράφεται από την κάμερα, ούτε το άρωμα!

Αν έχετε λίγο χρόνο, γνωρίζοντας πως είμαστε μια μεγάλη e-παρέα, σας παρακαλώ διαβάστε το άρθρο αυτό της φίλης μας της Πηνελόπης στο Άρωμα Βανίλιας!

Άνοιξη!

2011-05-10T12:31:00.002+02:00

Χωρίς σχόλια