Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Οι μεγάλες γατούλες!

Σας έχω δείξει φωτογραφίες με ένα σωρό ζώα, αλλά δεν έχω δείξει ακόμα γάτες! Ας αρχίσουμε λοιπόν από την μεγαλύτερη γάτα της Αφρικής! Είναι μεγαλούτσικη για ψιψίνα, αλλά σε αυτή την οικογένεια ανήκει!
Το λιοντάρι είναι η δεύτερη σε μέγεθος γάτα! Η μεγαλύτερη είναι η τίγρης. Όμως το λιοντάρι είναι η ψηλότερη γατούλα! Το αρσενικό είναι μεγαλύτερο σε μέγεθος από το θηλυκό και έχει την χαίτη που το κάνει ιδιαίτερα επιβλητικό.
Το αρσενικό λιοντάρι ζυγίζει 150-250 κιλά ενώ το θηλυκό 120-180 κιλά. Η διαφορά του βάρους κάνει τις λέαινες πιο ευκίνητες και ικανότερες στο κυνήγι!
Είναι ιδιαίτερα τεμπέλικα ζώα και κοιμούνται περίπου 20 ώρες το 24ωρο! Βέβαια μπορούν να ενεργοποιηθούν οποιαδήποτε στιγμή (όπως και τα σκυλιά). Προτιμούν όμως να δραστηριοποιούνται μετά την δύση του ήλιου.
Τα μωρά τους έχουν βούλες στο δέρμα τους που εξαφανίζονται καθώς μεγαλώνουν. Τα αρσενικά αποκτούν χαίτη αφού μεγαλώσουν (μετά τον 3 χρόνο τους).
Τα λιοντάρια έχουν δυο τύπους κοινωνικής οργάνωσης. Η πρώτη αποτελείται από μια αγέλη που απαρτίζεται από ένα ή δυο αρσενικά και μια ομάδα 5-7 θηλυκών με τα μωρά τους, που κατοικούν σε μια περιοχή. Υπάρχουν αγέλες που φθάνουν και τα 30 λιοντάρια! Οι αρσενικοί ζευγαρώνουν με τις θηλυκές και προστατεύουν τα λιονταράκια. Τα αρσενικά λιονταράκια εγκαταλείπουν την αγέλη όταν ενηλικιωθούν (περίπου 2-3 χρόνων). Τα θηλυκά παραμένουν στην αγέλη, εκτός αν συγκρουστούν με τα υπόλοιπα ζώα της ομάδας.
Η δεύτερη κοινωνική οργάνωση αφορά λιοντάρια-νομάδες που μετακινούνται αναζητώντας τροφή και ασφάλεια. Μετακινούνται είτε μεμονωμένα ή σε ζευγάρια. Συχνά σε ζευγάρια αρσενικών ζώων. Τα αρσενικά αυτά μπορεί να ενταχθούν σε μια αγέλη. Κάποιες φορές μάχονται με τα αρσενικά της αγέλης και αν νικήσουν παίρνουν τα θηλυκά και την περιοχή. Στις μάχες αυτές μπορεί και να σκοτωθούν μεταξύ τους. Τα θηλυκά σπάνια μπορούν να γίνουν δεκτά σε οργανωμένη αγέλη και δύσκολα επιβιώνουν μόνα τους...
Τα λιοντάρια είναι πολύ δυνατά ζώα και κυνηγούν σε ομάδες. Δεν έχουν όμως αντοχή για να τρέξουν πολύ ώρα πίσω από το θύμα τους. Κυνηγούν λοιπόν συντονισμένα, κυρίως τα θηλυκά και μόνο ζώα που είναι σε μέγεθος κατάλληλο για αυτά και σε μικρή απόσταση. Γιαυτό δεν επιτίθενται σε αυτοκίνητα που κινούνται στη σαβάνα: είναι μεγάλο θήραμα για τα δόντια τους. Αυτό βέβαια που είναι απαραίτητο είναι να μη κατέβει κανείς από το αυτοκίνητο, να μην απλώνει τα άκρα του τριγύρω, ή να μη κάνει ενοχλητικούς ήχους κλπ που μπορεί να προκαλέσει παράλογες αντιδράσεις!
Τρέφονται κυρίως με θηλαστικά. Κυνηγούν τις αντιλόπες, τις ζέβρες, τα Wildebeest, τα βουβάλια. Αλλά σπάνια επιτίθενται σε ελέφαντες, ρινόκερους και ιπποπόταμους γιατί κινδυνεύουν
Τα λιονταράκια όταν γεννηθούν έχουν τα μάτια κλειστά, όπως οι γάτες. Η μαμά τους όταν τα γεννήσει απομακρύνεται από την αγέλη για 5-6 βδομάδες. Συχνά οι θηλυκές της αγέλης γεννούν ταυτοχρόνως γεγονός που διευκολύνει την επιβίωση της ομάδας. Αναλαμβάνουν διαφορετικά καθήκοντα (προστασία, κυνήγι, κλπ) και μπορούν ευκολότερα να ζήσουν και να μεγαλώσουν τα μωρά τους. Εντύπωση μου έκανε ότι τα μωρά μπορούν να θηλάσουν από οποιαδήποτε λέαινα της αγέλης τους και όχι αποκλειστικά από την μαμά τους!
Τα λιονταράκια έχουν πολύ μικρό ποσοστό επιβίωσης. το 80% δεν φτάνουν την ηλικία των 2 χρόνων... Βασικότεροι εχθροί τους είναι αρσενικά λιοντάρια που δεν ανήκουν στην αγέλη, βούβαλοι, ίαινες, λεοπαρδάλεις, αετοί, φίδια, πείνα... Τα λιοντάρια ζουν 10-15 χρόνια.
Χαρακτηριστικό των λιονταριών είναι ο βρυχηθμός τους! Ο ήχος αυτός που κάνουν μπορεί να ακουστεί σε απόσταση 8 χιλιομέτρων! Και σου παγώνει κυριολεκτικά το αίμα! Δεν χρειάζεται κανείς να σου εξηγήσει τι ήταν αυτό που ακούστηκε! Το καταλαβαίνεις με την πρώτη φορά! Ταυτόχρονα με τον βρυχηθμό απόλυτη σιγή απλώνεται τριγύρω.... Όλα τα ζώα.. το βουλώνουν!
Δεν θυμάμαι άλλα να σας πω! Απολαύστε τις φωτογραφίες!



Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Σοκολατένια ταρτάκια

Σήμερα γιορτάζουν οι Κατερίνες! Στην οικογένειά μας έχουμε αδελφή και ξαδέλφη με αυτό το ωραίο όνομα! Όχι μόνο συγγενείς αλλά και φίλες! Και μάλιστα την e-φίλη Κατερίνα και την Δημιουργία! Κερνάω λοιπόν ταρτάκια σοκολατένια για την γιορτή τους!
Για πολλά χρόνια όταν έλεγα γλυκό εννοούσα σοκολάτα! Μόνο τα τελευταία χρόνια έχω δεχτεί ότι υπάρχουν και άλλα γλυκά, αλλά συχνά επιστρέφω στις παλιές προτιμήσεις μου... Μου αρέσουν τα μικρά γλυκά, που σερβίρονται μετά το γεύμα, για να αλλάξουν την γεύση και όχι για να... χορτάσουμε! Για παράδειγμα φτιάχνω mini cupcakes για να γλυκάνω την τελευταία μπουκιά των καλεσμένων μου. Τα φορμάκια των μικρών cupcakes μου έδωσαν την ιδέα για τα ταρτάκια σοκολάτας! Με λιωμένη σοκολάτα έφτιαξα μικρές βάσεις τάρτας στα φορμάκια των cupcakes. Αφού τις ξεφορμάρισα, τις γέμισα με κρέμα και τις στόλισα με φρούτα. Θα μπορούσα να πασπαλίσω τις τάρτες με άχνη, ή να τις στολίσω με καραμέλα, λιωμένη σοκολάτα, ή αμύγδαλο φιλέ ή... Ας δούμε πιο συγκεκριμένα τι έκανα:
Χρειάστηκα για 12 mini φορμάκια περίπου τα παρακάτω υλικά. Επειδή τα έκανα με "το μάτι" γιαυτό λέω περίπου, σας το ομολογώ: τα υλικά της κρέμας είναι κατά προσέγγιση!
1 πλάκα σοκολάτα 85% cocoa (100γρ)
1 κουταλάκι του γλυκού σπορέλαιο.
50 γρ τυρί μασκαρπόνε
25 γρ άχνη
2 κουταλάκια του γλυκού λικέρ καφέ
φρούτα (σταφύλι, φράουλες, μπλου μπέρις, ρόδι ή ότι σας αρέσει)
φύλλα μέντας
 Έλιωσα την σοκολάτα στον φούρνο μικροκυμάτων. Έριξα μέσα το σπορέλαιο και ανακάτεψα να γίνει ομοιογενές το μείγμα. Ετοίμασα τα φορμάκια. Τα δικά μου είναι σιλικόνης, όμως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και φορμάκια χάρτινα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Πέρασα τα φορμάκια με σπρέι λαδιού (ή με βούτυρο) για να μη κολλήσει η σοκολάτα.
Σε κάθε φορμάκι έριξα 1/2 κουταλάκι λιωμένη σοκολάτα και με ένα ξυλάκι (σουβλακιού) την άπλωσα σε όλη την επιφάνεια της φόρμας.
Άφησα για 2 λεπτά τα φορμάκια να κρυώσουν στο ψυγείο και άπλωσα ξανά υγρή σοκολάτα για να αποκτήσει ένα πάχος 2 χιλιοστών. Άφησα για μια ακόμα φορά τα φορμάκια στο ψυγείο να σταθεροποιηθεί εντελώς η σοκολάτα. Σε ένα μπολ χτύπησα το μασκαρπόνε με την άχνη και το λικέρ, να γίνουν αφράτο μείγμα. Αντί για κρέμα μασκαρπόνε, που έβαλα, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε μια κάσταρντ, μια κρέμ αγκλέζ, ή και σαντιγί. Επειδή η ποσότητα της γέμισης είναι 1 κουταλιά, είναι καθαρά τι προτιμάει ο καθένας!
Έβγαλα τα φορμάκια από το ψυγείο και προσεκτικά ξεκόλλησα την σοκολάτα από την σιλικόνη.
Με τον τρόπο αυτό σχηματίστηκαν οι σοκολατένιες βάσεις από τα ταρτάκια. Τις γέμισα με την κρέμα και τις έβαλα στο ψυγείο.
Στόλισα με φρούτα και φυλλαράκια και έτοιμες!
Είναι εύκολο, εύγευστο και εμφανίσιμο γλυκό!
Δοκιμάστε το! Κατερίνα χρόνια πολλά!

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Hout Bay, ένα ψαροχώρι στον Ατλαντικό!

Hut Bay, στα Άφρικαανς, σημαίνει ο κόλπος με τα ξύλα. Φαίνεται ότι οι πρώτοι άποικοι βρήκαν στην περιοχή αυτή δέντρα, που τα χρησιμοποίησαν σαν ξυλεία για να οικοδομήσουν το Κέιπ Τάουν.
Σήμερα δεν υπάρχει ίχνος δασικής βλάστησης στην περιοχή... Εκεί που έχει αναπτυχθεί ο οικισμός είναι ένας κόλπος προστατευμένος από τους ανέμους και τα κύματα του Ατλαντικού. Μέσα στο φυσικό λιμάνι έχει δημιουργηθεί ένα αλιευτικό καταφύγιο και ιχθυόσκαλα, για να εξυπηρετηθούν τα ψαράδικα, που αλιεύουν στον Ατλαντικό κοντά στις ακτές της Αφρικής. Δίπλα στο λιμάνι υπάρχει και μια καταπληκτική αμμουδιά που αποτελεί πόλο έλξης για αναψυχή και τουρισμό ιδιαίτερα στους καλοκαιρινούς μήνες.
Το Hut Bay αποτελεί περιοχή παραθεριστικής κατοικίας όχι μόνο για την ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά και την γεωγραφική του θέση στο Ακρωτήριο και γειτνίαση με το Cape Town! Στον χάρτη μπορείτε να δείτε πόσο μικρή απόσταση απέχει το Hout Bay από το Πολεοδομικό Συγκρότημα του Cape Town και πόσο προστατευμένη από τον ωκεανό είναι η περιοχή του.
Εκτός από κολύμπι και γενικά δραστηριότητες αναψυχής, που έχουν σχέση με την θάλασσα, μπορεί κανείς από το Hout Bay να νοικιάσει καραβάκι και να πάει βόλτα σε βραχονησίδες στον Ατλαντικό, να δει τις φώκιες που ζουν εκεί!
Οι φώκιες της Ν Αφρικής λέγονται Cape fur seals ή Brown Fur Seal. Το είδος αυτό ουσιαστικά κατατάσσεται στα θαλάσσια λιοντάρια (sea lion). Κατά μήκος της Ναμίμπια και των ακτών της Νότιας Αφρικής υπάρχουν 24 αποικίες φώκιας, με έναν συνολικό πληθυσμό της τάξης των 650.000.
Το κυνήγι της φώκιας ήταν πολύ διαδεδομένο για την γούνα και το λίπος τους, αλλά ευτυχώς από την δεκαετία του '90 απαγορεύτηκε στην Ν Αφρική.
Παρά την απαγόρευση του κυνηγιού ο πληθυσμός τους συνεχίζει να μειώνεται, όπως μειώνονται από την υπεραλίευση τα ψάρια που αποτελούν την τροφή τους.
Πιο ανοικτά από τις νησίδες που ζουν οι φώκιες μπορεί να δει στις βραχώδεις ακτές του Ατλαντικού, το ναυάγιο μιας πλωτής εξέδρας, που δεν τα κατάφερε να φθάσει στον προορισμό της...
Όταν τα ψαροκάικα γυρίσουν από το ψάρεμα στον ωκεανό στο λιμάνι του Hout Bay, ρίχνουν τα ψάρια στον προβλήτα και, επιτόπου, έμποροι ψαριών διαπραγματεύονται την τιμή τους, με πλειοδοτικό τρόπο, φωνάζοντας την προσφορά τους!
Μόλις κατοχυρωθεί η αγορά, τα περισσότερα ψάρια καθαρίζονται και φιλετάρονται επιτόπου!
Η μυρωδιά των ψαριών βέβαια προσελκύει τις φώκιες! Πολλές κολυμπούν στο λιμάνι περιμένοντας τον μεζέ τους...
Διασκεδάσαμε αφάνταστα με μια φώκια πανέξυπνη, που την είχε εκπαιδεύσει κάποιος κάτοικος του χωριού. Της φώναζε "Come!" και εκείνη (που τον περίμενε από ώρα) έβγαινε από την θάλασσα και ανέβαινε στην προκυμαία!
Έκανε τις βόλτες της, άφηνε τον εκπαιδευτή της να την αγγίζει, ποζάριζε για φωτογραφίες, με άνεση φωτομοντέλου..
Και περίμενε την ανταμοιβή της...
Κεφάλια και σπάργανα ψαριών, που της έδωσε ο εκπαιδευτής της, έγιναν άφαντα σε δευτερόλεπτα!
Το μόνο που έδειχνε να την απασχολεί ήταν η παρουσία ενός σκύλου, που μάλλον θεωρούσε ύποπτο για καταπατητή της περιοχής δικαιοδοσίας της και ταυτόχρονα ανταγωνιστή στη λεία της!
Οι φώκιες καθορίζουν την περιοχή τους και την υπερασπίζονται δίνοντας μάχες με άλλες φώκιες που την διεκδικούν. Ακόμα και θηλυκά με αρσενικά ζώα μάχονται για την εδαφική κυριαρχία!
Είναι θηλαστικά και ζευγαρώνουν μια φορά τον χρόνο. Μια αρσενική φώκια διατηρεί χαρέμι με 25 ως 50 θηλυκά!!!!! Για να το διατηρήσει δίνει φοβερές μάχες με τα άλλα αρσενικά που διεκδικούν τις θηλυκές.
Οι αρσενικοί ζυγίζουν από 190 μέχρι 360 κιλά. Οι θηλυκές είναι πιο μικρόσωμες με μέσο βάρος γύρω στα 75 κιλά.
Τα μωρά τους γεννιούνται τέλη Νοεμβρίου αρχές Οκτωβρίου! Από αυτά ούτε τα μισά δεν προλαβαίνουν να ενηλικιωθούν.
Ο μεγαλύτερος εχθρός τους είναι ο Λευκός Καρχαρίας που θεωρεί τις φώκιες εξαιρετικό έδεσμα!
Άλλο αξιοθέατο στην περιοχή είναι ένας ζωολογικός κήπος που λέγεται "World of Birds" με θέμα τα πουλιά της Ν Αφρικής. Βέβαια όταν έχεις δει ελεύθερα αυτά τα υπέροχα πλάσματα στενοχωριέσαι που βρίσκονται σε συνθήκες αιχμαλωσίας. Αλλά οι συνθήκες είναι αρκετά καλές και δίνεται η ευκαιρία να τα δεις μαζεμένα...
Από τα ωραιότερα πουλιά που είδαμε είναι το Secretarybird (Πουλί γραμματέας). Ένα εντυπωσιακό ασπρόμαυρο πουλί, με μακρυά πόδια και εντυπωσιακή χαίτη! Νόμιζα ότι το όνομά του το είχε πάρει από την μορφή του, αλλά μου εξήγησαν ότι κάνω λάθος. Τρώει μεταξύ άλλων φίδια, που τα σκοτώνει χτυπώντας τα με το ράμφος (εκεί ρώτησα έκπληκτη "αυτός είναι ο λόγος της ονοματοδοσίας?", αλλά δεν ήταν αυτό). Η κίνηση του ράμφους τους εκείνη την στιγμή, λένε, μοιάζει σαν να χτυπά γραφομηχανή!
Στο ίδιο κήπο είδαμε και την πανέμορφη στρουθοκάμηλο της φωτογραφίας! Τώρα μπορείτε να καταλάβετε και εσείς γιατί οι καλύτερες ψεύτικες βλεφαρίδες γίνονται από φτερά στρουθοκαμήλου!