Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009

Μια απόφαση!

Αρκεί μια απόφαση που πήραμε, πριν δυόμιση χρόνια περίπου και όλα σχεδόν στην ζωή μου άλλαξαν! Άφησα πίσω ότι με απασχολούσε καθημερινά, άφησα πίσω πολυαγαπημένα πρόσωπα και γύρισα σελίδα! Τώρα, όταν κοιτώ την νύχτα τον ουρανό, βλέπω τα αστέρια σε άλλες άγνωστες θέσεις… Λέτε αυτό να φταίει που δυσκολεύομαι να προσανατολιστώ? Λέτε γιαυτό άλλες φορές να νοιώθω χαμένη και άλλες φορές ενθουσιασμένη, που ανακαλύπτω νέα άστρα, νέες εμπειρίες, νέα πρόσωπα? Κάθε πρωί ξαφνιάζομαι που το νερό στην αποχέτευση κυλά κάνοντας κύκλους αντίθετα με την φορά των δεικτών του ρολογιού! Από την άλλη μεριά κυλούσε μέχρι πριν λίγες μέρες, λίγους μήνες… Αρκεί μια απόφαση που πήραμε και ζούμε με τον άντρα μου στο νότιο ημισφαίριο, στην Νότια Αφρική, στο Γιοχάνεσμπουργκ! Κουβάλησα μαζί μου, στην βαλίτσα μου, την αγάπη για όσους άφησα πίσω, την μεσογειακή μου κουλτούρα, την περιέργειά μου για κάθε τι νέο και την αισιοδοξία μου! Ευτυχώς, είμαστε σχεδόν στον ίδιο μεσημβρινό με την Ελλάδα και αυτό έχει σαν συνέπεια ότι δεν αλλάζει πολύ η ώρα! Όταν είναι χειμώνας στο βόριο ημισφαίριο (ακόμα και αυτό χρειάζεται διευκρίνιση, γιατί η Ν Αφρική έχει την αντίθετη εποχή), έχουμε ακριβώς την ίδια ώρα. Αλλά το καλοκαίρι, με την θερινή ώρα που ακολουθεί η Ελλάδα, έχουμε μια ώρα διαφορά. Εδώ, δεν αλλάζουν την ώρα και θα έλεγα, γενικά δεν αλλάζει ο χρόνος: όλα κυλάνε πιο αργά! African time… Η Ν. Αφρική είναι πανέμορφη! Τεράστια χώρα, για μένα που είμαι μαθημένη στα Ελληνικά μέτρα. Από πλευράς μεγέθους είναι η 25 χώρα στον κόσμο. Έχει έκταση 1.219,912 km², περίπου όση έκταση καταλαμβάνει η Κεντρική Ευρώπη! Ο περισσότερος κόσμος μιλάει Αγγλικά. Υπάρχουν συνολικά 11 επίσημες γλώσσες! Το 80% του πληθυσμού της χώρας είναι μαύροι, περίπου 9% λευκοί, 9% έγχρωμοι και 2% Ασιάτες. Αυτό το ανακάτεμα φυλών και πληθυσμών, της διαφορετικής κουλτούρας, της διαφορετικής έκφρασης, το συμπυκνώνουν, ονομάζοντας την χώρα «χώρα του ουράνιου τόξου»! Πρωτεύουσα της χώρας είναι για 6 μήνες η Πρετόρια και 6 μήνες το Κέιπ Τάουν. Οικονομική πρωτεύουσα όμως είναι το Γιοχάνεσμπουργκ και ειδικότερα το Σάντον, το προάστιο όπου ζούμε. Το Σάντον ανήκει στο πολεοδομικό συγκρότημα του Γιοχάνεσμπουργκ, αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια, όταν το CBD (Central Business District) υποβαθμίστηκε, λόγω των φυλετικών προβλημάτων και των ανισοτήτων που υπάρχουν. Το πολεοδομικό συγκρότημα του Γιοχάνεσμπουργκ είναι σε γενικές γραμμές από τις ωραιότερες πόλεις που έχω δει. Καταπράσινο, με όμορφα κτίρια, φαρδείς δρόμους, ελεύθερους χώρους, πυκνά δομημένο στα πολεοδομικά κέντρα και αραιά δομημένο στις περιοχές κατοικίας. Όμως, τα Township, οι εργατικές περιοχές που κατοικούν οι φτωχοί μαύροι και οι έγχρωμοι, έχουν μεγάλη κατάτμηση γης και είναι πυκνοκατοικημένα, αλλά δεν έχουν ψηλά κτίρια. Στις υποβαθμισμένες περιοχές τους οι συνθήκες κατοίκησης είναι τραγικές... Παραγκουπόλεις, κατασκευασμένες με ευτελή υλικά, με υποτυπώδη δίκτυα, ανοργάνωτους κοινόχρηστους χώρους μικρά σπίτια, συνωστισμό οικονομικών μεταναστών από τις γειτονικές πάμφτωχες χώρες... Στις περιοχές αυτές αποφεύγω να πηγαίνω, γιατί οι ανισότητες που υπάρχουν, τις κάνουν επικίνδυνες. Οι ανισότητες… Το μεγαλύτερο και πιο δυσεπίλυτο πρόβλημα της χώρας! Ανισότητες στην οικονομική κατάσταση, ανισότητες στην μόρφωση, στις ικανότητες/επιδεξιότητες, διακρίσεις στο χρώμα, στην καταγωγή, στο φύλλο… Οι κυβερνήσεις του Apartheid όξυναν το πρόβλημα και τώρα χρειάζονται μεγάλες προσπάθειες, χρήμα και χρόνος για να αμβλυνθεί. Οι ανισότητες προκαλούν και το πρόβλημα που αντιλαμβάνεσαι άμεσα μόλις βρεθείς στις μεγάλες πόλεις: έλλειψη ασφάλειας. Υπάρχει εγκληματικότητα, οι λευκοί δεν περπατούν στο δρόμο, τα σπίτια έχουν μάντρες ψηλές, κάγκελα, ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα. Υπάρχει φόβος. Και χρειάζεται προσοχή. Όμως ο ήλιος λάμπει, οι άνθρωποι, που έχω γνωρίσει, είναι φιλικοί και γελαστοί! Ξέρω ότι, ότι ώρα θέλω, μπορώ να πάρω το αεροπλάνο και σε 9 ώρες να είμαι πίσω στην Ελλάδα, δικαίωμα που έχω ασκήσει αρκετές φορές! Προτιμώ να εκμεταλλεύομαι την ελευθερία του χρόνου που έχω εδώ, για να ασχολούμαι με τα χόμπυ μου, να αεροβατώ, να διαβάζω, να φωτογραφίζω, να μαγειρεύω, να φτιάχνω κοσμήματα, να ταξιδεύω και να μαθαίνω από την αρχή!

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2009

Καλώς ήρθατε!

Λεμόνι και κανέλα!
Μοιάζουν αντιφατικά υλικά και όμως δένουν αρμονικά σε χίλιες δυο εφαρμογές! Ξινό το λεμόνι, γλυκιά η κανέλα, μα και τα δυο αρωματικά! Τα βάζουμε σε σιρόπια, κέικ, μπισκοτάκια, αλλά και σε φαγητά της Μεσογείου!
Μου αρέσει να τα ανακατεύω!
Μου αρέσει να ονειρεύομαι, να διαβάζω, να ταξιδεύω, να φωτογραφίζω, να μαγειρεύω, να κατασκευάζω, να θυμάμαι και να περιγράφω! Και η επίγευση να είναι πότε γλυκιά, πότε ξινή, μα πάντα χαρακτηριστική!